#herinnering

Een blonde rat met kriebeltrui

De man die de wereld vier letters leerde spellen

De montage van gemis

Het jongetje dat een land liet stilstaan

De komst van de lente is een beschouwing over vernieuwing, herinnering en de stille volharding van het leven. Vertrekkend vanuit de eerste tekenen van de lente op een balkon, beweegt deze tekst zich via poëzie, schilderkunst en persoonlijke reflectie naar de vraag hoe dit seizoen verandert naarmate wij ouder worden.

Zaterdag 11 April een kijkje genomen bij de opening van de Netelhorsterbrug in Lochem.

In momenten van stille reflectie opent de herinnering haar deur naar vlinders en fantomen van verrukking — metgezellen uit de jeugd die in gedachten met ons blijven meelopen. Wordsworth’s poëzie, en in het bijzonder She Was a Phantom of Delight, vangt dat delicate samenspel van schoonheid, emotie en tijd. Meer dan twee eeuwen later spreken zijn woorden nog altijd rechtstreeks tot het hart.

Een viool, rozen en een doosje vlinders — drie stille overblijfselen van een leven dat het mijne heeft gevormd. In deze novemberreflectie keer ik terug naar de voorwerpen die onder mijn hoede zijn gebleven: de lang zwijgende viool van mijn moeder, de verblekende New Dawn-rozen op mijn balkon en de kwetsbare vleugels die meer dan een eeuw geleden werden verzameld. Elk draagt zijn eigen herinnering, zijn eigen seizoen. Samen herinneren zij mij eraan dat schoonheid niet verdwijnt, maar van gedaante