#demokrasi

"Bir var olma mücadelesi kesintisiz olarak çıkageliyor. Sınırların sanallaştığı, insan hakları normatif kılındığına dair seslendirmeler, demokrasinin ortak payda ilan edilmesinin açık, aleni tezahürleri dillendirilirken, onca lider, yöneten katından insanın mutlak dünyanın geleceği için barışın elzem halinden bahisler açılırken varılan eşik korkunç değil midir? Halen sürgit devam olunan savaş güncesinin, aba altından sallanan sopaların kıyısında ol nihai olarak var edilmiş hayatın çürütülmesi çabasının hesabını kim nasıl verecektir. Belli bir biçimde düşmanlık alınıp satılan, kıyıda köşede bitiveren silah ticaretinin artık dipsiz bir karanlığı imgelediği, insanların geleceklerinin o ölüm kusan oyuncaklara aktarıldığını gördüğümüz / yaşadığımız bir dünyada, hayatların biricikliğini ilk kim hatırlayacaktır. Ne Müslüman, ne Hristiyan, ne Yahudi, ne o ne bunun için ayrıcalıklı değil, doğrudan eşit ve ayrıştırılamaz bir biçimde hakkaniyetli bir yaşam idesini var etmeye müştereken daha çok var mıdır? Düşüncelerin, birbiri ardına çıkagelen cerahatli yok saymaların, yasak savma, hak gasplarının ortasında imdat çığlıklarına şimdi kulak verilmeyecekse ne zaman verilecektir! Kıyamet dört bir yanda, insan eliyle kopartılmaya çabalanırken, ne ara, nasıl!" sesli meram

podcast image credit: night time:::nastya gornaya:::the hug

Demokratik düzene dahil olarak, parti kurup sözde reddettikleri küfür düzenini, yine küfür düzeninin araçlarıyla yıkacaklarını iddia eden gafillerin dillerine doladıkları ve delil zannettikleri meselelerden biri de Yusuf peygamberin kafirlere hizmet ettiği ve kafirlerin kanunlarıyla iş yaptığı iftirasıdır. Peki hakikatte Yusuf aleyhisselam kâfir kralın yasalarıyla mı hükmetti? Haşa bu büyük bir iftiradır!

Melik dedi ki: Onu bana getirin, onu kendi yanıma alayım." (Yûsuf/54)

Ebu Mansur el-Maturidî dedi ki:

"Yani onun görüşüne uyayım, emrine itaat edeyim" manasındadır. Ayette şöyle buyurulmaktadır "Biz Yusuf'a temkin verdik" (Yûsuf/56)

Ebu Mansur el-Maturidî, Te'vilatu'l-Kur'ân, 6/254

———————————

Beni ülkenin hazinelerine tayin et." (Yûsuf/55)

Ebu'l-Muzaffer es-Sem'anî dedi ki:

"Eğer şöyle denilirse: "Bir Müslümanın bir kâfirin elinden bir işi üstlenmesi caiz olur mu?"

Deriz ki: "Eğer Müslüman, kâfirin onu hakka uygun bir şekilde çalışmakta serbest bırakacağını bilirse, o zaman o işi üstlenmesi caiz olur."

Ebu'l Muzaffer es-Sem'anî, Tefsiru'l-Kur'ân Cilt 3/40

————————————————————

"Beni ülkenin hazinelerine tayin et" (Yusûf/55)

Abdurrahman b. Zeyd b. Eslem dedi ki:

"Böylece Firavun tüm yetkisini Yusuf'a devretti, hüküm işlerini de ona bıraktı. Artık Yusuf'un emirleri ve hükümleri uygulanmaya başladı."

İbn Ebî Hâtim, Tefsîru'l-Kur'âni'l-Azîm, 9/474;

Şeyhulmufessirun İbn Cerir er-Taberî, Câmiu'l-Beyân fî Te'vîli'l-Kur'ân, 13/218

————————————————————

Hz. Yusuf'un görev istemesindeki amacı, Allah'ın hükümlerini uygulamak, Hakkı hakim kılmak ve adaleti topluma yaymaktır. Böylece peygamberlerin gönderiliş gayeleri gerçekleşsin. Sırf yöneticiliği ve dünyalığı sevdiği için bu makama talip olmamıştır. Kâfır bir yöneticinin nasıl oldu da emrinde çalıştı denilecek olursa, verilecek cevap; Kralın Müslümanlığı kabul ettiği ve Yusuf'a itiraz etmediğidir. Yapılan uygulamada Allah'ın emrini uygulamak ve zulmü ortadan kaldırmak için bu tip idareler de onlara hakim olmak amacıyla görev almanın cevazına delil vardır."

|| Zemahşeri, el-Keşşaf,2/464.

————————————————————

قال اجعلني على خَزَائِنِ الأَرض إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ )

"Dedi ki: Beni ülkenin hazinelerine tayin et! Çünkü ben çok iyi korurum ve bu işi bilirim"

وفيه دليل على جواز طلب الولاية إذا كان الطالب ممن يقدر على إقامة العدل وإجراء أحكام الشريعة وإن كان من يد الجائر أو الكافر وعن مجاهد أنه أسلم الملك على يده

"Bu âyet-i kerîmede şunun delili vardır ki eğer idareye talip olan kişinin, adaleti ikame etmeye ve ŞERİATIN AHKAMINI UYGULAMAYA İMKANI VARSA, kafir veya zalim birinden yöneticilik talep etmesi caizdir. Ve Mücahid'den rivayet edildiğine göre MELİK, Yusuf (aleyhisselam)'ın eliyle MÜSLÜMAN OLMUŞTUR."