#tarumar

Birbirine tahammül etmeyen bir ülke gerçek bugün. Birbirini duymak bir yana, ötekisinin o öteki olarak bildirilenin haklarının topyekun zayi olunmasına alkış kıyamet tutulan açık bir zemin burası. Hiçbir özgürlüğün var edilemediği, doğru düzgün hürriyet kavramından dahi uzaklaşılmış, eşitlik ve hakkaniyetin halka çok görüldüğü bir zeminde, mutlak yanlış üstünde ilerleyen bir menzil var ediliyor. Herkes bir diğerinin gözünü oysun isteniyor. Ol burnumuzun dibindeki Suriye örneğinin on iki yıla yakındır yaşadığı korku tünelinin açık, aleni bir başka benzerini bu sahada var edebilmenin kilit odakları kaşınmaya, uç versin de nasıl olursa olsun diye şiddet / nefret / linç yüklenmeye devam olunuyor. Tümüyle belirli bir biçimlendirme tahayyülü dahilinde olmakta olan çürümenin daniskasına rehin edilmiş olagelen bir yer, yurt var ediliyor. Yaşamın var edildiği, muhafaza olunduğu, politik aynı zamanda da sosyal verilerinin tastamam tarumar edildiği bir yerin ev olma ihtimalinin de açık bir biçimde sıfırlanması söz konusu ediliyor. Tümüyle nobran bir karanlığın içindeki heyulanın var edildiği bir denklem gerçekliğimiz ilan ediliyor. Yaşatan yer, yutan bir kara kapkaranlık bir zemin addediliyor, ne eksik, ne fazla.

Cürmü önceleyen, acıları göz ardı eden, her durumda sorunların çözümünü değil mutlak ve kalıcı çözümsüzlüğün ta kendisini bina eden bir menzilde, hakikat de alaşağı ediliyor. Her şey hikaye kılınıyor. Hayatın örselenmesi mevzu edilmesin isteniyor. Toplumsal ola gelen barışma isteminin nasıl düzenli bir biçimde, sessiz sedasız hızara dönüştürülebildiği bir zemin gerçekliği bugün söz konusuysa, mutlak dayatmaların ortasında, sermayenin de olur vermesiyle birlikte bir kere daha memleket yangın yeri kılınıyor. Cürümler, çürüme halini güncellerken, ol yangın yerinin ortasında dımdızlak konulmuş, karanlıklara rehine addedilen insanlık mefhumu bütünüyle gözler önüne seriliyor. Toplumsal çökertmenin her hamlesinin apayrı icra olunduğu zeminde, ev elden giderken, yıkım kalıcılaştırılıyor. Her şey doğrudan düzenin devamlılığı adına, yeni liberalizmin var ettiği ufuksuz, alenen çözümsüz, her dem birbirini alt eden insanların, hedef alınan mekanların, meskenlerin bir biçimde yaşam sahalarının tarumar edildiği bir yeri bildiriyor. Geleceğimiz şu anda afaki bir biçimde şimdiden mahvediliyor. Doğa kırımının yanı sıra, tarımsal faaliyetlerin artık izne tabi kılındığı, ocağına incir ağacı dikilmiş insanların domates, salatalık gibi fidelerini kendilerinin ekmesine dahi izin verilmeyecek bir iklim kanunun zirve yaptığı güncellik söz konusu ediliyor. Şirketlere peşkeş çekilen ve daha yeni geçtiğimiz hafta yasallaştırılıp kamuya duyurulan maden ocaklarının var edilebilmesinin önündeki engelleri aşan doğa katliamlarının, zeytinlik talanlarının söz konusu edilebildiği kararın ardından çıkagelenler de bütün o kapkaranlık kör dövüşünü imgeler.

Basitten zora giden yolun, kör dövüşlerinin arasında hayatın nasıl örselendiğinin hali pür meali sokağa yansımış olan gölgeleme halinden, birbirini bir ötekisini salt gücü yetebildiği için alt eden cenahların bu kadar afaki çoğalmasından görebilmek mümkündür hala. Hal ve gidişat hepten mahvındır. Tümüyle bir ülke istimlak olunurken, yangınlarla ve doğaya yönelik kırımlarla kendinin mahvını bina ederken bir de dipsiz bir kayıtsızlığın ta kendisi var edilir. Galiba en ağırı da budur. Ötekileştirmenin, kin ve hiddetle tahakküm etmenin, karşısındakini zora koşmanın, kendisi eziliyor olsa da başkalarının onun için de bu cehennemî tahayyülü sorgulamasının ön alma çabasının önü kesilmek istenir. Zaten bu memlekette neyden haberdarızdır ki! Gökay Başcan’ın BirGün Gazetesindeki haberinden aktaralım: “Uzmanların ve yaşam savunucularının tüm itirazlarına rağmen Genel Kurul’da onaylanan torba yasa, uluslararası maden şirketlerini harekete geçirdi. İktidarın ilk hamlesi ülkenin oksijen deposu olarak nitelendirilen Kazdağları’nda 200 binden fazla ağacı kesen Alamos Gold ile anlaşmak oldu. Türkiye’nin maden ruhsatını yenilememesi üzerine Alamos Gold tarafından 2021’de açılan tanzim davasının tarafların anlaşmasının ardından 2 Temmuz’da askıya alındığı ortaya çıktı. Askıya alınma tarihinin torba yasanın ilk olarak genel kurula gelmesi beklendiği 1 Temmuz’dan sadece bir gün sonra olması dikkat çekti.

Ormanların, meraların, zeytinliklerin ve tarım alanlarının maden ile enerji şirketlerine peşkeş çekilmesinin önünde en ufak bir engel bırakmayacak olan torba yasa geçtiğimiz hafta Meclis’te kabul edildi. Kamuoyunda ‘süper izin’ ‘işgal’ yasası olarak nitelendirilen yasa, daha önce yurttaşların itirazları ve koruma kararları nedeniyle projeleri yarıda kalan maden şirketlerinin de iştahını kabarttı. Yaşanan son gelişmeler de yasanın maden şirketleri için hazırlandığı eleştirilerinin haklılığını bir kez daha ortaya koydu.

Ciğerlerini Söktü

Ülkenin ve kamuoyunun yakından bildiği Alamos Gold, 2019 yılında ülkede eşi görülmemiş bir yıkım yarattı. Orman Genel Müdürlüğü’nden aldığı izinle 200 binden fazla ağacı kesti. Ülkenin oksijen depolarını yok edip geriye bırakan bir çöl bırakan Alamos Gold’a karşı büyük bir direniş örgütlendi. Kazdağları’nda aylar süren ‘Su ve Yaşam’ nöbetinin yanı sıra binlerce insan yürüyüş gerçekleştirdi. Tüm açılan davaların, itirazların ardından AKP iktidarı geri adım atarak Alamos Gold’un ruhsatını yenilemedi. Bunun üzerine Alamos Gold, zararlarının karşılanması için harekete geçti. Dava açan şirket, Türkiye'nin tarafı olduğu İkili Yatırım Antlaşması (Tahkim) gereği açılacağı duyurulan tazminat davasında tutarın 1 milyar doları bulacağı ifade etti.

Süreç Eş Zamanlı

2021’den bu yana süren ve önemli yol katedilen davada önemli bir gelişme yaşandı. Alamos Gold ve Türkiye Cumhuriyeti anlaşarak süren davanın askıya alınmasını istedi. Böylece şirket bu anlaşmayla belki de 1 milyar dolar tazminattan vazgeçmiş oldu. Davanın askıya alınma tarihi de dikkat çekti. 21 Haziran’da komisyonda onaylanan torba yasanın ilk olarak 1 Temmuz’da genel kurula gelmesi bekleniyordu. Daha sonra çeşitli sebeplerle ertelenen torba yasa görüşmeleri 19 Temmuz’da yapıldı ve Meclis’te onaylandı.

Tahkim davası ise askıya torba yasanın ilk olarak Meclis’e gelmesi beklenen 1 Temmuz’dan sadece bir gün sonra gerçekleşti.

Torba yasa ile önünde neredeyse hukuki bir engel kalmayan Alamos Gold’un hangi söz karşılığında davanın askıya alınmasını kabul etti bilmiyoruz. Ancak bu kabul, Alamos Gold, Kazdağları’na geri mi dönüyor sorusunu da beraber getirdi.”

Cürmü var eden sermayenin süreklilik kıldığı hareketlenme içinde, doğa talanından açık bir biçimde var edildiği Kazdağları yıkımının devamlılığının da sağlama alındığını görüyoruz. Alamos Gold’un var ettiği siyanürlü talanın, çorak ve köksüz kılınmış birer zehirli balçık tarlasından gayrısına izin vermeyen düzeneğinin tanziminden çok daha bariz ve kalıcı hırsızlığına devam olmasının yolu da yönü de bir milyar dolarlık anahtar ile açılır. Tazminat lafzının geçtiği odakta devreye giren devletli eliyle biraz daha fazla yıkımın önü açılır. Memleket kurtarılmasından, savunulmasından bahisler açılırken bir kez daha geleceğin cürme rehineliği kesintisizleştirilir. Hayatlar tarumar ediliyormuş, birilerinin yaşam sahaları altüst ediliyormuş, hiçbir biçimde doğanın yaşamasına olasılık kalmıyormuş bunların konuşulmasından hicap edenlerin elinde oyuncak kılınmış olagelen bir yaşam sahasının kökten yıkımına devam olunsun değil mi, ne gam! Budur zaten bariz açmazları içinde çalakalem değil doğrudan çürümenin emareleri. Birbirinden nefret eden, birbirini hakir görmesi otomatiğe bağlanan sistem içi, dışı karşılaşmalarından hayatın en kestirmeden talanına devam olunur. Kazanan sermayedir, çürüyen insan.

“Antalya’da Gazipaşa’ya bağlı Doğanca Mahallesi’nde çıkan yangın nedeniyle Gürçam Mahallesi tamamen tahliye edildi. Anamur Kaymakamlığı ise Karaağa ve Lale mahallelerinden 264 kişiyi tedbiren alandan uzaklaştırdı. Alanya'daki Söğüt Yaylası’nda çıkan yangına da ekipler gitti. Uzun süren müdahalenin ardından kontrol altına alınan yangında yaklaşık 40 hektarlık alan zarar gördü. Karabük’te de Safranbolu Çavuşlar köyü ve Ovacık Kışla köyündeki orman yangınları da dün 4. gününe girdi. Mersin Silifke’ye bağlı Çadırlı Mahallesi’ndeki üç ayrı noktadaki ormanlık alanlar alevlere teslim oldu. Çadırlı, Bahçederesi, Kocapınar ve Kırtıl mahalleleri tedbir amaçlı boşaltıldı. Çanakkale Ezine’de de tarım arazisinde yangın çıktı. Silivri’de tarım alanlarında yangın çıktı. Bursa, Gürsu ve Kestel ilçelerinde çıkan yangınlar aralıklarla devam ediyor. Mahallelerin tahliye edilmesinin yanında koca bir kentin soluk borusunun da tastamam tarumar olunması sürüyor.” Kısacık bir haber metnine sığdırılan ve 26 Haziran’dan bu yana aralıksız olarak ülkenin dört bir yanında şu yukarıdaki sermayedarlar gibi nicesi için somut madencilik, ekili tarım alanlarının talana açılmasının ardından kuvvetlenen yok etme tahayyülünün bir kere daha memleketi çürütmesi karşımızda örneklenir. Hayat örselenir, dipsiz bir karanlık o kömür karası kılınan platolarından sureti temsillerinden hakikat kılınır.

Evrensel Gazetesinden aktaralım: “Eskişehir’in Seyitgazi ilçesi Büyükyayla ve Fethiye mahallelerinde başlayan kısa sürede büyüyen ve Afyonkarahisar'a kadar ilerleyen yangında 5'i orman işçisi, 5'i AKUT gönüllüsü 10 kişi yaşamını yitirdi, 12 kişi ise yaralandı.

Yangınla ilgili soruşturma devam ederken Eskişehir Ekoloji Derneği Yönetim Kurulu üyesi Cevat Aydemir, yangınların çıkış nedeninin kentin yüzde 81'nin açıldığı madencilik faaliyetleriyle ilişkili olabileceğine işaret etti. Kentin yüzde 81’inin madencilik faaliyetlerine açıldığını hatırlatan Aydemir, "Eskişehir'in sınırlar içinde bulunan Seyitgazi ormanlarında çıkan yangının bu madenlerle ilgili olmadığını iktidar bize, halka, kamuoyuna bir şekilde açıklamak zorundadır. Ormanlar yandığında imara ve madene açılıp açılmayacağını iktidar ve yöneticiler halka doğru bir şekilde anlatmak zorundadırlar" dedi.

“Neden iklim krizine sarılarak ülkeyi rant haline çevirdiniz?”

Orman yangınları sonrası yetkilerin, iklim krizi açıklamalarına dikkati çeken Aydemir, "Dünyada iklim krizi yaşanıyor ancak yangınlar sadece bizim ülkemizde olduğunda, öldüğümüzde sorgulamak zorunda kalıyoruz. İklim krizi neden sadece bizi vuruyor. Başka bahane bulamıyor musunuz? Neden iklim krizine sarılarak ülkeyi rant haline çevirdiniz? Ülkeyi parsel parsel yakarak ve sonrasında satarak bize doğa talanını neden yaşatıyorsunuz? Cumhurbaşkanı geçtiğimiz günlerde 'Biz yanan yerleri imara açmayacağız' demişti. Cumhurbaşkanının bunu söyleme gerekçesinin altında yatan sebebi biz biliyoruz" ifadelerini kullandı.

“Kader değil cinayet”

Cumhurbaşkanı ve diğer yöneticiler tarafından yaşamını yitiren yurttaşlar için kader açıklamalarının yapılacağını söyleyen Aydemir, "Orman işçisi, sözleşmeli orman memuru ya da mevsimlik orman işçisi yangına sürülüyorsa, yangının içine atılıyorsa ve tutanak tutulacağı korkusuyla yangına müdahale için zorlanıyorsa bunun adı kader olamaz, bunun adı cinayettir. Ülkeyi yöneten siyasetçiler bunun bedelini ödemeliler çünkü daha önce 6 Şubat depremlerinde, Bolu Kartalkaya Oteli yangınında hiçbir kamu görevlisi, siyasetçi bedel ödemedi istifa etmedi. Eskişehir'de 10 kişinin hunharca bu şekilde öldürülmesini biz artık kaldıramıyoruz" diye konuştu.

Yangında 10 kişinin teçhizat ekipmanlarının eksikliğiyle yaşamını yitirdiğini belirten Aydemir, "2 trilyon lira faize bütçe ayıran AKP iktidarı, orman işçilerinin yangın söndürmek için kullanılan kurs merkezini kapatarak tasarruf ettiğini sanmaktadır. Dün akşam hayatını kaybeden dostlarımız yine teçhizatsız, ekipmansız bir şekilde ateşin içine sürülmüşlerdir" diye belirtti.

“AKP halkla yüzleşmeli”

AKP iktidarının ve yöneticilerinin halkla yüzleşmesi gerektiğini vurgulayan Aydemir, "Yüzleşme olmadan barış da olmaz. Özellikle son günlerde yapılan açıklamalarda barışa dem vuruluyor olsa da ülkenin bir tarafıyla savaş halindeyken bir tarafıyla barış için çaba gösterilmesini çok sağlıklı bulmuyoruz. Bu yangınlara hızlıca müdahale edilebilseydi kısa sürede söndürülebilirdi. Havadan müdahale şansının olmadığını ve sınırlı olduğunu söyleyen idareciler bizi ikna edemiyorlar" şeklinde konuştu.

“Neden elektrik hatlarıysa şirketleri kamulaştırılsın”

Bazı bölgelerde çıkan orman yangınlarının kaynağının bakımsız elektrik iletim hatları olduğunu hatırlatan Aydemir, şunları söyledi: "Muhtemeldir ki Seyitgazi yangınında da bu tür tespitler yapılacaktır. Madem elektrik üretim hatları ve bu şirketler bölgemize, ülkemize, topraklarımıza, ormanlarına zarar veriyorsa acele kamulaştırma istiyoruz. Cumhurbaşkanı sürekli acele kamulaştırmayla zeytinliklerimizi, tarım alanlarımızı, meralarımızı acele kamulaştırma yaparak ve bunu da yasal bir zemine oturtarak bir yasa çıkarttılar, bu şirketlerin mallarına el koyun ve kamulaştırın ki biz de sizin samimi olduğunuzu görelim. İnsanların ölmesi, insanların ölüme sürüklenmesi bu kadar kolay olmamalı. Bu ölümlerin hesabı sorulmalı ve bunun birinci sorumlusu elbette ki yargıdır, adalettir, hukuktur."”

Cevat Aydemir, her durumda yıkımın her nasıl var edildiğini sorgular. Bugün hemen her şekilde insani olanın tükenişine tanık yazılıyoruz. Bursa’dan, Karabük’ten, gecesinde Diyarbakır’dan yahut herhangi bir başka yerden çıkagelen yangın haberlerinin var ettiği o tahribatın yanına Eskişehir’de bizatihi talan yasasının uygun gördüğü, istimlak olunmasını temin ettiği yerlerdeki yangınlarda on insanın sanki birer sayıymış gibi zayi edilmiş gibi yitimi, katli örtbas olunur. Orman şehitleri denilirken, geçiştirilen teknolojik yatırımın eksik kılınmasından hiç dem vurulmaz. Eğitim dahi aldırılmayan insanların bir kurumun karşılaması en doğal olan yangına dayanıklı kılık kıyafetin dahi temin edilmediği zeminde çoraklaşan, birbirinin gırtlağına çöken ülkenin hakikati, tümden ol yangın yerinden koca bir memleketi kuşatır. Günler günleri kovalarken yirmi dört saat sonrasında başka bir yerdeki bir başka cerahate, yangına, körlemesine karanlığa yepyeni kurbanlar verilecektir, verilir de. Duraksamayan bir düzen, güncelliğini hiçbir yerde hiç ama hiçbir zaman göremeyeceğiniz bir yok sayma, hakir görme, aşağılama ve tahakküm çemberinde hayatı mahvediyor. Müşterek savunmasının imkansız konulduğu bir zeminin her anına apayrı acılar düşüyor. Yaygın medyanın yaygaralarının arasında hakiki bir yıkımın biçimlendirilmesi sürüyor. Sene 2025, her şeyiyle çürüyen bir ülke, her gün bunca yıkıma suskunlukla kendi cehenneminde, günlerini geçiriyor. Sıcak, kurak, hep yıkımın kazandığı... ev, yurt, vatan mahvedildi.

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2025

Görsel: Anadolu Ajansı

Meramda Paylaşılan Haberler

1 Milyar Doları Alın, Kazdağları’nı Verin - Gökay BAŞCAN - BirGün https://www.birgun.net/haber/1-milyar-dolari-alin-kazdaglarini-verin-640867

Bir tarumar etme halinin içerisinde dibe doğru çekiliyor bu ülke, şu yer, tüm sahne. Hayat eriminin içeriğinin küflenip, çürümeye çıkartıldığı bir zeminde yaşama eyleminin açıktan tarumar edilmesinin türlü çeşit halleri var ediliyor birbiri peşi sıra. Ne izan, ne izahat, ne söz, ne de tek bir uyaran var ediliyor. Birdenbire, yirmi bir yıllık iktidar dinamiğinin var ettiği o aymazlık hali ile güce sahip olma isteminin kesintisiz halleriyle yaşatmama halleri üstünde yepyeni eşikler arşınlanıyor. Kıyıcı yıkıma sahne olan, on bir ilin hayatla bağlı ve bağdaşık tüm hallerini esir eden / sınırlayan deprem felaketinin üstünden bir buçuk aydan fazla zaman geçti. İlk gününden şu ana kadar o tarumar etme isteminin her nasıl bitimsiz bir cendere kılındığı kendiliğinden yaşatılanların yekununda, yerle bir olan kent çeperleri, bina kalıtlarının arasından çıkagelen / hala çıkagelen, imdat çığlıklarından belirgindir işte. Tümden, tarumar etmenin bir düzeneğe / bir rutine bağlanmasının meselidir haddizatında anlatmak istediğimiz. Yeni diye varılan ol eskisinin tıpkısı bir sureti temsilin hayatla olan tüm bağları kopartmasının devamlılığıdır sorun.

Bir tarumar etme halinin istemsiz değil doğrudan devamlılığının her ne şekilde var edilen olduğuna dair birkaç kısa örnek dahi yeterince açık bir kanıttır. Depremin hemen sonrası çıkagelen devletli katının ziyaretinde, ulaştırma bakanı titrine sahip zatın, üşüyen çocuğun kapşonunu çekiştirmesi, harçlık diye baş amirin sadaka dağıtması, suç ortağı olagelen en büyük vatanseverliğin yalan / riya / rant üçlemesi ve bolca saçmalamadan ibaret olduğunu bir kere daha kanıtlayan baş faşistin hezeyanları bir kısa örnektir. Dahası da vardır elbette bir kamusal yayıncılık titrini benimseyen oysa ola ola sermayenin kölesi, saray / hanedan, düzen / iktidar ne derseniz onun oyuncağı olabilmiş tiplemelerin ekranda sunamadıkları o hakikat bahsi mesela tarumar edileni zaten bildirir. Bir hayır kurumu olması gerekirken en olmayacak kötülüklerin altına imzasını atıp, çadır fiyatları kovalayan, konserve gıda satışı yapan, arsenik ihtiva eden maden suyu ticaretine imza atan Kızılay ve onun başında yer bulan bürokrat gibi nicesinin suna geldiği şeyin ta kendisidir tarumar olunan hayatlar imgesi.

Tarumar etmenin bir başka yüzü, enkaz altında kalan canları için canhıraş bir hal içinde, içişleri bakanına imdat çığlıklarını duyurmaya çalışan ailelere kayıtsız kalınmasının tüm / yalın / çıplak görüntüsüdür mesele. Yirmi bir koca yıldır iktidar pratiğine sahip, her şeye ama her şeye yetiştiğini bildiren, her durumda yurttaşını gözettiğini zikreden bir yapının en olmayacak vakitte, insanları ne halleri varsa görsünler düzeyine terkinin utancıdır tüm o tarumar etmeyi anlaşılır kılacak olan! Vedat Örüç’ün Bianet’te yayınlanmış olan haberi ile devam edelim: “Depremden sonra hayatın olağanüstü akışta devam ettiği Adıyaman’da halen artçı sarsıntılar devam ediyor. Günlerdir aralıksız yağan yağmur sonrası bölgede sel meydana gelirken afetzedelerin kaldığı çadırları su bastı.

Adıyaman’da çadırları su basan afetzedeler geceleri hasarlı binalarda geçirmek zorunda kalıyor. Bianet’e konuşan afetzedeler AFAD’a başvurduklarını ancak “başınızın çaresine kendiniz bakın” yanıtını aldıklarını söylüyorlar. Yardıma ulaşamadığı için günlerdir göle dönen çadırlarda kalan birçok afetzede de hastalandı.

“Hasarlı evde nöbetleşe uyuduk”

Merkeze bağlı Cumhuriyet Mahallesi’nde yaşayan Emine Evli göle dönen çadırını göstererek bütün eşyaları ıslandığını söyledi. Korkmalarına rağmen başka çareleri olmadığı için sabaha kadar evde kaldıklarını ve nöbetleşe uyuduklarını belirten Emine Evli, bianet'e konuştu. Şöyle dedi: “Halimizi gördün işte böyleyiz. Akşam gelip sobayı kurup yatayım dedim baktım direkt suyun içine girdik. Çadırımız da eşyalarımız da su içinde kalmıştı. Bizim evimizde depremde hasar gördü çatlağı çok ama bu çadırda da kalamadığımız için gidip evde kaldık. Çocuklarımızda, bizde korka korka eve gittik.

"Dün gece nöbetleşe uyuduk. Bir biz uyuyup diğerleri uyuyordu bir de diğerleri uyuyor biz uyanık kalıyorduk. Çadırımız ıslanmasa burada kalırdık ama çadır su içinde. Çocuklarımız eve gittiğinde ölmekten korkuyor. Biz ne yemek ne giyecek hiçbir şey istemiyoruz. Biz sadece konteyner ya da sağlam bir çadır istiyoruz başka bir şey istemiyoruz. Evde bir şey yaptığımızda da kapı önünde yapıp hemen dışarı çıkıyoruz."

“Kapı önünde sabahladık”

Çadırı su altında kalan bir başka depremzede Sultan Aydın ise mahallede bulunan bütün çadırların ıslandığını ve çocukları için mecburen evde kaldıklarını söyledi. Yetkililerin ‘girmeyin’ dediği evde kapı önünde sabahladıklarını ifade eden Sultan Aydın, şöyle seslendi: “Biz 6 kişi bir çadırda kalıyoruz. Yağmur yağdıktan sonra burada sel oldu. Çadırlarımızın hepsi su içinde kaldı. Çadırın içi su doldu. Sadece bizimki değil, burada 10 tane çadır vardı.

"Hepsi su içinde kaldı. Çadırda kalamadığımız için bize ‘girmeyin’ dedikleri eve girdik. Zaten bu çadırları da kendimiz kurduk. Normalde tütün kurutmak için kullandığımız çadırlar.

"AFAD’a kaç kere başvurduk henüz çadır vermediler. Zaten selden sonra AFAD’ı valiliği defalarca aradık yardım istedik ‘şimdilik başınızın çaresine kendiniz bakı bir şeyler ayarlamaya çalışacağız’ yanıtını verdiler. Bizde tütün çadırlarını kullanmak zorunda kalıyoruz, başka yapacağımız bir şey yok çünkü.

"Bu çadırlarda her yağmur sonrası su basıyor. Halimizi görüyorsun işte. Mecburen bu yağmurda çocuklarımız dışarıda kalmasın diye gittik hasarlı evin içinde kapının önünde yattık. Zaten varımız yoğumuz çocuklarımız. Başka bir şeyimiz yok, evimiz yok. Sabaha kadar evdeydik iki gündür hiç uyumadık ben ve eşim sabaha kadar uyanık kaldık. Zaten bu soğukta bu yağmurda hepimiz hasta olmaya başladık."

“Ne yapacağız hiç bilmiyoruz”

Elif Aydın ise çaresiz olduklarını ve depremden sonra gelen selle var olan eşyalarını da kaybettiklerini anlattı.

Aydın, şöyle dedi:

“Su içinde kaldık. Ne elbisemiz ne halımız kaldı. Hiçbir şeyimiz kalmadı. Yapacağımız bir şey yok bir aydır bu çadırda bu suyun içinde yaşıyoruz. Deprem oldu hiçbir şey kalmadı. Şimdi sel oldu yine hiçbir şey kalmadı. Bu suyun içinde kalıyoruz. Ne yapacağız ne olacak hiç bilmiyoruz. Gıda yardımı geliyor ama bizim gıdaya mı ihtiyacımız var bu durumda. Bir sürü ölümüz var. Daha yasımızı bile tutamadan bu hale geldik. Başımıza her şey geldi."

“Devletten beklentimiz yok”

Altı yıldır kanser tedavisi gören ve 3 kez de ameliyat olan Hasan Ökten’in de ailesi ile kaldığı çadırı su bastı. Kemoterapi gören Ökten, deprem sonrası ailesi ile birlikte Afet ve Acil Durum Başkanlığı’ndan (AFAD) zar zor temin ettikleri tek bir çadırda kalıyor. 8 kişi olarak kalınan çadırda Ökten, hijyen ve sağlıklı beslenme hakkına erişemiyor.

Yıllardır hastalık ile mücadele ettiğini söyleyen Hasan, ilaçlarının devlet tarafından karşılanmadığını belirtiyor. Kendi imkanları ile ilaçlarını aldığını ifade eden Ökten, “Depremden sonra birçok hastane gezdik. Oradan oraya attılar. Zaten devletten bir beklentimiz yok. Vermezler de yani. Kaç sefer çocuğum Pazarcık Kaymakamlığı’na başvurdu çadır için. Sadece TC.’mizi alıyorlar sonrasında ise arkasına bakan yok. En son bir çadır verdiler. Parmağını tutuyorsun dışarıdan görünüyor. O kadar ince bir çadır. İçinde soba deliği yok. Onu da askeriye verdi” diyor. Hasan, tedavi hakkına erişmek istediğini ve bu konuda gönüllü doktorlardan duyarlılık beklediğini de sözlerine ekliyor.

“İlaç sorunumuz var”

Pınar Ökten de deprem öncesi babasının kemoterapi alması gerektiğini, fakat depremden dolayı alamadığını dile getirdi.

Pınar, şöyle dedi:

“İki hafta önce kendi imkanlarımız ile bir hastaneye gittik orada alabildi. İlaç sorunumuz var. Bu durumda en çok etkileyen de ilaçların bulunamaması. Çünkü babamın hastalığı ilerlemiş durumda. Kanserin dördüncü evresinde. İlaçlara ne kadar erken ulaşabilirsek o kadar daha iyi olacak. Vücudunda kan eksikliği var. Doktor vitamin yazdı. Normalde bir ay kullanması gerekiyordu ama biz ikinci ayında da devam ettirdik doktora gidemediğimiz için. Bu ne kadar sağlıklı bilemiyoruz."

“Kızılay’ın yemekleri rahatsızlıklara neden oldu”

Babasının sağlıklı beslenemediğine de dikkat çeken Pınar, Kızılay tarafından çıkarılan yemeklerin yenilemeyecek durumda olduğunu ve hastalara uygun çıkarılmadığını vurguluyor.

Son günlerde Kızılay tarafından yapılan yemeklerin depremzedelerde rahatsızlanmalara neden olduğu bilgisini de veren Pınar, “Babama ekmek arası bir şeyler yapıp vermeye çalışıyoruz. Küçük bir piknik tüpü verildi. Onda yemekler yapmaya çalışıyoruz. Tuvalet ihtiyacı için de babam yürüyemez durumda olduğu için burada oluşturulan tuvaletin merdivenleri de çok yüksek bu yüzden kullanamıyor. Tuvalet ve banyo ihtiyacı için de evimize gidip geliyoruz” ifadelerini kullanıyor.

“Enfeksiyondan dolayı yoğun bakıma alındı”

Pınar Ökten ile daha sonra yaptığımız görüşmede babasının çadır koşullarından enfeksiyon kaptığını ve hastanede yoğun bakıma alındığını söyledi. Pınar, 45 günü aşkın süredir çadırda yaşayan babası Hasan Ökten’in durumunun kritik olunduğunu belirterek “yakınımızda hastane olmadığı için babamın tedavisine Gaziantep Medical Park Hastanesi Yoğun Bakım Servisi’nde devam ediyoruz. Durumunun ne olacağı hakkında bir fikrimiz yok. Doktorlar üşütüğünü ve enfeksiyon kaptığını söylüyor. Durumu kritik olduğu için de hemen yoğun bakıma aldılar. Sanırım çadırı basan sudan enfeksiyon kapmış. Defalarca konteyner istedik ama her seferinde ilgileniyoruz deyip başlarından saldılar. Görüyorsunuz işte bu gidişte bu koşulardan öleceğiz” dedi.”

Tarumar edilen hayat imgesinin laf ola beri gele değil, handiyse doğrudan ve kesintisiz bir biçimde her güne içkin kılınan bir meseller toplamı olduğuna işaretlerden birisidir şu yukarıda okuduklarınız. Bütünü tekrardan var etmenin, yeniden dile getirmenin yaraların, kördüğüm kılınan hayatın ve tümüyle tarumar edileni kestirmeden izahat için kılavuz çizgisi olmaya devam ettiğini bildirsek kafidir. Bütünüyle, dönüşümü yok ederek, eşsiz ola gelen bir felaketin ardından hayatı tümüyle çürütme gailesiyle sınamaya dönüştüren bir erkanı muktedirin ulaştığı merhale de mi düşündürücü değildir sahiden. Dahası da basın yayın organlarından paylaşılır, tek bir örnek kafidir misal: “6 Şubat Maraş depremlerinin vurduğu Antep'te, depremden sonraki ilk beş gün kalacak yer bulamayan ve ailesiyle birlikte ön tarafı açık olan ahırda yaşamak zorunda kalan akciğer kanseri hastası Şehmus Kurt, ahırda enfeksiyon kaptı. Tedavi için Hatay'a giden Kurt, hastanede geçirdiği sarılık hastalığı sebebiyle öldü.”

Hayat, eylemin ta kendisi tarumar ediliyor. Düzenin var ettiği her hamle, bambaşka açmazları birlikte güncelliyor. Yara sarmak, onarmak mesel kılınmıyor, bu bahisler çok ama çokça zikredilirken kapalı kapılar ardında pazarlıklar var ediliyor. Soluk / ölgün / basbayağı ruhları kararmışların eline rehin kılınıyor, pazarlıkta al gülüm ver gülümlerle hayat memat mücadelesi, eğilip bükülüyor. Yeter ki koltuk kalsın, yeter ki bu hazin hali ilerleme diye aksettiren ülkenin yönetimi devam olunsun. Aman sakın değişmesin hiç ama hiçbir biçimde statüko yerinden olmasın! Sakın. Birbirine ilişik nice hikayeler, tümü birbirini tamamlayan nice tanıklıklar var ediliyor. Bütün gümbürtü içinde hayatın ehven ile olan kesişimi tarumar ediliyor. Sosyolojik, siyasi, ekonomik, gündelik, anlık devinimi tarumar edilirken, kelimesi kelimesine bir 1984 kurgusu 2023’ün hakikati eylenmeye hala devam olunuyor. Bir yeni yüzyıl lafzı geçip dururken, aralıksız yükseliş, kalkınma, ilerleme vesaireye dair tespitlerin biri bitmeden bir başkası servis edilirken istikametin kapkaranlık geçmişin, en kirli, en kanlı, en onarılması imkansız düzlemi olduğunun idrakine daha çok var mıdır? Ne olacak bu memleketin hali sorgusunun tepetakla edilip, artık olacağını olmuş, yaşayacağını yaşıyor diye bekleyenlerin karşısında uçurumdan geri kurtarmak söz konusu mudur, sahiden. Günler geçip gidiyor tarumar edilmiş hayatlarımız bütün bu döngüde nefesini kaybetmemeye bakıyor. Hepimizi enkaz altında bırakabilecek, uçurumdan düşürebilecek, geleceği bir biçimde çalıp sonra da yok sayacakların karşısında o hayat mefhumunun biricikliğini nasıl hatırlatacağız? Müştereklerimiz delik deşik olunurken, simsiyah bir hale bir toplama durmak yok yola devam diye gazlarla yönlendirilirken bu ülke, sahiden nasıl?

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2023

Görsel: Artwork By Haitian SAIGH – Wings For Syria

Pervasızca bir tehdit döngüsüne rehin ediliyor insanlık mefhumu. Korkuların, yergi ve bir biçimde sabit olunan ön yargıların göndere çekildi, sabit bir ayrımcılık ve nefret ediminin aralıksız yinelendiği, cürmün ve kanunsuzluğun normatif ilan edildiği yerde insanlık açık bir biçimde çürümeye rehin kılınıyor. Birbiri içerisine lehimlenmiş olagelen hemen her bir politik tavır, madun siyasetin yuttuğu, sindirdiği her eyleme biçimiyle normatif sadece kötülüğün pejmürde hallerinin esiri kılınır. Cerahat nüfuz ettikçe yeniden yeniden cürüm, suç kanuna dönüştürüldükçe yol da yordam da katran karanlığına saplanır. Bir bu aralığa rehin olunur düpedüz, sıradan insan. Düşünmekten alıkonulur. Sorgulamaktan mahrum ol yanıt belirlemekten aciz, sadece ve sadece biat istikamet ve düzleminin doğru kılındığı bir fasit döngü var edilir. Sıradanın elinden çalınan her hak, evrensel doğruların / hukukun ve ötesindeki yıkımlara karşı ön almaya yarayan insan haklarının da telef olmasını bir halde işaret eder. Bunlarla bir bütün olarak yaşam yağmalanır. Bu hallerin toplamında bariz bir denetim, belirgin bir gözetim ve ardışık tahakküm sabit olunur. Her şekilde “demokrasi” talan edilendir!

Bütünde ortaya çıkan imge, oluşturulan güncellik tastamam insanlık mefhumunun ve tüm o meseli kapsayan sorgu / arayış hallerinin de köküne kibrit suyu dökülmesini ihtiva eder. Bir yol, bir yordam bıraktırmayan, dediğim dedik çaldığım düdük sürdürüle durulan gasp, eksiltme ve tehdit döngüsü içerisinde demokrasi hiç edilir. Sözün kifayetsiz kılınmasıyla, eylem yıkıcılığa kavuşturulur. Yirmi yılını devirmiş olan iktidar pratiğinden bunu hemen her anlamda görmek mümkündür. Baş Amir son kertede, baş faşist ile birlikte kurduğu ol yıkıcı / tüketici / çürüten yeni ülke formunda bu bahisleri günceller. Her fırsatta yine, yeni ve yeniden göndere çekilen yenilik daha büyük yoksunluklar, daha kalıcı yoksulluğu da beraberinde var eder. Ülkenin her yıkıcı kriz ortamında kendine yeni rotalar bulduğu bir biçimde kazasız belasız ilerlemeye devam ettiği söylenip övülürken, virüs salgınından ol ekonomik darboğaza, iklim krizinin var ettiği, savaşın da el yükseltmeye vesile kıldığı o gıda krizi güncesine hayat tam tersine kuşatılır. Her seferinde biraz daha eğilip bükülür.

Gazete Duvar’dan iliştirelim: “Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Adana Milletvekili Müzeyyen Şevkin, Türkiye’de 4 milyon 157 bin kişinin günlük 15 lira ile geçinmek zorunda kaldığını belirterek bir açıklama yaptı.

Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) son gelir ve yaşam koşulları araştırmasından derlenen bilgilerin bu gerçeği gözler önüne serdiğini kaydeden Şevkin, günde 34 TL’den az geliri olan 12 milyon 267 bin kişi olduğunu, 4 milyon 157 bin kişinin ise Türkiye’nin yoksulları olarak günde 15 TL’ye geçinmeye çalıştığını açıkladı.

11 milyon 216 bin 601 kişinin ise sürekli yoksulluk içerisinde olduğuna işaret eden Şevkin, ayrıca 1 Ocak-18 Mart günleri arasında icra ve iflas dairelerine toplam 2 milyon 290 bin yeni dosya geldiğini, icra dairelerinde derdest bulunan dosya sayısının son bir yılda 1 milyon 263 bin adet artarak 18 Mart itibarıyla 23 milyon 524 bine çıktığını söyledi.

“Bir avuç saray yandaşından başka herkesin borçlu” ifadelerini kullanan CHP’li Şevkin, “Vatandaşların sadece bankalara olan kredi kartı ve tüketici kredisi borçlarının ise 1 trilyon 52 milyar liraya ulaştı. Varlık yönetim şirketlerine devredilenlerle birlikte takipteki borçların 58 milyar lirayı buldu. Vatandaşların vadesinde ödeyemediği için bankalar tarafından icraya verilen takipteki borçlarının ise 200 milyon lira daha artarak toplam 27,6 milyar lira düzeyine çıktı” diye konuştu.

AK Parti iktidarları döneminde vatandaşın yağ kuyruğu, şeker kuyruğu, akaryakıt kuyruğu, şimdi de et kuyruklarıyla karşı karşıya kaldığını dile getiren Şevkin, “10 milyon işsizin olduğu Türkiye’de, köprü geçiş ücretini anlatırken, en büyük banknot olan 200 liraya, ‘200 liracık’ demesi adeta vatandaşın aklıyla alay etmektir. Böyle bir ortamda sarayın ayrıcalıkları, ballı maaşlarla karşı karşıya kalıyoruz. Vatandaşın derdiyle kimse dertlenmiyor. Ayıptır, yazıktır, günahtır. 84 milyon kişiyi borç altında ezdirmeye kimsenin hakkı yoktur. Elbette ki bunun hesabını sandıkta 84 milyon insan soracaktır” ifadelerini kullandı.”

Pervasızca bir tehdit döngüsüne rehinelik güncelleniyor. Ekonomik darboğaza sıkıştırılıp kalakalan hayat aksının resmi istatistik kurumu verilerine göre dahi fecaati her şekilde bu sahadaki o döngünün, yıldırarak insanları canlarından bezdirerek kuru ekmeğin ta kendisi ile geçinmeyi bir tutarak var edildiği kabus ülke senaryosu gerçek kılınır. Vekil Şevkin’in sunduğu bir ülke hakikatinin en can yakıcı suretidir. Oyla moyla gitmeyeceklerini en azından şimdiye kadar birkaç seçim sürecinde göstere gelmiş bir iktidar pratiğinin, hem eylem hem söylem olarak halkı sınamaya devam etmesinin meseli ortadadır. Milyonlarca insanın gündelik 15 lira gibi “kalıcı yoksulluk” sınırlarının altında açlıkla sınandığı bir yer, bir sahne var edilendir. Çözümün var edilmesi bir yana, bu eksiltme, yoksunlaştırma ve daimi yoksulluğu da bir dünyevi sınav olduğu sanrısı günbegün yinelenirken, yapılacak edilecek denilip de ortada duran koca bir geçim sorunu varlığını muhafaza etmektedir. Bütünüyle sermayenin tahayyülleri doğrultusunda işçi / emekçinin hakkının her şekilde gasp edildiği, tehdit döngüsünde o asrın asgari ücret zammının da bir hiçin ta kendisini var ettiği ortaya saçılır. Resmi istatistik böyle buyuruyorsa varın sokağın her an yaşadığı kırımı siz düşünün!

Anka Haber Ajansından Fahrettin Öztürk ile Gaye Şeyma Can'ın haberini BirGün Gazetesinden aktaralım: “İstanbul Mecidiyeköy’de zamlara karşı bir araya gelen vatandaşlar, kurulan halk pazarında, “Zamlar geri alınsın” broşürleri dağıtarak pahalılığı protesto etti. Eylemcilerden Rüstem Karakuş, her hafta farklı semtlerde kurulan halk pazarlarında vatandaşı bilgilendirmek ve zamların geri alınması için eylem yaptıklarını söyledi.

Broşür dağıtıldığı esnada grup adına vatandaşa seslenen Rüstem Karakuş, şöyle konuştu: Cumhuriyet tarihinin en büyük zamlarıyla karşı karşıyayız. Bu zamlara karşı ses çıkarmazsak, bu zamlara karşı sokağa inmezsek, bu zamlara karşı tepki vermezsek, bu zamları kanıksarsak bu zamlar artarak devam edecek. Olan, dar gelirlilere, olan geçinemeyenlere olacak. Ama yandaş şirketler zamlardan sonra karlarına kar katacak. Bütün halkımızı zamlara karşı birlikte mücadele etmeye, hükumete sesimizi göndermeye çağırıyoruz.

Cumhurbaşkanına Sesleniyoruz: eğer halktan yanaysan, eğer halkını seviyorsan, eğer bu halk için bir şey yapmak istiyorsan 5’li çeteye, büyük sermayedarlara aktardığın kaynakları halk için harca. Bu zamları durdurmak, bu zamları geri almak için haydi yetkini kullan.

Nebati diyor ki, ‘bu zamların sorumlusu büyük marketler, kendini bilmez esnaf, kendini bilmez bazı sermayedarlardır. Oysa biz biliyoruz ki bu zamların sorumlusu hükumetin 20 yıldır sürdürdüğü yanlış ekonomi politikalarıdır. Üretim ekonomisini kaldırdılar, Cumhuriyet’in halk için kurulmuş olan bütün fabrikalarını kapattılar ya da özelleştirdiler. Yandaşlara peşkeş çektiler. Üretim ekonomisi yerine beton ekonomisi kurdular. Bundan dolayı üretemediğimiz için zam üstüne zam yapıyorlar. Buna karşı ses verelim. Halkımızın bir kısmının yaptığı gibi teslim olmayalım. Zamlara karşı mücadele edelim.

Eylem yapan grup hem pazarda alışveriş yapan vatandaştan hem de pazarcı esnafı tarafından alkışlarla destek gördü. Zam protestosu sırasında, ‘bıçak kemiğe dayandı, zamlar geri alınsın, yeter artık, yönetemiyorlarsa gitmelerini istiyoruz’ sesleri yükseldi. Öte yandan 70 yaşlarındaki bir kadın, “Bu kadar yalan söylemeyin” diyerek gruba tepki gösterdi. Broşür dağıtıldığı esnada pazar haberi yapmak için orada bulunan özel bir televizyon kanalının kamerasını gören eylemciler, “Bizi çekmiyorlar. Pazara karşı ses yükseltenlerin sesini göstermiyorlar. Ama iktidarın sesini göstermek için ellerinden geleni yapıyorlar. Aynı kamera zamlara karşı ses çıkartan halkın sesini de göster” dedi.”

Her şey ortadadır. Yedi gün, yirmi dört saatlik resmi propagandanın masallarının artık hiç ama hiçbir karşılığının kalmadığı güncelliğin hakikati önümüzdedir. Asgari bir yaşam hak ve isteminin kökünün kazılmaya çalışılması gerçektir. Bir maaşla, ev geçimi, eğitim ve o sağlık giderleri, kılık kıyafet vb. geçip daha gıdanın bile tastamam temin edilemediği bir hal vaat olmaktan öte kabus olarak sabit olunur. Bütünüyle bir tehdit döngüsünde açlıkla da kuşatılır modern ülke dedikleri bu kölelik, ayrımcılık sathı mahalli. Dünden bugüne var edilmiş devlet politikalarının tek bir gün olsun sıradan insanlara nefes aldırmadığı bir uzamda, gündelik yaşamanın da uçurumun kıyısına terk edilmesi bariz açığa çıkar.

Dokuz 8 Haber’den aktaralım: “Türk-İş mart ayına ilişkin açlık ve yoksulluk sınırı araştırmasını yayımladı. Buna göre martta dört kişilik bir ailenin sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması tutarı (açlık sınırı) 4.928 liraya yükselerek, asgari ücretin 675 lira üzerine çıktı. Yoksulluk sınırı ise 16.052 liraya yükseldi.

Türk-İş verilerine göre mutfak enflasyonu martta aylık yüzde 8,24 artarken, yıllık bazda yüzde 76,39'a çıktı.

Bekâr bir çalışanın yaşam maliyeti ise Türk-İş araştırmasına göre 6.474 lira olarak belirlendi.

Türk-İş hesaplamasında temel alınan ve doğrudan piyasadan derlenen fiyatlara göre, gıda ürünlerinde Mart 2022 itibariyle gözlemlenen değişim harcama gruplarına göre şu şekilde oldu:

SÜT, YOĞURT, PEYNİR GRUBU

Süt ve peynir fiyatları yukarı yönlü bir seyir izlerken, bazı yoğurt markalarında gerileme gözlendi. Yoğurtta 1 kilogramlık paketlerin sayısı azalırken alım gücü düşen insanlar için 900 ve 800 gramlık paketler piyasada yaygınlaşmakta. Peynir ise 900 ve 800 gramlık paketlerden sonra 700 gramlık paketlerde de satılmaya başlandı.

ET, TAVUK, BALIK, KURUBAKLAGİL, YAĞLI TOHUM ÜRÜNLERİNİN BULUNDUĞU GRUPTA

Dana, kuzu, tavuk ve balıketinin hepsinde fiyat artışları gerçekleşti. En uygun fiyatlı balıklardan hamsi 40-45 TL’den satılır oldu. 1 ayda dana etinde yüzde 25, kuzu etinde yüzde 35 civarı fiyat artışı tespit edildi. Et Süt Kurumu da sattığı kırmızı ete yüzde 48 zam yaptı. Üreticideki maliyet artışlarının yansıtılmasının da etkisiyle tavuğun kg fiyatı 36 TL’ye kadar çıktı. Kuru fasulye ve nohutta bazı markalarda az miktar düşüş olurken yeşil ve kırmızı mercimek zamlanan ürünler arasında yerlerini aldı. Kuruyemiş ürünlerinde ay çekirdeği ve fıstık artarken fındık ve ceviz fiyatı değişmedi.

EKMEK VE TAHILLAR GRUBUNDA

Ankara’da fırıncılar tarafından bir süredir talep edilen 200 gr’lık beyaz ekmeğin fiyatındaki artış, 50 kuruş zamlanarak 2,75 TL’ye çıkarıldı. Bu harcama grubunda yer alan gıda kalemlerinden bulgur ve pirinç ürünlerinden bazı markalarda fiyat artışı oldu. Unda bazı markalarda fiyatların geriye gittiği gözlemlenirken irmik fiyatları arttı. Makarna fiyatlarındaki artış yüzde 10 olarak hesaplandı.

TEMEL YAĞ ÜRÜNLERİNİN BULUNDUĞU GRUPTA

Tereyağı, margarin ve zeytinyağı ürünlerinin tamamı zamlansa da yağlarda en yüksek fiyat artışı yüzde 40’la ay çiçek yağında oldu. Birçok markette sıvı yağlara satış sınırları konularak stoklardaki yağların tükenmesi önlenmeye çalışıldı.

SON GRUP İÇİNDE YER ALAN GIDA MADDELERİNDEN

Zeytin fiyatlarında değişiklik gözlemlenmezken, bal fiyatında gerileme oldu. Reçel ve pekmez fiyatı arttı ancak şekerde son 1 ayda yüzde 70 fiyat artışı oldu. Tuz fiyatı arttı, ıhlamur fiyatı ise değişmedi. Salça fiyatı da aynı kaldı kaldı. Çay fiyatları yukarı yönlü seyir izlemeye başladı. Bazı marketler şeker ve salçada sıvı yağlarda olduğu gibi alım sınırlaması getirdi.

"AKARYAKITA ZAMLAR HERKESİ ETKİLİYOR"

Türk-İş'ten araştırma sonuçlarına ilişkin yapılan değerlendirmede akaryakıt fiyatlarına gelen zamlara dikkat çekilerek şöyle dendi: "Bir yandan üst üste gelen mazot, benzin ve diğer enerji zamları bir yandan gıda maddelerindeki devam eden yüksek fiyat artışı, bir yandan da TL’nin değeri inmeye devam ederken her geçen gün zorlaşan geçim şartları yurttaşlar için can yakıcı olmakta. Akaryakıt tüm mal ve hizmetlerin fiyatında en temel girdiği olduğu için akaryakıta gelen zamlar herkesi etkiliyor."

Bir avuç varsılın çok daha zengin olabilmesi, bir avuç muktedir yancısı tiplemenin heybelerine daha çok ganimet pardon iki üç maaş daha ekleyerek günlerini gün etmesi ve biraz daha azı sermayedarın kan emici bir sömürü düzeni içerisinde hem emekte gasp, hem de rantiyeden pay kapmalarının yolunun açıldığı yerde bütün mesele, yıkımın bariz gündelik halidir! Yoksulluk sıradanlaştırılır. Her geçen araştırma sonucunda daha da dibe yollanan bir halk hakikati vardır. Hiçbir biçimde bir çıkış umudunun geriye konulmadığı bir zemin gerçekliği vardır. Düzenin yıkımlarla çıkageldiği yerde, olmasına seferber olunan şeyin bir kere daha hayatın ezilmesi, sıradanın sesinin tastamam kesilmesi olduğu afişe olur. Bariz bir hiçliğin orta yerine mahkum olunan, gündelik yaşam eyleminin dahi eksiklikler barındırdığı, yarı aç yarı tok bir güncellik de bu halin tamamlayıcısıdır. Bütün bu sınama halleri içerisinde bir ülkenin şimdisi de yarını da yerle yeksan olunandır! Pervasız bir biçimde rehin edilen insanlık mefhumunun her defasında bu yıkım eksenini güncellediği artık ayan beyandır. Her dönemeç, her eşikte biraz daha müştereklerimizin talanını bildirir. Muasır medeniyetler seviyesini yakaladığı söylenirken dibin dibine, katran karanlığına yollanan ülkenin meselidir var edilen, bilelim.

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2022