#verbinding

Het is extra vermoeiend als je weet dat er momenten waren waarop je niet moe was. Als je weet hoe het kan zijn, hoe het voelt als de wereld aan je voeten ligt. Er daagt een onstilbaar verlangen. Al jaren. Soms lijkt ze stil, voor heel even tevreden, maar op momenten als deze groeit ze uit haar voegen. Het verlangen de wereld in te trekken, al wat men van je verwacht achter te laten en verbinding te zoeken. Misschien is dat het wel. Misschien voel ik me nergens thuis omdat ik de verbinding mis. En misschien voel ik me juist overal waar ik kom thuis, omdat ik me met zo veel verschillende dingen verbonden voel.