Verruim de horizon

Silent Rebellion Emma’s stille opstand in Silent Rebellion is geen historisch zijpaadje, maar een pijnlijk actuele spiegel voor hoe gemeenschappen omgaan met schaamte, schuld en macht over vrouwenlichamen. Een dorp dat liever niet kijkt   Silent Rebellion speelt in “neutraal” Zwitserland tijdens de Tweede Wereldoorlog, in een protestant dorp dat zich moreel superieur waant terwijl het…

Er zijn mannendie vader werdenop de dag dat een kind hun vinger vonden die sindsdien de wereld anders dragen:voorzichtiger soms,dapperder vaak,met een jas vol kruimels, zorgen, trotsen een hart dat nooit meer alleen van henzelf is.Er zijn mannendie geen bloedband nodig haddenom toch te blijven,om schoenen te strikken,fietsen vast te houden,tranen op te vangenen in een halfdonkere nacht te…

Soms verschijnt er een document dat op het eerste gezicht netjes past in de rij van werkboeken, inspiratiegidsen en veranderaanpakken, maar dat bij nadere lezing een grotere vraag oproept. Het Gezond In… Inspiratie-werkboek is zo’n document. Niet omdat het kant-en-klare antwoorden geeft, maar omdat het een richting aanwijst die in het sociaal domein steeds urgenter wordt: gezondheid niet…

Over thuiszitters, het gemiddelde kind en het ongemak dat we blijven wegorganiseren Er zijn van die momenten waarop een samenleving ongewild iets over zichzelf prijsgeeft. De rechtszaak die oudervereniging Balans aanspant namens thuiszitters is zo’n moment. Niet alleen omdat ouders en kinderen opnieuw moeten vechten voor iets wat allang vanzelfsprekend had moeten zijn, maar vooral omdat deze…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Over urgentisme, haast en de kunst van het brandjes blussen met benzine Er zijn van die dagen waarop Pieter Pottenkijker vermoedt dat heel Nederland wordt bestuurd vanuit een appgroep. Niet zomaar een appgroep. Een appgroep waarin om kwart over zeven ’s ochtends iemand roept: “Mensen! Er is een probleem!” Waarop binnen drie minuten zestien bestuurders…

Pieters Herinneringen in het Daglicht Sommige mensen worden oud en laten een spoor na. Sommige mensen worden vijf. En laten een rivier achter. De afgelopen dagen dacht ik aan Jelte. Het jongetje uit Leeuwarden dat Nederland leerde kijken naar iets waar bijna niemand ooit van had gehoord. Een ziekte met een naam die klinkt alsof iemand een handvol Scrabbleletters van de trap heeft laten vallen:…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er zijn van die woorden die meteen een geur oproepen. Tienertoer. Nog vóór je weet wat het betekent, ruik je al natte slaapzakken, smeerkaas op witbrood, zonnebrandcrème factor drie en de mysterieuze geur van een NS-trein waarin al drie dagen iemand zijn sokken niet heeft gewisseld. Voor de jongeren van nu klinkt het waarschijnlijk als een nieuwe…

Een pleidooi voor relationele praktijk én eenvoudige ordening in het sociaal domein Het artikel ‘Zorg moet stoppen met diensten leveren’ van Caroline van Dullemen op Sociale Vraagstukken raakt een snaar die ook binnen Verruimde Horizon en de beweging van markt naar mens steeds nadrukkelijker klinkt. Niet omdat het precies hetzelfde zegt, maar omdat het eenzelfde onvrede benoemt: de zorg is te…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er zijn van die momenten waarop je weet dat je getuige bent van iets groots. Niet omdat de geschiedenisboeken ervan vol zullen staan. Maar omdat er twaalfduizend Nederlanders in een vreemde stad tegelijkertijd besluiten dat een oranje pruik een uitstekend idee is. Dallas. Texas. Het land van cowboys, pickuptrucks en steaks ter grootte van een gemiddelde…

Pieters’ Herinneringen in het Daglicht Sommige mensen verlaten de wereld met een zacht knikje. Anderen met een indrukwekkend cv. En dan zijn er mensen die vertrekken terwijl ergens in Nederland nog altijd iemand glimlachend “Maar meneer, dat is geen kunst!” roept tegen een vloer vol pindakaas. Wim T. Schippers was zo iemand. Op 10 juni 2026 viel het doek voor een van de merkwaardigste,…

op deze dag die jouw naam draagtgaan wij behoedzaam door de urenalsof de tijd iets zachter looptwanneer wij jou van binnen groetenjij bent niet weg uit wat ons leven doetniet uit de kamers van herinneringniet uit de warmte van een lachdie onverwacht weer op kan lichtennog altijd klinkt jouw stem in onsals een vertrouwd en stil bewareneen zin van hoop, een hand van rusteen licht dat niet is…

Over NPO 5, de jaren zeventig en het wonder van muziek die nooit met pensioen gaat Pieters’ Daglicht over Denkdingen Pieter Pottenkijker was nog maar nauwelijks terug van vakantie. De koffers stonden nog half open in de woonkamer. Een sok hing uit een zijvak alsof hij zich had vastgebeten aan de vakantie. Er lag ergens nog een verdwaalde tube zonnebrandcrème die volgens Pieter inmiddels de…