Il y a des regards qui sont durs à oublier

Öyle mi yapmışım, az piç değilmişim ben de

ben seni çağırırdım sende hayatın ağzını burnunu kırardın

bin orduyla savaşır, bir bakışa yenilirim

bu defa başka yanıyor içim.

Evde kimse var mı, bilmem; ben yokum.

bir sana tutkunum, bir sana düşman

içime sövüp dışıma gülerken aşık olmanı istedim bana.

nefesi güzelmiş nefesini mi kesmiş. kalbi de atmış üstelik güzelmiş. senin kalbin atmış güzel miymiş. tıkandın. elinle sol göğsünü kontrol ettin çünkü anladın. biraz sonra banyoda yalnızsın, lavaboya ellerini koyup ağladın. çünkü anladın.

yükseklerde güzel de ben seni özlüyorum

Tanımsız kaldım, insanın kendiyle savaşı kanlı.

yerim yurdum falan vardı, ışıklarım yanardı.

Zâlim, senin Allah'ın yok mu?

bana çok kış vurdu iyi bir kadın değilim.

yıllar sonra,“sen 19 yaşını hatırlıyor musun?” sorusuna karşılık gözümde beliren resimde yine sen olacaksın.

ama uykumda bile seni sevdim. sen bensiz rüyalara mı daldın?

"sana seni seviyorum yazamadım ama çekmecede bulduğum kalemin yazıp yazmadığını anlamak için adını yazdım."

gönlüme bahar getiren gözlerinden öpüyorum,