Ik rol uit bed met met pijnlijke gewrichten en stijve spieren. Alle mensen met een chronische ziekte unite!
Terwijl er genoeg zelfverklaarde productiviteitsgoeroes jou pushen om om 4 uur in de ochtend een koude douche te pakken om dan 5 paginas te journallen om daarna jouw voltijdse job op te nemen om daarna zogezegd fris als een hoentje weer thuis te komen omdat je je zorgen en drempels hebt weggespoeld en geschreven.
En er zijn mensen die daar voor vallen, terwijl ze hun trauma's proberen weg te drinken met de 7de koffie voor 10 uur 's morgens.
Mag ik blij zijn dat ik op een statuut sta van invalide? Nee hoor, laat mij het uitleggen terwijl ik in mijn pyjama naar beneden sukkel en een sigaretje rol. Ik zit vast in een systeem die mij zogenaamd beschermt.
Terwijl anderen koude douches nemen om hun burn-out weg te spoelen, ik zit straks in een bore-out.
Ik mag niks doen behalve medicatie nemen en thuisblijven, laat staan dat ik naar de arbeidsgeneesheer stap en vraag voor een opleiding of vrijwilligerswerk. Voor vrijwilligerswerk moet ik toestemming hebben en voor een opleiding mag het enkel knelpuntberoepen zijn. Ik ben niet gemaakt om even voltijds een opleiding te volgen voor een job die ik niet kan uitvoeren. Dus zeg me ook niet dat ik productief moet zijn terwijl mijn lichaam 24 uur op 7 pijn lijdt. Ik doe het huishouden en ik zorg voor mezelf. En toch kruipt die arbeidscultuur in mijn huis, terwijl ik stink in mijn pyjama.
Het is een vastgestelde van buitenaf, door de maatschappij dat je niet mag rusten vooralleer je iets hebt afgerond.
Dus zit ik hier, mijn koffie te drinken en al te stressen dat ik sebiet nog naar de winkel moet terwijl mijn spieren nog niet wakker zijn. Dat ik straks nog de was moet strijken voor ik het eten kan maken. En dan hebben we het nog niet gehad over hoe mijn brein werkt, want als neurodivergent loopt mijn structuur ook nog niet eens lineair.
Terwijl anderen mopperen dat ik mijn middagdutje moet doen om de dag door te komen, liggen zij om 18u al in de zetel te slapen, na hun werkdag. Iedereen is moe en kapot.
Ik begrijp niet goed waarom we 'wij-zij' gebruiken, niemands leven is beter of slechter, ik krijg gewoon minder geld en jullie betalen mijn zorg. Ben ik dan jullie probleem of jullie de mijne? Ach, laat mij mijn katten voeren en nog eentje opsteken.
Als iemand zich beter voelt om 's nachts op te staan om te douchen en naar hun werk te rennen omdat dat zogzegd gezond is, vraag ik mij af waarom ik in de psychiatrie heb gezeten.
Productiviteit, wat wil dat woord eigenijk zeggen? Is het hoeveel loon je trekt, hoeveel spreadsheets je kan maken in 1 uur of dat je 's avonds voor je 3 kinderen een verse maaltijd klaarzet na 8 uur te travakken. Ik ben al productief als ik mezelf 1x per week douche en dat de katten elke dag eten hebben.
Dus wat betekent dat woord dan? Het is relatief, ja. Maar er zijn hele religies rond gemaakt. The 5 am club, the grind, de linkdin quotes en de teambuildings. Fuck dat.. Als ik straks op tijd in bed lig en ik heb iets voedzaams gegeten dan heb ik voor mezelf een 10 op 10 en dan hebben we het over een goede dag, ik zal maar zwijgen over mijn slechte dagen.
