Pleasuredome

bron: citynews-online.de De Duitse Verena Dohrn (1951) reisde veel en vaak door Estland, Letland en Litouwen. Ze kreeg door historisch onderzoek, gesprekken, belevenissen en indrukken een beeld van de Baltische staten. Ze kon heden en verleden van deze landen vergelijken en scheef er een boek over: Baltische reizen (1994). Daarin ook aandacht voor het lot van de Baltische joden. En het boek…

bron: volkskrant.nl Marion Bloem (1952) doet in Muggen mensen olifanten (1995) verslag van het reizen door de wereld, haar wereld. Daar hoort ook een terugblik op haar jeugd bij. En wat blijkt? Ze was al jong een bijzonder meisje: Na een strenge winter waarin ik het te koud vond om buiten te spelen, klim ik sinds kort elke dag na school weer in een hoge boom tegenover ons huis. Ik durf tot in…

bron: lille.snl.no In Ochtend en avond (2005) vertelt de Noorse schrijver Jon Fosse (1959) het verhaal van Johannes, de visser. Johannes heeft een dagelijkse routine waaraan hij vasthoudt tot de dag waarop iets is veranderd. In de haven ontmoet hij zijn overleden vriend Peter waarmee hij de zee opgaat. Tijdens die tocht komen de belangrijke momenten uit het leven van Johannes voorbij. Bij…

Werk van fotograaf/wandelaar Hamish Fulton; bron: thefineartsociety; meer.com In De magie van het beeld (2021) beschrijft Oek de Jong (1952) welke beelden voor hem betekenisvol waren/zijn. Beelden uit de kunst. Dat leidt vaak tot verrassende observaties. Bijvoorbeeld over de betekenis van stenen voor ons, mensen. De meest uiteenlopende kunstenaars werden erdoor aangetrokken. Caspar David…

bron: blackachievementmonth.nl Bijna vergeten We waren het bijna vergeten, dat de stad heel langzaam stil kan worden, kan fluisteren: ‘Blijf thuis vandaag.’ Dat je door thuis te blijven een nieuwe betekenis van vrijheid kan vinden. Dat een weekend zonder voetbal je relatie kan bevorderen. Dat extra wc-papier je niet zal redden. Dat quarantaines niet echt bestaan, maar zijn verzonnen om…

bron: newscientist.nl In de periode waarin de nalatenschap van onze tijd aan de orde is in de boeken die ik lees, kwam wetenschapper Robbert Dijkgraaf (1960) voorbij. Hij schreef erover in Europa over tweeduizend jaar (2019), met een kwinkslag. Angelos Chaniotis is een hoogleraar in de antieke cultuur. Geïnspireerd door onze huidige misvattingen over het Romeinse Rijk vroeg hij zich af: hoe…

bron: rp-online.de Amerikaan T.C. Boyle (1948) laat in het korte verhaal Chicxulub (2005) een vader vertellen over wat zijn dochter is overkomen. De vader weet hoe het afloopt, maar wij als lezer tasten in het duister. Het duister is in dit geval: een auto-ongeluk; het ziekenhuis dat zich meldt en, na lang wachten, de mededeling dat het te laat is. En dan komt dit: Enig idee hoe moeilijk het is…

Beeld: Erik van Straten; bron: literatuurmuseum.nl In het korte verhaal Zijn god was een mens (1991) verhaalt schrijver Willem Frederik Hermans (1921-1995) over een bedrijfsuitje naar Oost-Afrika. Het gezelschap kantoorpersoneel met vrouw en/of man belandt aan het strand van Mombasa. Een vrij smalle strook gesteente, met een dunne laag zand en schelpgruis bedekt, aan de voet van een enkele…

bron: dvhn.nl De havensteden Alleen de havens zijn ons trouw Al ‘t andre aan de vaste wal Behoort niet bij ons, vriend noch vrouw Stond ooit steeds voor de zeeman pal. / ‘k Denk nooit in volle zee aan hen, Maar de steden die daar staan En die ik voor mijn vrienden ken; Door hen slechts raak ik de aarde aan. uit: de zee een lied, Een bloemlezing uit zijn verzamelde gedichten,…

bron: poemanalysis.com Rudyard Kipling (1865-1935) kennen we als schrijver van Jungle Book (1894) waarin de belevenissen van Mowgli, die door wilde dieren werd opgevoed, beschreven worden. Een tijdloos boek, vooral door de Disney-verfilming. Kipling kende een duistere kant. Hij groeide op in Brits-India, geloofde in het heil van imperialisme en kolonialisme. Omdat hij vond dat de witte man de…

Konstantino Kavafis; bron: es.greekreporter.com De stad Je zei: ‘Ik zal naar een ander land gaan, naar een andere zee. Een andere stad zal er te vinden zijn beter dan deze. Al wat ik onderneem wordt onherroepelijk veroordeeld en mijn hart is – als een dode – begraven. Hoe lang zal mijn verstand hier moeten verkwijnen. Waar ik mijn ogen ook op richt, waar ik ook kijk, zwarte puinhopen van…

foto: Johan Jacobs; bron: groveatlantic.com Tommy Wieringa (1967) bundelde in Ga niet naar zee (2011) korte stukken die hij schreef in de jaren daarvoor. Het zijn kleine observaties met een (auto)biografisch tintje. Wieringa kiest zijn zinnen zorgvuldig; stilistische juweeltjes die mooie beelden oproepen. Zoals deze: Afscheid Het noodlot is als de Nijl vertakt in twee hoofdstromen: het noodlot…

bron: brummensnieuws.nl In De baadster (2000) geeft Maria Barnas (1973) woorden aan liefdesverdriet, het waarneembare en het verlangen om niet op te vallen, er niet te zijn. Het is een boek waarin het hoofdpersonage zoekt naar betekenis. Ze doet dat op geheel eigen wijze in klank en kleur. Het boek biedt veel moois waaronder nevenverhalen van nevenpersonages. Een voorbeeld: Kali zei: We hebben…

bron: gelderlander.nl Koos van Zomeren (1946) onderging al heel wat zomers. Het onweer maakt er onderdeel van uit. Dit schreef hij over donder en bliksem in de bundel Zomer (1993): Op 00.14 doe je je boek dicht, het licht uit. Je trekt het dekbed over je heen. Je gooit het dekbed van je af. Dat wordt weer niks vannacht. Op 00.36 beweegt het gordijn, het bolt langzaam op, valt dan slap weer…

bron: news.gtp.gr Schrijfster Herta Müller (1953) vertelt in Mijn vaderland, een appelpit (2016) over haar leven en literaire werk. Ze is Duitstalig maar van Roemeense komaf; haar werk is volstrekt uniek. Dat leverde haar in 2009 de Nobelprijs op. In het boek, dat een neerslag is van vele uren interview, heeft ze het over de invloed van het landschap: Ik denk dat er twee soorten mensen zijn en…

bron: literatuurmuseum.nl In het korte verhaal Mijn aap schreit (1928) vertelt Albert Helman (1903-1996) het verhaal van een jongeman die een aap koopt van een jager. De aap krijgt veel aandacht van vrouwen en vooral van Martha, de vriendin van de jongeman. De ontstane jaloezie leidt tot de dood van de aap. Voor de dood door gif maakt de jongeman nog een heftige nacht mee: Een duizeling beving…

bron: rp-online.de Connie Palmen (1955) bevond zich in de Verenigde Staten. Ze doet daarvan verslag in Als een weke krijger, verspreid werk (2006). Dat de VS een goddeloos land is, dient zich aan. Er zijn aanwijzingen zo is te lezen in haar essay. Goddeloos of niet, er is duidelijk blijk van de aanwezigheid van de duivel, zo las ik: We reden over de wegen en vanaf het eerste moment dat er zo’n…