#verward

Zes jaren vol geluk, vol ups, vol downs. Dat liefde niet genoeg is om een relatie voort te zetten. Dat problemen uit de weg gaan, of hopen dat ze wel voorbijgaan, geen uitweg biedt. Dat alles zo eenvoudig was toen we thuis woonden, en de toekomst enkel nog bestond uit dromen. Dat alles zoveel moeilijker wordt eens je grote stappen wil maken richting de toekomst.

Stiekem hoop ik snel iemand nieuw te ontmoeten. Iemand die in mijn ogen alle eigenschappen heeft, die bij jou ontbraken. Iemand die me aanvult, en me toekomstperspectief geeft, zonder de gebreken van óns.

Dat ik uiteindelijk mag ontdekken, dat die nieuwe jij minder knap is dan jou. Dat die nieuwe jij minder sportief is dan jou. Minder geduld met mij heeft. Minder over heeft voor mij. Minder opkijkt naar mij. Minder kan omgaan met de mate waarin ik gebroken ben. En vooral, mij minder graag ziet. Want de grootte van jouw liefde, onze liefde, lijkt niet te evenaren.

En dat ik je dan terug in de armen kan nemen, en mijn hoofd eindelijk kan inzien dat mijn hart het al jaren juist had. Wij, wij horen samen.

woel·geest

Waarom blijf ik het proberen als je er toch niets van zal leren. Want je doet het keer op keer En ik zeg het je nu: ik trek het niet meer.

Het is tijd om je te laten gaan En ieder ons eigen pad in te slaan. Ik verdien dit niet en ben niet de enige die het ziet.