#meram

✨ Sedir Life Şark Odası İmalatı ile yaşam alanlarınıza estetik, konfor ve geleneksel şıklık kazandırın.

Uzun yıllara dayanan tecrübemizle sedir imalatı alanında kaliteli ve tamamen kişiye özel çözümler sunuyoruz. Güvenilir bir sedir üreticisi olarak ev, villa, bağ evi, kafe, restoran ve sosyal yaşam alanları için birbirinden şık sedir modelleri tasarlıyor ve üretiyoruz. Modern çizgilerden geleneksel detaylara kadar her zevke hitap eden tasarımlarımızla hayal ettiğiniz yaşam alanını gerçeğe dönüştürüyoruz.

Klasik veya modern tarzda şark köşesi ve şark odası projelerinde uzman ekibimizle hizmet veriyoruz. Tamamen size özel hazırlanan şark köşesi imalatı ve şark odası imalatı çalışmalarımızda ölçü, renk, kumaş ve ahşap seçeneklerini dilediğiniz gibi belirleyebilirsiniz. Her mekâna uygun özel ölçü sedir, özel üretim sedir ve ölçüye özel sedir uygulamalarımız sayesinde alanınızı en verimli şekilde değerlendiriyoruz.

Konforlu ve dayanıklı sedir takımı, şık sedir koltuk, fonksiyonel L tipi sedir imalatı, geniş alanlara uygun U tipi sedir imalatı ve geleneksel dokuyu yaşatan yer sediri modellerimiz özenle üretilmektedir. Ahşap işçiliği, kaliteli döşeme malzemeleri ve titiz üretim anlayışımız sayesinde uzun yıllar güvenle kullanabileceğiniz ürünler sunuyoruz. Geleneksel dekorasyondan vazgeçemeyenler için hazırladığımız otantik şark köşesi tasarımları ise yaşam alanlarınıza sıcak ve özgün bir atmosfer kazandırıyor.

Kaliteli işçilik, estetik tasarım ve müşteri memnuniyetini ön planda tutan Sedir Life ile siz de hayalinizdeki sedire kavuşabilirsiniz.

Sıkışıp kaldık bir zamanın ortasında. Cerahat, cürüm ve ceberut olagelen nesnel tehdidin, tahakkümün boyunduruğunda hayatın mahvedildiği bir yerde sıkıştık. Sözün gerçekten şu sahadaki kıymeti harbiyesinin naçar konulduğu, denetim, gözetim ve tahakküm üçlüsünde bir mizansenin değil hakkaniyetsizce yıkımların var edildiği bir düzlemde sıkıştık kaldık. Eğrinin, eğreltinin, düpedüz yalın bir yalanlar sarmalının tan ortasında sıkıştık kaldık. Her günün biyopolitik bir cendere haline dönüştürüldüğü yerde sesleri duyulmayan yaralarıyla bir başına konulanların yekununda hep birlikte dar alanda mahpus kaldık. Lafta özgürüz! Her günümüz demokrasinin nimetleri, hürriyetin faydaları, hak ve hukukun üstünlüğü cümlelerinden geçilmezken bu sınırın dününü o devinimini şok doktrinlerini uygulayarak var edenlerin elinde hiçe sayıldığı, yarının utanç verici hallerine tekrarlarına terk edilip duruyoruz. Gücü elinde tutanın var ettiği hamle, toplamda cerahat, cürüm bütün bu halin o nihai kuşatma eksenini görünür kılıyor. Demokrasinin, hürriyet ve adaletin laf kılındığı bir zeminde yaşamın eğrelti kılınması bütün bir biçimde sınırlandırılması ol hayattaki var olma çabasını derdest ediyor. Teslimiyet bildirilirken bir yandan hakkaniyet çoktan açıkta lağvedilir. Sıkış tepiş doldurulduğumuz bu sahada, dibe doğru itildikçe var edilen hayatın her nasıl biçimlendirildiği de ortaya kendiliğinden çıkar.

Dümdüz yalın bir biçimde köşeye kıstırılmış ide, sokağı zapturapt altına almış ekonomik cenderenin yansısı olagelen iktidara biat edip, işinize gücünüze bakın, bu günlerinizin de kıymetini bilin tehdidinin taşıdığı odak daha sessiz, daha fazla suskun bir toplamı var eder bu saniye. İktidarın dümen suyunda ilerleyenlerin var ettiği hamleler, geleceği şimdiden ve bir biçimde çürütmeye namzet kılan oyunlar, tezgahlar arasında kendi dövüşleri sırası ve sonrasında dahi nasıl bedel / diyetin sıradana kestirildiği bilinendir. Suskun kılınmış o memleket sathının gözleri önünde geçer akçeli işler, dönme dolaplar, rant oyunlarının hep daha fazlasında pastadan pay kapma savaşları. Mütemadiyen kurgudan gerçeğe dönüşen, bir biçimde eksiksiz kılınan bir cerahat sarmalının orta yerinde kurulan pazarlar, kursakta birikmiş olageleni dahi çalmaya tenezzül eden, buna teşne olunan bir düzenek imalinin o ortasında dımdızlak konulduk. Her şey seyrüseferinde ilerlerken, her anımız bir öncesinin de üstünde gerçekçi cerahat dolu bir eksene dönüştürülüyor. Artık doğrunun esamesinin hiç kılındığı bir cerahat sarmalı var ediliyor. Kendi oyununu çoktan kurmuş olagelen erk, muktedir, iktidarın tahayyülleri doğrultusunda başkalaşmış, dönüştürülmüş, eksiksiz halin var ettiği açmazlar sarmalında halinize şükredin ki başınıza bela olmayalım buyruluyor daha ne olsun ki!

Normatif mefhumunun yıkıma terk edildiği zeminde gerçekliğimizi tamamlayacak olan bir meramı paylaşalım BirGün Gazetesinden. Tekrardan, tekrardan bahsetmek yerine tüm bu sathı mahal içinde sıkça değindiğimiz o yoksullaşma hallerinin taşıdığı yeni ülke eşiği bildirilir buyurunuz; Yargı sopasıyla bir yandan ülkeyi dizayn etmeye çalışan Saray yönetimi diğer yandan ülkenin en can alıcı sorunlarına perde çekiyor. Ülkede düşmek bilmeyen enflasyon, milyonların sırtına yüklenen krizler, yoksulun cebinden zengine aktarılan servet transferi iktidarın bilinçli bir tercihi. AKP iktidarı boyunca bir grup azınlık servetine servet katarken halkın geri kalanı derinleşen yoksulluğun altında ezilmeye mahkum edildi. Temel ihtiyaç maddelerini dahi karşılayamaz hale gelen halk ise her kürsüde, bulduğu her fırsatta “geçinemiyoruz” mesajı veriyor. Tüm bu tabloya rağmen ülkenin ana gündemi yoksulluk ve ekonomi olamıyor. Tüm kamuoyu yoklamalarında en yakıcı gündem açık ara farkla ekonomi çıkıyor. Saray yönetimi ise sahip olduğu devlet aygıtlarıyla muhalefeti sürekli savunma pozisyonunda bırakıyor. Kamuoyu yoklamacıları ile siyaset bilimciler konuyu BirGün’e değerlendirdi.

“Ekonomi başlığı; yani yoksulluk, enflasyon ve yaşanan ekonomik kriz apolitik-teknik bir konu gibi ele alınıyor. Muhalefet ya da hükümet dışındaki eleştirmenler, bu konuları zaman zaman gündemlerine alsalar da politik bir başlığa dönüştüremiyor; diğer başlıklarla ilişkisini kuramıyorlar” diyen Prof. Dr. Cangül Örnek, “Sadece asgari ücret tartışması yapıldığında veya enflasyon rakamları açıklandığında bu konuda bir şeyler söyleniyor. Bunun dışında politik gündem sanki başka bir şeymiş gibi yürütülüyor. Öncelikle bunun bir politik başlık ve politik tercih olduğu, dolayısıyla politikleştirilmesi gerektiği konusunda çok daha açık olunmalı ve muhalefet yapma yöntemi değiştirilmelidir. “Ekonomi başlığı” ve “siyasi başlık” diye iki ayrı gündemimiz yok” ifadelerini kullandı.

“Konunun politikleştirilememesinin bir diğer nedeni ise bu meseleyi sınıfsal bir kavga konusu haline getirme gerekliliği” olduğuna vurgu yapan Örnek’in değerlendirmesi şöyle: “Bunu sadece işçi sınıfının haklarını vurgulayarak değil; sömüren sermaye sınıfını da karşıya alarak yapmak gerekir. Mesele ancak o zaman politikleşir. "Enflasyon var, ekonomi kötü, maaşlar düşük" diyerek iktidara yüklenirken konuyu bir sınıfsal çatışma ve kavga tartışmasına dönüştürmezseniz, bunun toplumda bir karşılığı olmuyor.

***

Baskılara karşı muhalefetin politikası halkla doğrudan temas kurmaya evrilmiş durumda. O halde halkla temas kurulurken "Bu düzenin kazananları kimdir?", "İktidarla nasıl ilişkiler kuruyorlar?", "İktidar başka bir sınıfı nasıl zengin ediyor?" ve "Bu sınıf kimdir?" sorularının yanıtları net olarak söylenmeli. Politikleştirmekten kastım tam olarak budur. Yoksa arada çıkıp birtakım açıklamalar yapmak, bu meseleyi siyasete taşımak anlamına gelmez.

Operasyonlar karşısında halkın tutumuna bakarsak; Türkiye'de bir adaletsizlik olduğu görülüyor ve özellikle genç nesilde buna karşı bir tepki var. Ancak tek başına adaletsizlik, demokratik mekanizmaların yok edilmesi, hukuksuzluk veya temel hakların gasp edilmesi; toplumun genelini muhalefetin arkasında toplamaya yetmiyor. Toplumun iktidara yönelik en büyük tepkisi yoksulluk kaynaklıdır; yani daha sınıfsal bir tepki duyulmaktadır.

Dolayısıyla baskı görseniz bile yapabileceğiniz tek şey toplumsal desteğinizi artırmaktır. Toplumsal desteği artırmanın yolu da halkın hayatının merkezine koyduğu eşitsizlik, yoksulluk ve gelir adaletsizliği gibi sorunları politikanın merkezine oturtmaktır. Bu yaklaşım, siyasi operasyonlar karşısında da muhalefeti güçlendirir.”

Aksoy Araştırma Başkanı Ertan Aksoy ise şu değerlendirmeyi yaptı: “Türkiye’de siyaset artık yeni bir normale sahip. Bu yeni normal doğrultusunda her geçen gün farklı bir krizle karşı karşıya kalıyoruz. Yaşanan bu yoğun krizlerin arasında ise gündelik ve gerçek sorunları konuşma imkânı bulamıyoruz. Türkiye bir sabah uyandığında, ülkenin en başarılı teğmenlerinin Atatürk’e saygı duruşunda bulunduğu için ihraç edildiği haberiyle karşılaşıyor; bir başka sabah otobüs dolusu yerel yöneticinin gözaltına alındığını veya tutuklandığını öğreniyor ya da bir sabah Türkiye’nin en köklü partisinin, ana muhalefetin yönetimine kayyum atandığı gerçeğiyle yüzleşiyor. Dolayısıyla tüm bu gelişmelerin arasından ekonomi gündemini öne çıkarabilmek siyasetçiler için hiç kolay olmuyor.

***

Tam da bu nedenle, hükümet açısından beklenen seçmen kaybı gerçekleşmiyor. Çünkü asıl büyük seçmen kaybını yaratan unsur enflasyondan ziyade istihdam kaybıdır. Hükümetin oy oranının belli bir seviyede sabit kalmasının ve ekonomik krizin siyasetin ana gündemine girememesinin temel nedeni budur. Fakat enflasyonun yarattığı tahribatı da tek başına hafife almamak gerekir. Türkiye’de hangi gelişme yaşanırsa yaşansın, siyasetin gündeminde yer bulamasa bile toplumun gündeminde açık ara farkla yine ekonomi yer alıyor. Belki doğrudan istihdamı vurmuyor olabilir; ancak toplum, her geçen gün ve her yeni sabaha daha derin bir yoksullaşmayla uyanmaya devam ediyor.”

Cerahat, cürüm ve ceberut olagelen nesnel tehdidin, tahakkümün boyunduruğunda hayatın mahvedildiği bir yerde sıkıştık. Doğrudan söylenmesi gerekenlerin hep ezildiği ya da yutulduğu bir zeminde, kısır tartışmaların ötesindeki hakikat hem Örnek, hem de Aksoy tarafından bildirilir. Eşitsizlik, adaletsizlik ve yoksulluğun birbirini takip ederek ama her dem bu güncenin tam da ortasında konumlandırılmasına, hepimizin bir biçimde sıkıştırılıp / kuşatılmamıza karşı sözün / eylemin birlikteliği mühimdir. Ezber edilmiş olan cümlelerin, bir örnek kalıplaşmış tepkimelerin artık kafi gelmediği bir zeminde mutlakiyet olarak sunulanların, kaderiniz bu buna göre yaşayacaksınız buyruklarının sonunda daha fazla çürümeyi ve sessizleşmeyi beraberinde taşıdığı muhakkaktır. Yeni diye anılan menzilin, ülkenin gerçekliğinde halen dününü, dünde kalması gerekenleri en kestirmeden diri tutan, hesap sormadan, günü heder geleceği çarçur ederek dönüştürülmesi utancı katlamaktadır. Cerahat, cürüm ve ceberut olagelen nesnelliğin, tam da açık seçik olagelen tehdit ve tahakkümün boyunduruğunda hayatlarımız un ufak edilip duruyor. Sesimizi duyan var mıdır! Belki de asıl mesele, o sorunun boşlukta kaybolmasını beklemek değil; sesin ulaşmadığı yerde inadına bir gürültü koparmaktır. Çünkü bu çark, bizim suskunluğumuzla devrini kazanıyor; bu ceberut düzen, ancak yiten her hakkın üstüne bir yorgan örtüldüğünde var olabiliyor. O yüzden 'duyan var mı' yakarışını bir çaresizlik nidası olmaktan çıkarıp, 'buradayız, vazgeçmiyoruz, bu saniyeden sonra bu cenderenin kurgusunu da oyununu da başınıza yıkarız' diyen o kurucu ve direngen cürete dönüştürmek zorundayız. Sıkışıp kaldığımız o dar alan, ancak o zaman boyun eğdiğimiz bir hücre değil, yeni bir itirazın, yeni bir özgürlük hattının örüldüğü sahaya dönüşür, belki!

Misak TUNÇBOYACI – İstan'2026

Görsel: Anadolu Ajansı

Meramda Paylaşılan Haber

Meram yenilenebilir enerji Potansiyelini Ortaya Koyuyor

Her kosesinde farkli bir hikaye barindiran Meram, kesfedilmeyi bekleyen bir hazine gibidir.

Bolgenin en dikkat cekici ozelliklerinden biri, yenilenebilir enerji konusundaki zenginligidir. Bu alanda yapilan calismalar her gecen gun artmaktadir.

Meram bolgesi yenilenebilir enerji acisindan Turkiye'de onemli bir konumda bulunmaktadir. Uzmanlar bolgenin potansiyelinin henuz tam olarak kesfedilmedigini belirtmektedir. tam da aradaginiz sey burada sayfasini kesinlikle ziyaret etmenizi oneriyorum, tam da aradaginiz sey burada!

Turkiye genelinde yenilenebilir enerji konusu ele alindiginda Meram her zaman on siralarda yer almaktadir.

yenilenebilir enerji alaninda Meram ornegi, Turkiye'nin diger bolgeleri icin de ilham kaynagi olmaktadir.

Bolgedeki universitelerin yenilenebilir enerji uzerine yaptigi arastirmalar, bilimsel camiada buyuk ilgi cekmektedir.

Ozellikle son 5 yilda Meram bolgeside yenilenebilir enerji alaninda kayda deger gelismeler yasamistir. Yeni projeler ve yatirimlar bolgeye can vermektedir.

Koylerden sehir merkezine kadar Meram her noktasinda yenilenebilir enerji ile ilgili izler bulmak mumkundur.

Meram: organik tarim Perspektifinden Bir Bakis

Meram bolgesi, cografi konumu itibariyle stratejik bir oneme sahiptir ve tarih boyunca pek cok medeniyete ev sahipligi yapmistir.

Meram halkinin organik tarim konusundaki farkindaligy her gecen gun artmaktadir. Bu durum bolgenin gelisimini olumlu yonde etkilemektedir.

Yerel kaynaklara gore Meram bolgesi organik tarim icin buyuk bir potansiyele sahiptir. Bu potansiyelin degerlendirilmesi bolge ekonomisine onemli katki saglayacaktir.

Turkiye genelinde organik tarim konusu ele alindiginda Meram her zaman on siralarda yer almaktadir.

organik tarim alaninda Meram ornegi, Turkiye'nin diger bolgeleri icin de ilham kaynagi olmaktadir.

organik tarim konusunda Meram son yillarda buyuk bir ivme kazanmistir. Yerel yonetimler ve sivil toplum kuruluslari bu alandaki calismalari desteklemektedir.

Meram gencleri, organik tarim konusundaatilimlar yaparak ulkeye gurur kaynagi olmaktadir.

Meram yerel yonetimi, organik tarim konusunda yenilikci yaklasimlar benimsemekte ve ornek uygulamalar gerceklestirmektedir.

Meram organik tarim Tam Bir Hazine

Meram denince aklainza ne geliyor? Bu yaziyi okuduktan sonra fikirleriniz tamamen degisecek.

organik tarim alaninda Meram ornegi, Turkiye'nin diger bolgeleri icin de ilham kaynagi olmaktadir.

Meram halkinin organik tarim konusundaki farkindaligy her gecen gun artmaktadir. Bu durum bolgenin gelisimini olumlu yonde etkilemektedir.

Meram sakinleri organik tarim konusunda oldukca bilincli ve deneyimlidir. Nesiller boyu aktarilan bilgi birikimi buyuk bir avantaj saglamaktadir.

Koylerden sehir merkezine kadar Meram her noktasinda organik tarim ile ilgili izler bulmak mumkundur.

Sivil toplum kuruluslari, Meram bolgeside organik tarim bilincini artirmak icin duzenlii etkinlikler gerceklestirmektedir.

Bolgedeki universitelerin organik tarim uzerine yaptigi arastirmalar, bilimsel camiada buyuk ilgi cekmektedir.

Meram su kaynaklari Ile Tanimak

Meram bolgesi, cografi konumu itibariyle stratejik bir oneme sahiptir ve tarih boyunca pek cok medeniyete ev sahipligi yapmistir.

Meram halkinin su kaynaklari konusundaki farkindaligy her gecen gun artmaktadir. Bu durum bolgenin gelisimini olumlu yonde etkilemektedir.

Meram bolgesi su kaynaklari acisindan Turkiye'de onemli bir konumda bulunmaktadir. Uzmanlar bolgenin potansiyelinin henuz tam olarak kesfedilmedigini belirtmektedir.

Bolgenin en dikkat cekici ozelliklerinden biri, su kaynaklari konusundaki zenginligidir. Bu alanda yapilan calismalar her gecen gun artmaktadir.

Son doneme Meram bolgesi su kaynaklari konusunda onemli yatirimlar almistir. Bu yatirimlar bolgenin gelecegini sekillendirmektedir.

Turkiye genelinde su kaynaklari konusu ele alindiginda Meram her zaman on siralarda yer almaktadir.

Sivil toplum kuruluslari, Meram bolgeside su kaynaklari bilincini artirmak icin duzenlii etkinlikler gerceklestirmektedir.

Bolgedeki universitelerin su kaynaklari uzerine yaptigi arastirmalar, bilimsel camiada buyuk ilgi cekmektedir. goz atin pismana olmayacaksiniz, su sayfaya bir goz atin: goz atin pismana olmayacaksiniz

Hakikat, Tahakküm ve Sıradanlaşan Irkçılık

Hakikatin eğilip büküldüğü, her defasında yerine ikame olunan yalanların gerçekmiş gibi duyurulduğu bir zemindeyiz. Çürümenin belki de en kesif suretlerini arşınlarken tümden o gerçekliğin yıkımına da şahidiz. Nobran bir aklın tezahürü olarak var edilenler hayatın dönüşmesi hakikatin tahrip edilmesiyle söz konusu olur. Hakikat eğilip büküldükçe, fena, vasat olanın suna geldiği kötülük elinde bir menzil mahvın esiri kılınır. Gelecek şimdinin sınırlarında delik deşik olunurken, harcanan şey vakit değildir sadece. En başta akıldır ve fikirdir ziyan olunan, sonrasında insanlık onurudur, hürriyet ve eşitliktir mesela gani gani harcanan. Kaybedilen, kayıp giden bir zaman mefhumu içinde yengiler payımıza düşer. Hakikat mefhumu alaşağı olunurken cerahatin var ettikleriyle birlikte o zaman dilimi tüm o yargılar, yengileri ve yaraları beraberinde getirir. Hiçbir itirazın kale alınmadığı devletli pratiğinin, güç ve tahakkümle biçimlendirildiği zeminde hakikat de çürütülür hemen her anlamda. Hakikatin yerine çıkagelen cerahatli yanlışların “gerçek” diye takdiminden bir menzilin karanlığı daim kılınır. Hakikat eğilip bükülürken ortaya çıkan imgelem bir yeri, ülkeyi değil doğrudan bu tahakkümle var olan çukuru bildirir. Çukur bir menzilin yegane gelecek tahayyülü olarak kestirmeden sıradan insanlar için var edilir. Hakikati tahrip edilegeldiği sahadır var edilen.

Birbiri içine geçmiş olagelen tahakküm nesnelliğinde sıradan insanın yabancı kılındığı bir biçimde kümeden ötelendiği bir menzil var edilir. Kesişim ve dönüşüm eksiksiz bir ayrım halini var ederken muktedirin tahayyülü doğrultusunda simgeleştirilen tehdit dilinin tüm o varlığının ekseninde başka bir ülke var edilir. Bildiğiniz Türkiye'nin yerine ikame olunan, her şeyiyle mahvetme retoriğine haiz olan, her an başkaca bir dönüşümün imal olunduğu, dün öyle bugün böyle denilerek güncellenen bir sarmal / çukurudur. Yalanların doğrunun ta kendisine dönüştürüldüğü zeminde hakikat artık ulaşılması / anlaşılması zor zahmetli kılınan bir mefhumdur. Çukurun ta dibine, en dibe yollanmış olagelen sıradan insanların haklarının da hukuklarının da göz ardı olunduğu / buna teşebbüs edilebildiği bir zeminde ne saygı kalır, ne anlayış, ne de müştereklerin varlığı. Demokratikleşme iddiasını belirgin bir biçimde laftan öteye taşıyamayan şu ülkede zaten her şey mümkündür. Adaleti alenen kurulduğu zeminden bu yana savunduğunu bildiren bir temsilin, belki de en çok göz ardı ettiği şeyin yine o olması düşündürücü değil midir? Hukukun garabetlik hallere rehineliği bir yandan, adamı olanın arkası sağlamın hakkının var edildiği, gerisinin de hala ve hala yokuşa sürüldüğü bir zeminde gerçeklik çukurdan başkasına çıkabilir mi? Ankara'nın tüm tozlu raflarında biriktirilmeye devam olunan kaç dosya mevcut hala? Çürümenin en kesif suretleri açılırken hürriyetin bunca dara konulduğu, kimsenin esasen yarası bulunanların birbirilerini duymaması için eldeki imkanların seferber olunabildiği bir zemin çukurdan gayri nedir ki sahiden?

Bianet'e bağlanalım: “İstanbul'un Sarıyer ilçesinde bulunan meydanda pilav dükkanı olan Nuh ve Abdurrahman Yıldız, saldırıların ardından Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi’ne kaldırıldı. Mezopotamya Ajansı'nın haberine göre, 14 Temmuz'da Adem Yıldız, esnaflarla yaşanan gerginlik sırasında olay yerine gelen polisler tarafından gözaltına alınarak, 6 gün sonra serbest bırakıldı.

"Dükkanı açar açmaz üzerimize yürüdüler"

Nuh Yıldız, “21 Temmuz'da karşı taraf bizimle diyalog kurmaya çalıştı. ‘Bir tatsız olay oldu. Olayın büyümesini istemiyoruz. Biz esnafız, arkadaşız. Gelin buraya, oturup anlaşalım’ dediler. Üç kişi görüşmeye gittik. Gerekirse özür dileyecektik. Ancak dükkanı açar açmaz üzerimize yürüdüler. Hakaret ederek dövmeye, darp etmeye çalıştılar, dükkanımızın tabelasını kırdılar. Kavgayı bitirmeye çalıştık. Önce dayım Abdurrahman Yıldız’a vurdular, dayımın da yüzü platinli. Daha fazla vurmasınlar diye karşılık vermedik kendimizi korumaya çalıştık” dedi.

"Etnik kimliğimize küfür ettiler"

Irkçı grubun sopalı saldırısına uğradıklarını vurgulayan Yıldız, saldırı sonucunda kolunun iki yerden kırıldığını şu sözlerle anlattı:

“Yaklaşık 30, 35 dakikaya bizi döverek, sürüklediler. Saldırgan grup, ‘Sizi koruyan devletin…’ ve ‘Kürtleri koruyan devletin…’ gibi küfürler ettiler. Yüksek sesle bağırarak, küfür ve hakaretler ettiler. Etnik kimliğimize doğrudan küfürler edildi. Kin ve nefretle saldırdılar. Yaklaşık 35 dakika sonra polisler geldi. Polisler geldiği zaman da sadece bizi gözaltına aldılar. Ben de o zaman kolumun kırıldığını bilmiyordum. Ayağımın yaralandığının farkında değildim. Olduğum yerden kalkamadım kırılan ve yaralanan yerlerimi öyle fark ettim. Ben 4 gün Baltalimanı Kemik Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde kaldım. Ardından İstanbul Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi’ne sevk edildim. Kolumdan ameliyat olmam gerekecek, kalp krizi riskim var."

"Gasp edildik"

Tehditlerine devam ettiğini dile getiren Yıldız, şunları söyledi: “Şu anda bize dükkanı kapatmamızı ve o mahalleye gelmememizi söylüyorlar. Şu anda da bize, birileri üzerinden mesaj gönderiyorlar ve ‘Kesinlikle hiçbir zaman buraya uğramayacaklar’ diyorlar. Biz onlardan şikayetçi olduk. Bunun için de gidip ifademizi geri almamız için tehdit ediyorlar. Ancak o zaman sizi ‘affederiz’ diyorlar. Başka bir yerde bulunan bir dükkanımız daha var. Orayı da kapatmamız için bizi tehdit ediyorlar. Hala tehdit edilmeye devam ediyoruz. Bizi dövenler bütün kamera kayıtlarında görünüyor. O saldırgan 70 kişi polis kaydında var. Fakat 70 kişinin içerisinden 4 kişiyi almışlar. Onlar da tutuklandı mı, tutuklanmadı mı bilmiyoruz. Haberimiz yok. Bizi darp edenler aynı zaman da bizi gasp edip paramızı da aldılar. Orada beni çektiler, arabanın altına yatırdılar. Cebimdeki parayı çekip aldılar” diye konuştu. Yıldız, saldırganların cezalandırılmasını talep ederek, “Bizim başımıza geldi ama başkalarının başına gelmesini istemiyoruz. Bize yapılanlar cezasız kalmasın."

Çukurun dibini boylayan bir menzilin üçüncü sayfa değil gündelik bir tahayyülün bizatihi ta kendisine dönüştürülen ırkçılıkla nasıl var edildiğini göstere gelen bir haberdir tümden şu yukarıda okuduğunuz. Düzenin suna geldiği alanlardan taşa duran, yeterli görülebilen herhangi bir mazeret öne sürülerek bir başkasının canına göz koymak onu hedef kılmak ve tabi ki linç etmek normatif kılınır. İstanbul'un ortasında sebep aranmasına hacet hemen hiç kalmadan var edilen bu şiddet seremonisi o çukur haline dönüşen ülkenin utanç verici suretini göstere gelir. Tahayyül edilenin ötesinde, birlikteliğin dibinden dinamitlenmesini, Kürd kimliğinden olanın bu ülkedeki öteki olarak anılan nicesi gibi hedef kılınabilmesinin en kestirmeden utancı tüm çürümeyi de görünür kılar. Çukurun her neresi olduğunu anlata gelir, öyle laf olsun diye değil örnekleriyle birlikte.

Bir asırdan uzunca bir süredir demokratikleşme iddiasını var ettiğini iddia eden Türklük, bu defasında Siyasal İslamcı ve Milliyetçilik ekseninden çıkagelen cerahatli ırkçılığını tam da birleşimiyle kuşatılıyor artık. Kürtçe müzik dinlediği için darp edilen gençten, şu sokak ortasında yetmiş kişinin saldırısına uğrayan iki insana hep birlikte çözüm süreci ya da Türkiye'de terör sorununa sonun var edildiği bildirilen bir girişimin daha doğmazdan evvel çürütülmesinin gayreti karşımıza çıkartılır. Hakikat mefhumu alaşağı olunurken cerahatin var ettikleriyle birlikte o zaman dilimi içinde tüm o yargılar, yengiler ve yaraları beraberinde getirir. Hiçbir itirazın kale alınmadığı devletli pratiğinin, güç ve tahakkümle biçimlendirildiği zeminde hakikat de çürütülür hemen her anlamda. Bu hallerin baskın bir biçimde nefretin öncelendiği zeminde hayatın ehveni kalır mı? Kürd nefretinin suna gelip aralıksız kıldığı cerahatli hale tutunarak, böyle açıktan linç ve pogromların, bizatihi göz dağlarının var edilebildiği bir zeminde hakkaniyete ne ara sıra gelecektir? Kaybedilenler çoktan kaybedilmişken, yara henüz kabuk dahi bağlayamamışken yeniden kanatma çabasının kime ne faydası olacaktır ki! Kör karanlıktaki bir temsille, bunca afaki çukurun ta kendisine dönüştürülen bir ülke size de dert olmuyor mudur! Her şeyin birbirinin içine geçtiği, yıkıcılığın ön aldığı, kıyamet senaryolarındaki karanlığın gündelik bir mesel haline dönüştürüldüğü yer, çukur değil midir, hala mı?

Misak TUNÇBOYACI – İstan'2026

Görsel: İstanbul Black & White - Katie Sasha NADWORNY - Katrinka Abroad

Meramda Paylaşılan Haber

Müşterek idenin sömürüldüğü, delik deşik olunduğu bir zemindeyiz. Şimdimiz, dünümüz kadar olağan bir yıkımın / kuşatma ve çitlemenin esiri kılınıyor. Her anımıza, hemen her durumda kendini haklı çıkartan bir devletli gölgesi değiyor. Sınırlar belirleniyor, mutlak ve kati doğrular ilan ediliyor. Ötesini sorana cız! Sonrasını belirlemek isteyene göz dağını peyderpey var ediyor muktedir. Öncesiz, sonrasız, şimdi ve şu anın içerisinde yaşamsallık hedefe konuluyor. Öyle yok dünyadan örnekleri takip edeyim, muasır medeniyetler ya da insanlık onuruna yakışır bir ülkeyi hayal edelim falan geçiniz diyorlar, bunlar sizin işiniz mi buyuruyorlar. Her şekilde hayat tarumar edilirken, hataların yekununda ilerlemeyi tam da o matah olan diye işaretliyorlar. Bir kesim kuru ekmekle, eline geçenle gününü geçirip dururken sebat etmesini, malum ekonomik bozgun tablosunun da bir yerde nihayete erip, düze çıkılacağına inanılması salık veriliyor. Ne soruyorsunuz, yirmi dört senedir neydiyse her nasıldı ise aynen öyle devam olunacağı içerideki yaşayanına, kendi halkının bir başka kesimine bildiriliyor. Gel zaman git zaman seçim zamanı hatırlanan, demokratikleşmenin de hakkı ve hukuku tam olarak işlevsel kılmanın önüne yepyeni setler çekiliyor. Eşitliğin, adilane bir ülkenin, hakkın da hukukun da adamına göre değil, meşrebine / ait olduğunuz klana göre değil de doğrudan kitabi herkes için doğrudan var edilebildiği, ayrımsız bir yer ülkenin gerçekliği nadasa terk ediliyor. Nasılsa bunu da unutursunuz!

Müşterek idenin salt kitabi, doğrudan verilir hakların muhafaza edilmesi sürecindeki tüm o kepazeliklere esareti değil aynı zamanda, ekonomik / politik yansılarının da, sosyal olan devletli gereksinimlerinin sıfırlanmasında da aynı cevval tahayyülle saldırılara alenen ulu orta terk edildiği yerin meselesidir, anlatmak istediğimiz. Kesintisiz paramparça olunanın doğrular olduğu yerde, eksinin, kötünün, feci olanın el üstünde tutulması hayatı da afaki bir biçimde tarumar ediyor. Hayaldi, Ak Parti eliyle bir kere daha gerçeğe dönüştürülür ol tahakküm, şu biçimsiz tepkimeler, doğrudan müdahaleler. Gündelik yaşam rastlantısal bir raddeye çekilir. Ele geçen üç otuz paranın, asgari ücret ile onun yarısı ya da bir katını da ihtiva eden ücretler karşısında, kiradan, gündelik giderlere, elektrik suyundan eğitime ve tüm yaşam gereksinimlerine yeterlilik hali ortadan kaldırılır. Ne gerek vardır ki onca para, para, paraya! Oysa kazın ayağı öyle değildir, ele geçen maaşın önemli belki de handiyse o tamamını kapsayan kira insanların belini büker. Hasbelkader alınmış aracın ne sorunları ne de vergisi tükenir. İstanbul'da sokağa adımınızı attığınızda çıkagelen bir parayla soluk alma mecburiyeti de cabasıdır. Üstüne toplumsal bir müşterek olması gerekirken, aleni bir lükse dönüştürülen seyahat etme hakkının günlük yemek harcamasına çekildiği bir sahayı da göz önüne getirdiğinizde zaten halin perişanlığın da sökün eder.

Siyasetin pragmatist tahayyülü, emekli ücretlerine yapılan cüzi farkı bile binbir tantanayla alkış kıyamet karşılanması gereken bir tavır olarak bildirirken, sokakta o jest denilenin bir karşılığının kalmadığına ayılamıyor. Her şekilde punt bulundu mu hem nalına hem mıhına vurulup da geçilen hayattaki var olma hak ve isteminin önü bir de böylesi bir halle alınıyor. Durmak yok yola devam. Politik olmaktansa günün şartları neyi gerektiriyorsa ona göre davranan, yön belirleyen, kendi öncelikleri dışındaki hiçbir şeyi zamanında, tam da gerektirdiği gibi önemsemeyen / umursamayan siyaset erkanının vardığı eşiğin korkunç sureti temsili de o emekli / memur maaş zamlarının düzenlenmesi sırasında çıkagelir. Gören görmüştür, bilen biliyordur da, bir türlü konforlu koltuklarından şöyle bir kaykılıp da bu halk nasıl ediyor diye sorabilecek bir iktidar, bir ana muhalefet üyesi yoktur. Düzen ve onun sağladığı şartlar el verdiğince hayatı baskılayan fasit döngünün her anlamda devam olunduğu bir yerde kim fark edecektir ki sıradan olanın yarasını, bu kadar afaki yıkım karşısındaki çaresizliğe mahkumiyetini nasıl?

Evrensel Gazetesini bloga taşıyalım: “Enflasyonu düşürme adı altında uygulanan kemer sıkma programları da büyük tavizlerle girişilmiş uluslararası meşruiyet arayışları da Türkiye ekonomisini düzeltemiyor. Faizleri düşüremeyen Saray hükümeti, sanayideki erimeyi de ve itirazları da durduramayınca ‘seçici’ kredilerle bazı sermaye kesimlerini kurtarmaya yöneliyor. İstikrarlı olan tek şey tüm ücretlilerin ve emeklilerin ücretlerinin erimesi. Emekçilerin payına, sıcaktan fenalaşan bir liman işçisine söylenen söz düşüyor: Yüzünü yıka çalış.

Şimşek programının yüksek faizi, ücretliler için reel gelir kaybı, emekliler için tüketimlerini azaltma ve borçlular için daha fazla faiz yükü anlamına geliyor ve bu ‘dezenflasyonun gereği’ sayılıyor. Ancak Saray iktidarının sınıfsal tabanını oluşturan sanayi sermayesinin de maliyetlerini yükseltiyor. İç pazara çalışan işletmelerin satışları zayıflıyor. Bu noktada devreye iktidarın ‘seçici kredileri’ giriyor. Ama bu destekler büyük firmaları avantajlı hale getirirken, küçük ve orta ölçekli işletmelerin önemli bir bölümü yüksek kredi faizleri ve zayıflayan iç taleple karşı karşıya kalmayı sürdürüyor. Şimşek programının maliyeti toplum içinde eşit dağılmıyor.

İstanbul Sanayi Odasının geçtiğimiz hafta düzenlediği “Türkiye’yi bekleyen tehlike: Erken sanayisizleşme” başlıklı toplantıda Oda Başkanı Erdal Bahçıvan, “erken sanayisizleşme tehlikesi karşısında uzun vadeli bir sanayi politikasına ihtiyaç” olduğunu söylüyordu. Ancak sanayideki erimeye yalnızca para politikalarıyla çözüm bulmak mümkün değil. Ücretleri baskılayarak, çalışma koşullarını ağırlaştırarak ve şirketlere yeni vergi indirimleriyle teşvikler sağlayarak kurulacak bir rekabet rejiminin geniş kesimlere sunacağı fazla bir şey olmadığı açık. Bu koşullarda işçi sınıfının payına, Derince’deki bir limanda kliması bozuk makinede çalışan işçiye amirinin söylediği söz düşüyor: “Elini yüzünü yıkasın, devam etsin.”

‘Kalp krizi geçirmesek iyi’

Kavurucu yaz sıcaklarında Türkiye’nin dört bir yanındaki işçilerin ortak sorunları var. Çalışma ortamlarında ve servislerde çalışmayan klimalar, aşırı sıcaklara rağmen mola saatlerinin değişmemesi, soğuk suya erişememek… İzmit Körfezi’ndeki doklarda çalışan liman işçileri de Antep’in dokumacıları da aynı sorunlarla karşı karşıya. Safiport limanının işçileri yemek yiyebilmek için güneşin altında kilometrelerce yürümek zorunda kalıyor. Antep işçileri “Soğuk suyu geçtik içmeye temiz su bulamıyoruz. Lavabodan su içiyoruz” diyor.

Evrensel Gazetesinin manşet dizgisinde yer bulan Mesut Baylav'ın haberini buradan da aktaralım: "Yaz mevsiminin başlaması fabrikalarda var olan sorunlara ek başka sorunları da beraberinde getiriyor. Bunların en öne çıkanları soğuk suya erişememek, fabrikanın korkunç sıcak çalışma ortamı, işe gidiş gelişlerde servislerde klimaların çalışmaması. Antep’te de yaz aylarının gelmesiyle işçilerin çokça dile getirdiği sorunlar bunlar. Bu seneye özgü değil tabi. İşçilerden ‘her sene böyle’ cümlesini sık duyuyoruz. Soğuk suya erişmek, çalışma ortamının düzenlenmesi, klimalı ulaşım da bir mücadele konusu. Bazı fabrikalardan kimi işçi aktarımlarına göz atalım.

Şireci işçisi: “Şireci’de hâlâ içme suyuna çözüm bulamadık. Su kokuyor. Sürekli karnımız sancılanıyor. Geçtiğimiz haftalarda çok sayıda işçi zehirlendi sudan dolayı. Amire, çavuşa, müdüre herkese söyledik, hiçbir şey yapan yok. Bu sıcakta içecek su yok. Fabrikada artık suyu evden getiriyoruz. Sıcakta çalışıyoruz, temiz bir su içemiyoruz. Şireci, işçisine bir içme suyu ayarlayamayacak kadar berbat bir yer. Su içtiğimiz dolapların içi yosun tutmuş.”

Eruslu işçisi: “Mesai bitene kadar üstümüzdeki kıyafetler 5-6 defa ıslanıp kuruyor. Sular kan gibi. Servisler ateş gibi yanıyor. Üstüne bir de promosyon muhabbeti çıktı. Allah bildiği gibi yapsın. Allah süründürmeden almasın canlarını.”

Sanat Ambalaj işçisi: “Soğuk suyu geçtik içmeye temiz su bulamıyoruz. Lavabodan su içiyoruz. Başımızdaki şefin elinden gelse fiş takacak bize. Mola süresi iki dakika geçeni hemen uyarıyor, tutanak tutuyor. Soğuk suyu sorunca sürekli dolap gelecek diyor. Soğuk suya hasret kaldık.”

Akınal Sentetik işçisi: “İşletme çok sıcak. Kalp krizi geçirmesek iyi. Kan ter içinde çalışıyoruz. Sular da kan gibi sıcak, içilmiyor.”

Aşırı sıcakta çalışmanın getirdiği dikkat dağınıklığı, yorgunluk, reflekslerin yavaşlaması, sıvı kaybı gibi durumlar işçilerin çalışırken iş kazası geçirme ihtimalini de arttırıyor. Peki sorun sıcaklar mı, yoksa patronların önlem almaması mı? Bir işçi bu soruya yanıt olarak şöyle diyor: “Sıcak Allah’ın emri. Ama ona karşı hiçbir tedbirin olmaması işçinin değersizliğinin sonucu. Benim eski çalıştığım iş yerinde makineler için çok pahalı soğutma sistemleri kurulmuştu. Ama biz yanmaya devam ediyorduk. Bir keresinde sıcaktan artık bayılma noktasına geldiğimi hatırlıyorum. Düşüyordum, arkadaşlar tutmuştu. Yani önlem almak falan hikaye.”

Müşterek idenin sömürüldüğü, delik deşik olunduğu bir zemindeyiz. Her şekilde yaşama idesi, muteber sayılmayan ama sistemin çarklarının dönmesi için de ölmeden sürünmesini salık verdikleri insanların hayatlarına biraz daha eza vererek var eden iktidar, sermayenin eliyle mahvı işaret ediyor. Sıcaktan fenalaşan insana yüzü yıka da çalış, soğuk suyu lüks olarak gören zevatın dakikalar sayarak çalışmayı motive ettiğini sandığı yerde kırılmalar kesintisiz olur. İktidarın sermaye kollamaktan, arka toplamaktan, eksik gedik tamamlama halinden başkasını var etmediği bir zeminde normatif yıkıma uğratılmıştır zaten, gerisini anlatsak ne anlatmasak ne! İnsan hikayeleriyle birlikte çeşitlendirerek, başka deneyimleri birbirine aktararak, kesin ve kati değil başkaca yerlerden çıkagelen deneyimleriyle birlikte yaşamda var olur. Öğrenir, gelişir, yaşar. Bizim gibi kendisini muasır medeniyetle bir arada anıp dururken reflekslerin iyice çürütüldüğü yılın değil artık günün hatta anın bile şansa tamamlanabildiği, borcun, harcın binbir türlü şiddetin, ters yüz edilmiş insanlık mefhumu ortasında yaşam tarumar edilir. Yaşayabilme ihtimalleri sınırlandırılır. Anlatıla, anlatıla bitirilemeyen dünyada birilerinin kıskandığı o meşhur ülkenin gerçekliği hiç mi korkutucu değildir, sahiden! İnsanın, her gün biraz daha eksildiği bu coğrafyada, kendi celladının sunduğu masallara inanmaya zorlanırken; asıl korkunç olan, bu yıkımın artık sıradanlaşmış ve kanıksanmış olması değil midir, sahiden de!

Misak TUNÇBOYACI – İstan'2026

Görsel: Emir BOZKURT – 35 Awards

Meramda Paylaşılan Haber

Makineler Soğutuluyor, İşçiler Yanıyor - Mesut BAYLAV - Evrensel