#dromen

Laatst liet de piot zich een poëem schrijven. Het is ‘Feest in ’t Park‘. Voor de zoveelste keer brengt het befaamde Brugse Minnewaterpark verschillende culturen samen in een gratis, zomers festival. Thema’s als fair trade, duurzaamheid en wereldvrede lopen als een rode draad doorheen het programma. Een goede mens wordt er – als het ware – al feestend een bewuste wereldburger. Gezeten in de…

Laatst maakte de piot zich zorgen over neurologische aberraties. Soms kolkt het in en rond de infame Via Prosperità. Af en toe lijkt de plaats in de greep van een geselend en alles verterend vuur dat de bewoners dwingt tot de meest gekke bokkensprongen, uitbarstingen en dwalingen, als zijn ze stuk voor stuk figuranten in een hectisch circus genaamd chaos. Er zijn van die dagen dat de piot…

Laatst had de piot huiswerk. Zoals de meesten wel weten volgt de piot een schrijfcursus bij de befaamde auteur Marieke De Maré. Haar opdrachten zijn voor de sukkelaar telkens weer een confrontatie met hoe gebrekkig zijn eigen pen is. Sommige sessies zijn heerlijk spelen met woorden en zinnen, andere zijn heel strikt. Ook ditmaal is de instructie zeer duidelijk: ‘We werken dit keer 3 weken aan…

Laatst beantwoordde de piot een pertinente vraag maar half. In het duister weerklinkt een stellige vraag: “Heb je ergens spijt van?” Het is lang niet de eerste keer dat de piot deze kwestie krijgt voorgeschoteld. Het is dan ook niet zo vreemd dat in zijn hoofd meerdere mogelijke antwoorden resideren, die stuk voor stuk steeds leiden tot dezelfde conclusie: “Neen“. Vooreerst heeft spijt weinig…

Laatst viel bij de piot de zelfdiagnose “uitputting“. Open deuren zijn nooit zinloos en vaak – niet-onbelangrijk – richtinggevend. Ze laten zich moeiteloos intrappen, ook als het gaat om zaken zoals het internet en sociale media. Die roemruchtige combinatie is het voorbij decennium uitgegroeid tot een steeds driestere informatiestroom van nieuwsverhalen, uitgesproken meningen en andere…

Van ballet to schrijven, ik ben nooit iemand geweest die haar dromen kon achtervolgen.

Ik had altijd een back-up nodig. Ik kan niet leven van dromen, want ik voel hoe de pijn in mijn lichaam verspreid.

Ik lees hoe ik mijn eigen taal achterlaat voor een taal waarin ik wel kan spreken. Is dat niet erg? Daar gaat weer een kans, maar deze keer niet door mijn gezondheid. Maar door mijn eigen angsten, want ik ben dat kind. Dat kind dat nooit bepaalde klanken kon maken, en het kind dat nu nog steeds zich verschuild achter tranen.

Ik vraag mij af, als ik ooit een verhaal kan publiceren is het dan genoeg geweest? Kan mijn hart dan eindelijk accepteren dat de beroepskeuze die ik heb gemaakt het beste voor mij is?

Dat de kunst misschien wel naar mij roept maar dat ik het achterwege moet laten. Ik moet mijn dromen vergeten als ik wil leven.

Vagevuur Op maandag 27 oktober wordt de documentaire “VAGEVUUR” (regie: Pieter Genee, producent: De Haaien, omroep: EO) uitgezonden. Deze indringende essayfilm schetst het persoonlijke en existentiële niemandsland waarin Salem — een 25-jarige derdelander — zich bevindt. Terwijl de toekomst van Salem aan een besluit hangt dat maar niet genomen wordt, wordt zijn leven stilgezet: een periode van…

Laatst plengde Mijn Groote Liefde een liefdevolle traan. Aficionado’s weten dat Het Studentje na een langdurig verblijf in de Arteveldestad door omstandigheden een voorlopig kampement heeft opgeslagen in de Via Prosperità. Vandaag komt een gepland einde aan deze tijdelijkheid, en stapt, treint en vliegt zij een nieuwe toekomst tegemoet. Na grondig studiewerk verlaat Het Studentje eventjes het…