Verruim de horizon

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er zijn van die woorden die meteen een geur oproepen. Tienertoer. Nog vóór je weet wat het betekent, ruik je al natte slaapzakken, smeerkaas op witbrood, zonnebrandcrème factor drie en de mysterieuze geur van een NS-trein waarin al drie dagen iemand zijn sokken niet heeft gewisseld. Voor de jongeren van nu klinkt het waarschijnlijk als een nieuwe…

Een pleidooi voor relationele praktijk én eenvoudige ordening in het sociaal domein Het artikel ‘Zorg moet stoppen met diensten leveren’ van Caroline van Dullemen op Sociale Vraagstukken raakt een snaar die ook binnen Verruimde Horizon en de beweging van markt naar mens steeds nadrukkelijker klinkt. Niet omdat het precies hetzelfde zegt, maar omdat het eenzelfde onvrede benoemt: de zorg is te…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er zijn van die momenten waarop je weet dat je getuige bent van iets groots. Niet omdat de geschiedenisboeken ervan vol zullen staan. Maar omdat er twaalfduizend Nederlanders in een vreemde stad tegelijkertijd besluiten dat een oranje pruik een uitstekend idee is. Dallas. Texas. Het land van cowboys, pickuptrucks en steaks ter grootte van een gemiddelde…

Pieters’ Herinneringen in het Daglicht Sommige mensen verlaten de wereld met een zacht knikje. Anderen met een indrukwekkend cv. En dan zijn er mensen die vertrekken terwijl ergens in Nederland nog altijd iemand glimlachend “Maar meneer, dat is geen kunst!” roept tegen een vloer vol pindakaas. Wim T. Schippers was zo iemand. Op 10 juni 2026 viel het doek voor een van de merkwaardigste,…

op deze dag die jouw naam draagtgaan wij behoedzaam door de urenalsof de tijd iets zachter looptwanneer wij jou van binnen groetenjij bent niet weg uit wat ons leven doetniet uit de kamers van herinneringniet uit de warmte van een lachdie onverwacht weer op kan lichtennog altijd klinkt jouw stem in onsals een vertrouwd en stil bewareneen zin van hoop, een hand van rusteen licht dat niet is…

Over NPO 5, de jaren zeventig en het wonder van muziek die nooit met pensioen gaat Pieters’ Daglicht over Denkdingen Pieter Pottenkijker was nog maar nauwelijks terug van vakantie. De koffers stonden nog half open in de woonkamer. Een sok hing uit een zijvak alsof hij zich had vastgebeten aan de vakantie. Er lag ergens nog een verdwaalde tube zonnebrandcrème die volgens Pieter inmiddels de…

Pieters Daglicht over Denkdingen Sommige mensen plannen hun leven alsof ze een militaire operatie voorbereiden. Agenda’s vol kleuren. Apps die piepen. Herinneringen die herinneren aan eerdere herinneringen. Vakanties die al geboekt zijn voordat de huidige vakantie begonnen is. Ik ken zelfs iemand die een afspraak heeft ingepland om zijn agenda bij te werken. Dat is geen grap. Dat is een…

Kwetsbare jongeren vragen geen traject, maar een omgeving Dalende jeugdwerkloosheid is goed nieuws, maar niet genoeg om tevreden te zijn. De echte vraag is niet alleen hoeveel jongeren meedoen, maar ook welke jongeren uit beeld verdwijnen. Juist bij de meest kwetsbare jongeren zien we het probleem van beleid dat vooral stuurt op cijfers, uitstroom en korte trajecten. De Europese Rekenkamer laat…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Sommige woorden doen iets met een mens. Ze vallen op tafel als een kiezelsteen in een vijver en veroorzaken kringen die steeds groter worden. Zo gebeurde het onlangs tijdens een regenachtig ontbijt op een Franse camping. De koffie dampte. De stokbroodkruimels lagen verspreid alsof er een klein bakkersongeluk had plaatsgevonden. Buiten tikte de regen…

Pieters’’ Daglicht over Denkdingen Er zijn van die gesprekken die volstrekt onschuldig beginnen. Zo begon het op een warme vakantiedag ergens tussen een stokbrood, een glas rosé en een campingstoel die al drie keer gerepareerd was met tie-wraps en goede bedoelingen. “Las jij vroeger eigenlijk veel?” Een eenvoudige vraag. Maar sommige vragen zijn als een vergeten luik in een oude zoldervloer.…