seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Kazakhstan
seen from China
seen from Mexico
seen from United States
seen from China
seen from China
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Russia
seen from Netherlands
seen from United States
seen from United States
seen from Norway
seen from Malaysia
Verliezen en missen
Hoeveel pijn het doet
Om te verliezen en te missen
Wat onlosmakelijk met je verbonden is
Om nog zoveel liefde in je te hebben
Die geen plek meer kan vinden
Het is hartverscheurend om te denken
Dat wat er is geweest
Nooit meer zal zijn
En dat we verder moeten gaan
Denkend aan jou
Maar zonder jou
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Ik heb meer verloren dan ik ooit heb gehad.
'Ik bevind weer op de bodem van deze eindeloze put, en momenteel lijkt het licht verder weg dan ooit tevoren.'
21.
Gedachten over het leven, over liefde en toekomst vullen mijn hoofd. Jaren, die voorbij gaan. 21. Die leeftijd mag ik mezelf geven. Veel te jong, maar voor mijn gevoel te oud om iets te bereiken. De halve tijd een mid-life crisis en dan het eeuwige debat over hoe ik me er over voel dat ik een millennial ben en er constante druk op de titel staat om te presteren.
Iedereen verwacht dat je weet wat je wil met je toekomst. Je kiest voor een pad, waarvan je de uitkomst nog niet weet. Voor de een of andere reden geeft de onzekerheid mij rust. Ik ben iemand die niet bang is voor het onzekere. Iemand die kansen aangrijpt en zichzelf uitdaagt. Die in het onzekere duikt om te ontsnappen. Waarschijnlijk zie ik het alleen als uitvlucht.
Sommige dingen die je hebt verloren, kun je maar beter niet proberen terug te vinden. Het verleden is bijna altijd mooier dan het echt was. En niets is zo funest voor het verleden als het te willen opwarmen als de kliekjes van een ooit memorabele maaltijd of om er als een banneling in het heden naar terug te verlangen als een verloren en sindsdien onveranderlijk gebleven vaderland. Vroeger is dromenland, een kinderboek dat ooit een onuitwisbare indruk op je heeft gemaakt en dat je vooral niet moet willen herlezen.
Ilja Leonard Pfeijffer
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Over de wreedheid van verliezen.
Laatst was ik met mijn oma uit eten in het restaurant waar wij ooit ook samen zaten. We praatten veel, mijn oma en ik. Er was niets dat ons gesprek niet passeerde: van zorgen tot ambities, van fouten maken tot verjaardagen, van de verhalen die mijn pa nooit over zijn verleden kwijt liet tot herinneringen over hoe ik als klein meisje zo blij in m'n keukentje speelde en altijd ''zeewier voor oma'' maakte in m'n kookparadijs. Zeewier omdat mijn pa dat altijd bij de rijst 's avonds op tafel zette. Hij rolde dan altijd een ''sigaretje'' van het uitgedroogde zeeplantpapier en de plakkerige rijstkorrels. De kunst zat hem in niet teveel rijst gebruiken zodat het sigaretje niet uit elkaar viel. Op mijn zestiende rolde ik shag alleen in een steegje bij het winkelcentrum, de koude wind uitwijkend. De kunst zat hem in niet teveel shag gebruiken zodat de peuk netjes sloot en ik niet uit elkaar viel.
Er was één ding, één vraag die ik mijn oma niet durfde te stellen tijdens ons etentje.
Bent u eigenlijk eenzaam? Hoe gaat u daar mee om? Ach oma helpt u mij? Dit zijn geen zaken die ze me op school leren. Oma toen u ervan uitging dat ik het vast druk had deze vakantie, was naar u toe komen toch echt het enige in m'n agenda.
Omdat ik ook bang ben dat u ooit doodgaat oma, omdat ik bang ben dat alle schone mensen ooit doodgaan.
Ik vroeg niets, zei niets. Maar ik wist wat zij me zou hebben geantwoord: God is altijd met mij kind, met hem zal ik nooit alleen zijn.
Maar waar was God toen de dingen uit elkaar spatte? God's plan zal ik niet kunnen begrijpen.
Seculariteit is weinig feest, maar zo aangehoord is het alternatief niet beter. Boosheid op god of boosheid op de wereld. Frustratie of acceptatie, opa blijft dood. Mijn pa blijft gebroken. Ik blijf te moe om te functioneren.
Soms vraag ik me echt af wat erger is: blind geboren worden of langzaam zicht verliezen. In het eerste geval mis je iets maar zal je niet weten wat. In het tweede geval glipt alle schoonheid, vertrouwdheid en toekomstperspectief langzaam uit je handen en zal je eenmaal blind beginnen te dromen over mensen en dingen die je niet en nooit meer kan zien. Uiteindelijk zullen hun gezichten langzaam vervagen, maar de gevoelens resteren. Wat is dan meer cru?
Werelds gemis
Het is niet dat ik mijn hele wereld zou verliezen, moest jij beslissen dat je er geen deel meer wilt van uitmaken. Ik zou nog steeds kunnen lachen, alleen minder vaak. Ik zou nog elke ochtend wakker worden, maar alleen niet meer met een glimlach op mijn gezicht. Ik zou nog altijd naar muziek luisteren, maar dan enkel nog naar droevige liedjes. Ik zou nog altijd de wereld rondom mij zien, maar dan in grijstinten. Ik zou nog altijd mezelf zijn, maar een deel ervan zal met jou vertrokken zijn. Mijn wereld zou nog bestaan, daar niet van, maar ik zou je ontzettend missen
Ik raak niet alleen de weg maar iedereen kwijt
