#belofte

Ik zag een trein vetrekken, hij fluisterde me vrijheid toe een belofte zo dichtbij, toch nog verre van realiteit.

Herhaling heeft me ingehaald elke week vervangt de vorige, elke dag rijd ik dezelfde wegen, heb ik dezelfde vragen, zie ik dezelfde straten, parken, sloten, winkelcentra - het is deze stad verdomme, misschien wel dit land - in ieder geval: de vier muren van ‘t ouderlijk huis - hier daagt zelfs het doucheputje me uit.

De gesprekken uit de kroeg golven nog na - het was niet de drank het was de pijn die sprak

en ik weet niet precies wat het was dat terugsprak maar in vino veritas en adviezen aan jezelf komen beter aan van anderen.

Dozen gevuld met jeugd liggen gestapeld tegen de wand. Er is teveel gebeurd. Niets meer te halen. Ik zal jullie - hier - achterlaten.

Er rust een traagheid in isolement en een wervelwind in onvrede - verwoestend, vrij en wild maar op zondagavond,

zit ik - krijsend - op de grond denkend aan morgen.

Als kind zat ik urenlang achter mijn bureautje A4-tjes vol te schrijven met verhalen. Het papier waarop ik schreef leek uit de Eerste Wereldoorlog te stammen, horizontaal, een beetje gelig, dun papier, met donkerbruine lijntjes. Ook was er een tijd dat ik mijn eigen taal wilde verzinnen, maar toen ik bedacht dat een taal veel complexer is dan woorden alleen en ik ook een grammatica enzinstructuur moest verzinnen, gaf ik het op. Op school schreef ik lange verhalen en gedichten zoals een 8-jarige die maakt, die op mijn verzoek zelfs werden voorgelezen door de juf of meester. Ik was trots op mezelf, dat ze altijd toestemden, en dacht niet eens na over wat de klas ervan vond.

Op mijn 16e publiceerde ik een gedichtenboekje in eigen beheer, maar ik was niet meer zo trots als eerst. Iedereen kan dat in principe doen, zo lang je maar 30 man vindt die je boek willen kopen. Ook hou je er praktisch niks aan over. Mijn familie was wel trots, ik werd zelfs geïnterviewd door de lokale krant, maar in stilte wuifde ik het gevoel weg. Ik deed mee aan gedichtenwedstrijden maar won nooit, alleen een ‘eervolle vermelding’. Die wilde ik niet in mijn zak steken.

Pieters’ Daglicht over Denkdingen  Er zijn van die mensen die bij hun aantreden de wereld beloven. Niet een stukje wereld, nee, de hele wereld. Inclusief vrede, zonsondergangen en een gratis glimlach bij elke grensovergang. Zo stond daar ooit een man met een kapsel dat de zwaartekracht dagelijks uitdaagt: Donald Trump. Hij beloofde oorlogen te beëindigen. “We gaan ze stoppen,” zei hij. Alsof…

zaterdag 4/zondag 5 oktober 2025 – Meerhout/Rosselaar/Hulsen lezingen: Habakuk 1,2-3;2,2-4       2 Timotheüs 1,6-8.13-14        Lucas 17,5-10 Broeders en zusters, eens in de drie jaar horen we op een zondag voorlezen uit de profeet Habakuk. Vandaag is het die zondag. We hebben hem horen wanhopen en klagen. Maar ook woorden van hoop en geloof horen uitspreken. Er zat een echo in van het…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er zijn leugens die om stilte vragen, en leugens die schreeuwen. De grootste leugen van deze tijd doet beiden: hij fluistert zoet in ons oor en schreeuwt tegelijk vanaf elke banner, billboard en bestelbus. “Voor 24.00 uur besteld, morgen in huis.” Ah, het mantra van de moderne mens. De heilige belofte van het almachtige algoritme. De zegen van de digitale…

daar is het weer, het prille groeneen zachte gloed, een nieuw seizoenhet jonge gras dat wenkt en lachtwaar jij straks droomt in zomerprachtde eerste bloesem, licht en fijnkleurt takken zacht met roze schijnde lucht eindeloos helder blauwde zon die warmer wordend lonkthoop ontwaakt, de wereld zingtnieuw leven dat danst ons tegemoetlammetjes dartelen, licht en vrijeen kievitsei ligt in de wei…

Het Fluisterende Diner: Een Epos over Dineren met Gesloten Ogen In het schemeruur, wanneer schaduwen dansen op het fluwelen gordijn van de nacht,neemt men plaats aan een tafel, niet gewoon, maar een feest van verborgen zicht.Hier, waar de wereld vervagt tot een canvas van zwart,openen gesloten ogen de deur naar een vergeten rijk van tactiel licht. Gesloten ogen, zoals knoppen van rozen voor de…