#angsten

De zelfhaat die ik niet kan delen,

leeft in de stilte van mijn ziel,

In schaduwen die niet vervagen.

Het is een last die ik draag,

die ik niet uitgelegd krijg,

Toen ik wat jonger was, leerde ik een Amerikaans meisje kennen op het internet. Ik was altijd al een beetje anders geweest en tegen leeftijdsgenoten praten kon ik meestal niet zo goed. Maar zij was heel leuk. We praatten tegen elkaar, vergeleken culturen en maakten grapjes. Ze maakte soms een video van zichzelf en stuurde het dan naar me door, en ik deed hetzelfde naar haar. De filmpjes waren onnozel. Het waren gewoon dingen uit onze kamers die we aan elkaar toonden. Ik toonde tekeningen die ik had gemaakt. Zij toonde haar huisdieren. We zochten met een camera de muren af op zoek naar interessante posters om aan elkaar te tonen. We zongen liedjes en ik leerde haar wat Nederlands. Het was wel leuk.

Zo kwam het dat ik ergens op mijn computer nog steeds een video had opgeslagen van haar. Ik weet al niet meer wat ze allemaal in die video deed. Volgens mij beantwoorde ze gewoon wat vragen die ik in een vorig gesprek had gesteld, en toonde ze me één of ander Amerikaans object uit haar huis. Het was niet belangrijk. Ik hoefde het niet bij te houden. Het was gewoon onbedacht van me.

Op een ander moment zat mijn broer op mijn computer, waarschijnlijk zonder dat ik het wou. Hij vond deze video. Mijn broer is geweldig, maar hij is wat eenvoudiger dan ik. Zijn reactie op de video was om me uit te lachen en me er mee te plagen. Zo zijn broers. Broers zijn altijd broers, en na al die tijd was ik natuurlijk mijn broer al lang gewend. Dus ik was compleet onaangedaan door zijn geplaag. Ik begreep toch niet wat er mis was met de video. Maar mijn bezorgde moeder kwam er tussen en verdedigde me, jaagde mijn broer weg en vroeg hem om van mijn computer af te blijven.

“Hij praat met één of andere Amerikaanse op het internet!” zei mijn broer nog, nog steeds in een poging om me te plagen.

“Ja, en hoe denk je dat dat komt?!” zei mijn moeder terug.

De rest van deze anekdote herinner ik me niet meer want vanaf dan gleed ik weg in een zee van diepe verwarrende gedachten. Ik begreep het niet.

Ja, en hoe denk je dat dat komt?

Wat wou ze daarmee zeggen? Is dit dan niet normaal? Nu ja, natuurlijk is het niet normaal. Ik doe zelden iets normaal. Maar is het dan slecht? Heb ik iets mis gedaan? Is dit een symptoom van iets? Ben ik een slachtoffer van iets? Heb ik iets gedaan dat ik niet hoor te doen?

Waarom zou ze dat zeggen? Ik had toch veel plezier wanneer ik tegen haar praatte? Vond mijn moeder het dan erg? Vond ze het triest? Had ze medelijden of zo? Maakte ze zich zorgen? Was ze teleurgesteld? 

Maar ik had iemand leuk leren kennen. Is dat niet goed? Was er dan iets mis met mij?

Waarom zou ze dat zeggen?

Waarom zou ze dat zeggen?

bron beeld: kritische-walser-ausgabe.ch Zwitser Robert Walser (1878-1956) stierf tijdens een wandeling aan een hartinfarct. Zoals één van zijn personages in Geschwister Tanner. Walser was aan het einde van zijn leven psychiatrisch patiënt. Hij leed aan angsten, was psychotisch en hoorde stemmen. Zijn boeken zijn een lust voor veel lezers, waaronder deze. Ik was verheugd dat ik tijdens één van…

We gaan kamperen. We hebben een mooi plekje gevonden aan een ravijn. Dat klinkt gevaarlijker dan het is, maar ook weer niet helemaal zonder risico. We staan naast iemand met een klassieke Mercedes en beneden in het ravijn heeft iemand andere een plek uitgegraven waar zijn Jeep met open dak precies in past. Het is prachtig weer, maar ook flink koud. Misschien is het zulk mooi weer omdat we al aan…

Bron beeld: moomin.com Zomerboek van de Finse Tove Jansson (1914-2001) is een reeks verhalen waarin de kleine Sophia en haar grootmoeder de hoofdrollen spelen. Sophia is met haar vader en grootmoeder naar een eiland vertrokken om er de zomer door te brengen. Tussen de oude vrouw en het jonge meisje zijn er geestige gesprekken; gaat het over angsten en verlangens; de genoegens en moeilijkheden in…

Tsjechov: ‘Angst voor alles’

Anton Tsjechov (1860-1904) was de meester van het korte verhaal. Dat vereist het puntig en liefst nauwkeurig neerzetten van plot, karakter, handeling en tijdspanne. Het helpt ook als je als schrijver iets snapt van hoe mensen in elkaar steken, wat hen drijft en hoe belangrijk angsten zijn. Dat laatste met name was bij Tsjechov in goede handen, getuige het volgende: Waar ben je dan eigenlijk bang…

Breekbaar Lichaam gaat vooral over de mannelijke blik

bron beeld: ozap.com Geen vrolijk boek: Breekbaar lichaam van de Franse schrijver Eric Fottorino (1960, Nice). De hoofdpersoon is een française, die geen liefde kende van haar moeder; trouwt met een Marokkaan die haar mishandelt uit jalouzie en vlucht naar het Noorse Bergen waar ze in de handen valt van een haptonomisch therapeut en een kunstschilder. Dat het niet goed afloopt, helpt ook niet. De…