Üzgünüm ve bu hiç geçmeyecek biliyorum.

söz, çok ağlamayacağım. ama yanında kalayım. n'olur.

dünyaya karşı içimde biriktirdiğim öfkeyi bir kenara bırakıp “keşke” dedim, “keşke hayat, seninle göz göze gelmek kadar güzel olsaydı.”

o artık kimseden zarar görmemek için kafasının içinde bir düzen kurdu orda yaşıyor.

o artık kimseden zarar görmemek için kafasının içinde bir düzen kurdu orda yaşıyor.

gidişat çok rezil görücü usulüne okey olucaz gibi artık

anlatamadıklarımı gösterir göz altlarım.

dün istedeğim şeyle bugün istemediğim şey aynı.

saçına çiçek taksam, sen çiçeği süslersin

seni alıp şöyle odamın köşesine bi yerlere koymak istiyorum, güzel olurdu

kimse için büyük savaşlar vermeyeceğim artık.