#wereld

Jabbertje 👉 illustratie

(De) brutalen hebben de halve wereld

😜 Betekenis : Wie brutaal is, slaagt in veel opzichten. / Wie brutaal is, krijgt meestal zijn zin. / Iemand die wat durft te zeggen, krijgt het meestal wel voor elkaar. / De stoutmoedigen gelukt veel.

😜 Varianten : Brutale mensen hebben de halve wereld.

😜 Verwante spreekwoorden : Wie niet waagt, die niet wint. / Aan de rand van het ravijn bloeien de mooiste bloemen. / Aan de rand van het ravijn groeien de mooiste bloemen.

😜 Literal translation in English : Insolent people have half the world. / Traduction littérale : Les gens insolents ont la moitié du monde. / wörtliche Übersetzung auf Deutsch : Freche Menschen haben die halbe Welt. / traduzione letterale in italiano : Le persone insolenti hanno la metà del mondo.

😜 Engels ; English : Fortune favours the brave. / Fortune favours the bold. / Nothing ventured nothing gained. / Big risks, big rewards. / No risk(s), no gain(s). / No risk, no reward. / No guts, no glory. / You can't win if you don't play. / You can't win if you don't try.

😜 Frans ; français : La fortune sourit aux audacieux. / Qui ne risque rien n'a rien. / Qui ne tente rien n'a rien.

😜 Duits ; Deutsch : Frechheit siegt! / Dem Mutigen gehört die Welt. / Das Glück ist mit den Tüchtigen. / Wer nicht wagt, der nicht gewinnt. / Wer wagt, gewinnt.

😜 Italiaans ; italiano : La fortuna sorride agli audaci. / La fortuna aiuta gli audaci. / Chi non risica non rosica. / Chi non rischia non rosica. / Chi non rischia non vince.

😜 Spaans ; español : El mundo es de los atrevidos. / La fortuna sonríe a los audaces. / Quien no se arriesga, no pasa el río. / Quien no arriesga, no gana.

😜 Portugees ; português : Ao homem ousado a fortuna estende a mão. / Quem não arrisca não petisca. / Quem não se aventurou, nem perdeu nem ganhou.

👉 Pinterest : Brutalen hebben de halve wereld.

👉 Doctissimo : Brutalen hebben de halve wereld.

Mag ik alsjeblieft 5 minuutjes van je tijd?

Ik kan hier teksten vol schrijven over alle ellende die er nu is, over het verdriet, de woede en het onbegrip. Daarna zou ik jullie alle maatregelen die gelden kunnen vertellen, maar ik ben overtuigd dat jullie deze allemaal zelf al wel kennen. En ik kan alleen maar hopen dat jullie zo verstandig zijn om deze na te leven.

Maar lieve jullie, en met jullie bedoel ik iedereen. Iedereen van mijn leeftijd, iedereen ouder en iedereen jonger.

Dus ja, ook jij.

Ik zou graag één ding van jullie willen vragen:

Kunnen we alsjeblieft lief voor elkaar zijn?

Kunnen we elkaar begroeten als we elkaar op gepast afstand tegenkomen, al is het een zwaai, een knikje of een glimlach?

Kunnen wel elkaar blijven helpen als iemand ergens niet bij kan in de supermarkt omdat alleen het laatste pak er nog is en deze helemaal achteraan staat?

Kunnen we elkaar aankijken, gewoon elkaar recht in de ogen aankijken zonder angst, zoals we dat anders ook altijd deden?

Kunnen we de mensen die bang zijn zo veel mogelijk proberen te hulp te schieten, boodschappen doen voor mensen die dat zelf niet durven, de hond uitlaten voor de buurvrouw die al wat ouder is of een stapje opzij doen als iemand daar behoefte naar heeft?

Kunnen we elkaar blijven wijzen op de fouten die we maken, zoals we elkaar altijd hebben gewezen op de fouten die gemaakt zijn of op het punt stonden gemaakt te worden?

Kunnen we elkaar blijven zien als mens, want uiteindelijk zijn we allemaal maar een klein hoopje leven met een hart dat niets liever wil dan wakker worden uit deze onwerkelijke nachtmerrie, toch?

Lieve jullie, de afgelopen dagen en de aankomende weken gaan ontzettend eenzaam zijn. Geen knuffel, geen hand op je schouder, geen wijntje drinken met vriendinnen en geen verjaardagsfeestjes, avondjes stappen of lamlendig bij me aan de bar hangen smekend om een beetje water. Maar hoe zwaar het ook gaan zijn, laten we er met elkaar het beste van maken.

Laten we hoop houden, op genezing, op vrijheid en op een leerzame les aan het einde van deze ellende.

Laten we dankbaar zijn, voor alle helden zonder in de wind wapperende cape die aan het werk zijn, voor de mensen die over ons land beslissen omdat zij altijd zullen doen wat het beste is voor ons en voor de mensen die er nog zijn, de mensen die we straks overdreven gelukkig weer in de armen zullen sluiten.

En laten we ervoor zorgen dat we van elkaar blijven houden, zodat we elkaar aan het einde van deze hobbelige rit in de ogen kunnen aankijken zonder verwijten, angst en schaamte.

‘Één voor allen, allen voor één.’

Lieve jullie, als we het samen doen gaan we er wel uitkomen.

Maar het allerbelangrijkste..

Kunnen we lief voor elkaar zijn, alsjeblieft? ❤️

Zet de radio uit. Je hoort niets nieuws. De stilte wacht geduldig af. Vouw de krant dicht. Hij was oud voordat hij werd gedrukt. Zoek niet, deel niet, duim niet tot je vierkant ziet. Zet eindelijk het scherm op zwart.

Ik ben net zo bang als jij, net zo bezorgd voor iedereen die ik niet missen kan. Ik had ook gespaard voor andere dingen: verre reizen, eerste hulp bij een gebroken hart, een auto die wat vaker start.

Maar: in Wuhan hoor je vogels zingen. Boven China was de lucht nog nooit zo blauw. In Venetië zien ze vissen in het helderste water sinds tijden.

De kunst van leven was altijd dezelfde: ongevraagd komen, ongewild gaan, intussen doen wat je het liefste doet, vrede sluiten met je lot.

Sluit de voordeur. Zet de tuindeur open, voel de zon op je gezicht. Denk voor je uit wat niemand hardop durft te zeggen: wij zijn een virus dat een virus heeft gekregen.