Ate Vegter

Helaas heeft Ate de lancering van zijn bundel niet meegemaakt, maar trots was hij dat er één in de maak was. Ate schreef meer dan 3000 columns, onder meer voor het Noordhollands Dagblad. In Ateïsmen zijn de mooiste, ontroerendste en meest controversiële columns gebundeld.  Bestel nuWil je ook de bundel Ateïsmen ontvangen, maak dan vóór 7 oktober via de QR-code 17,50 euro (13,50 + 4 euro…

Beste vrienden, Afgelopen woensdag 18 september is Ate Vegter thuis overleden.Het is goed zo. LiefsLaura Mars en Sofieke

Dit is mijn laatste stukje Het is een beetje een gewone dag, die maandag voor Prinsjesdag, vind je niet? Ik vind van wel. Er kan nog van gebeuren, maar er gebeurt nog niks. Er kan nog van alles uitlekken en dat zal ook wel gebeuren. Zo normaal is dat dat dat er allemaal bij hoort. Maar daar kunnen we niet op wachten toch? Het is daarmee een gewone dag en een spannende dag tegelijk. Want als er…

Waar ik nog het meeste een hekel aan heb in deze dagen zijn goede adviezen. Slechte adviezen gaat nog wel. Dit kun je zo doorprikken en meestal vergeet is ze ook vrij snel. Een heel slecht advies is bijvoorbeeld: probeer in ieder geval op te staan en je kleren aan te trekken. Waarom zou ik dat doen? Het kost gigantisch veel energie en als je nergens heen hoeft is het ook volkomen zinloos,…

Het is weer zover. We gaan samen plaatjes draaien. We, dat zijn Mark, Emiel, Johan en ik. We nemen daartoe allemaal onze eigen elpees mee en die leggen we dan op de draaitafel. Soms gaat het om één specifiek nummer, soms gaat het om het album en af en toe gaat het gewoon om de groep. Daarnaast zijn de hapjes en de drankjes ook belangrijk om de sfeer wat op te peppen. Zo hebben we hele lekkere…

Vrijdag begint als een slechte dag. Ik heb slecht geslapen omdat ik steeds wakker word. Ik raak steeds achter adem en krijg het heel benauwd. Om acht uur ben ik blij dat de nacht voorbij is en de dag is aangebroken. Ik kan het niet opbrengen om gelijk aan mijn stukje te beginnen en wacht eerst maar even de thuiszorg af. Dat is altijd een prettige start van de dag. Laura is op stap met Sannie en…

Gisteren ben ik met Emiel naar het ziekenhuis geweest. Ze zouden de  nierdrains eruit halen. Eerst bloedprikken en daarna heel lang wachten op de uitslag van de nierfunctie, zo’n anderhalf uur. Wachten samen met Emilie is heel fijn. Hij is rustig en attent en aangenaam gezelschap. Hij heeft nog even geïnformeerd wanneer wij aan de beurt waren en haalde ook koffie en water, kortom daar heb je echt…

Als ik dit zou schrijven op de eerste dag van de week, welke dag zou het dan zijn op het moment dat je dit leest? Dat is een nogal ingewikkeld vraagstuk, want je hebt geen idee op welke dag ik dit schrijf en ik heb geen idee op welke dag je dit leest. Vroeger was dat allemaal veel eenvoudiger. Zondag was de eerste dag van de week, tevens de enige rustdag. Waarom men van de sabbat naar de zondag…

Vandaag is zo’n dag waarop alles anders is. Ik zou naar het ziekenhuis gaan, maar het hoeft niet. De drains zouden worden ververst, maar dat gaat niet door. In plaats daarvan worden ze morgen verwijderd en om ze nou een dag voor verwijdering nog weer te verversen, dat leek niemand een goed idee. Niemand belde om dit goede idee aan mij door te geven, dus heb ik het ziekenhuis gebeld om het goede…

Gisteren is mijn bloed geprikt om te kijken of de nefrodrains naar de nieren eruit kunnen. Zo zit het leven vol verrassingen, want ik wist niet dat je ook thuis bloed kun laten prikken, maar kennelijk doen ze dat pas als je nier meer in staat naar het ziekenhuis te komen. Dat had op zich best gekund, want we hebben hier een mooi en uitgebreid netwerk van chauffeurs, maar zo is het natuurlijk ook…

Vandaag is het voor het eerst sinds ik uit het ziekenhuis ben gekomen dat ik weer eens achter mijn bureau zit. Tot nu toe schreef ik altijd in de stoel of op de bank. Dit zit om te schrijven stukken beter. Je mag concluderen dat het daarmee iets vooruit gaat met mij. Dat doe ik ook en ik zet gauw Dark side of de Moon op van Pink Floyd op, naast Charles Aznavour een van mijn favorieten tijdens het…

Het beloofde afgelopen woensdag een rustige dag te worden, maar daar kwam toch maar weinig van terecht. Ik had een paar afspraken, onder andere met de internist, die mij zou bellen en met een kleine delegatie van Huis aan het Water, waar Piep in een groepje leeftijdgenoten zit, het Kinder Splash Café, dat is een groepje kinderen van ouders met kanker of die al aan kanker overleden zijn. Ze zit er…

De ochtend is voorbij en de middag is gevallen. Eindelijk rust. Vanmorgen waren we naar de rommelmarkt, de fameuze rommelmarkt van de Opstandingskerk waar ik in het verleden al heel wat boeken gebracht en gehaald heb. Eén keer heb ik vanwege spijt zelf een boek wat ik zelf had ingeleverd teruggekocht. Ik moest eerst even de thuiszorg afhandelen en had Vincent gevraag mij daarna naar de…

Het blijft een mengelmoes van medicijnen, mensen, afspraken en gasten die zomaar even binnenlopen. Ik heb nog nooit zoiets mee gemaakt en wou bijna zeggen dat ik ook nooit meer zoiets hoop mee te maken, maar het heeft toch wel iets. Ja, dat kan ik ook niet helpen, zo zit het leven nou eenmaal, of telkens weer, in elkaar. Mijn typen gaat er ook niet echt op vooruit. Gister moes mijn katheter…

Het was maandag toch een heel bijzondere dag, terwijl het aan de andere kan maar gewoon maandag was. Het bijzondere zat erin dat Lief een vrije dag had genomen en dat mijn zus Els voor mij zou komen zorgen. Dat was aan alle kanten natuurlijk heel spannend, maar aan de ander kant kon er ook niet zoveel misgaan, want ik was er immers zelf bij. Lief vertrok om ongeveer elf uur naar haar zus en even…

Ik ben nu een boek aan het lezen waar ik helemaal niets van snap. Het is gewoon te ingewikkeld voor mij. Waarom lees je dan toch door, zul je je misschien afvragen. Wel, het is wel een heel spannend boek en ik lees het voor het slapen gaan op de e-reader, waardoor ik gemakkelijk in slaap val. Het zou kunnen dat er aan het eind nog een soort algemene uitleg komt waardoor ik alle verwikkelingen…

Nadat we samen met Hans bij het Stadcafé gegeten hebben, waarover later meer in column 3394, blijkt de middag toch wat lastiger dan ik heb voorzien. Door de grote inspanning heb ik het voortdurend benauwd. Dat knapt eigenlijk pas een beetje op met de slaap. Gelukkig heeft Els nog heel lekker gekookt, zonder ook maar enige troep te maken in de keuken, dus de hele operatie lijkt wel voor herhaling…