#zelfacceptatie

Ik zie je overal weer opduiken, als een irritante paparazzi. Je zag mijn nederlaag en je ziet mij nu groeien. Ik heb dit allemaal zonder jou bereikt.

-Wat heb ik dan aan je?

Of heb je mij nog steeds nodig?

Er zijn woorden die ik niet hardop durf te zeggen. Zinnen die blijven steken achter mijn ribben, gevangen tussen mijn hart en mijn adem. Ze duwen tegen mijn borst, zoeken een uitweg, maar ik houd ze vast. Niet omdat ik ze niet meen – misschien juist omdat ik ze méér meen dan iets anders.

“Ik hou van je... Ik hou zoveel van je dat het moeilijk is om adem te halen.”

Zie je? Het klinkt als een cliché, een regel uit een film. Maar het is mijn waarheid, mijn adem. Mijn liefde is zo groot dat het me verstikt, me uit balans brengt, me doet wankelen. Het maakt me bang. Niet bang voor jou, maar voor mezelf. Voor de kracht van wat ik voel, voor hoe het mij laat groeien en krimpen tegelijk.

Ik probeer het kleiner te maken, hanteerbaarder. Ik zoek woorden als ‘vriendschap’ of ‘zorg’, alsof die passen bij wat in mij brandt. Maar de waarheid is dat ik het wil uitschreeuwen: Jij bent alles.

En toch… ik zwijg. Omdat ik niet weet wat jouw stilte betekent. Omdat jouw terughoudendheid mijn liefde laat twijfelen aan zichzelf. Houd jij mij klein, of houd ik mezelf tegen?

Voor nu laat ik deze woorden hier achter, als een plek waar ze mogen bestaan. Misschien hoef ik ze niet aan jou te geven, maar aan mezelf. Misschien is dat al genoeg.

Om weer een geliefde te hebben... Is het anders of hetzelfde?

Ben het spelletje stilaan beu aan het worden, want het veranderen van pionnen brengt me toch niet meer geluk.

Misschien moet ik dit tactisch aanpakken of een ander spel kiezen waar ik beter in ben?

Stop dit spel maar, ik zoek wel iets anders. Mezelf bijvoorbeeld.

Young Hearts Een indrukwekkende, hartverwarmende coming-of-age film voor alle generaties van de Vlaamse regisseur Anthony Schatteman over de allesoverweldigende eerste en verwarrende verliefdheid. De 14-jarige Elias groeit op in een warm gezin in een rustig Belgisch dorpje. Zijn vader is een bekende schlagerzanger, Elias heeft veel vrienden en verkering met Valerie. Als hij bevriend raakt met…

Soms voelt het als een persoonlijke strijd om mijn eigen lot te omarmen. Het is alsof ik door een moeilijke reis ga waarvan ik liever zou weglopen. In die momenten is het verleidelijk om mijn aandacht elders te richten, weg van mijn eigen worstelingen. Wat ik echter heb geleerd, is dat het overnemen van de last van anderen, hoe goedbedoeld ook, me uiteindelijk verzwakt. Ik kan niet de last dragen die niet de mijne is.

Wanneer ik echter recht in de ogen kijk wat werkelijk van mij is, mijn eigen lot, ontvouwt zich een onverwachte kracht. En hier komt de verrassing: vaak gebeurt hetzelfde bij anderen. Het lijkt bijna als een persoonlijke gouden regel waar ik steeds op terugval. Dus, hier ben ik, mijn eigen pad bewandelend, wetende dat mijn kracht verscholen ligt in het accepteren van mijn eigen verhaal. En wie weet, misschien ontdekt iemand anders ook zijn of haar kracht door hetzelfde te doen.