Voor de mevrouw in de trein was ik de asociale tiener wiens muziek te hard stond.
Voor de jongen langs het perron was ik dat meisje met het opvallende uiterlijk.
Voor de medewerker van de kiosk was ik de klant die net iets te zacht praatte.
Voor de man met haast was ik een van die vervelende mensen die de weg naar zijn trein versperde.
Voor de buschauffeur was ik het meisje dat te verlegen was om hallo en bedankt te zeggen.
Voor de medereiziger in de bus was ik de jongere die zo ongeïnteresseerd focuste op haar mobiel.
Voor de voorbijgangers op straat was ik het kleine meisje dat zo angstig snel liep.
Voor de fietser langs de weg was ik de onoplettende voetganger die niet uit keek.
Voor de oudere man op het bankje was ik dat meisje wiens hoedje hem deed denken aan vroeger.
Voor de flatbewoner was ik de onattente bezoeker die de deur dicht liet vallen voor haar neus.
Voor het meisje in de lift was ik de vriendelijke studente die lief naar haar glimlachte.
Voor de moeder in het keukenraam was ik de roekeloze tiener die te schaarst gekleed was.
Voor de oudere vrouw in het slaapkamerraam was ik een herinnering aan haar kleindochters.
Voor de deurmat ben ik interessant, die is nieuw.
Voor de deurbel ben ik dat niet, die hing er al wat langer.
Je doet straks de deur open en ik vraag me af, wat zal ik voor jou worden?