#iktidar

Karanlık web denince zihnimizde genellikle neon ışıklı bir yeraltı pazarı, kapüşonlu siluetler ve dijital sisler belirir. Oysa sosyolojik açıdan asıl mesele teknoloji değil, maskedir. İnsan yüzünü kaybettiğinde ne kazanır? İsmini sakladığında vicdanı da mı saklanır? Yasanın ve gözetimin zayıfladığı, en azından öyle hissedildiği bir ortam, insan doğasının laboratuvarı gibi görünür. Fakat bu…

Bir işletim sistemi yalnızca bilgisayarı açan, pencereleri taşıyan, dosyaları düzenleyen teknik bir aracı değildir. O, makinenin küçük cumhuriyetidir. İçinde işlemciler, bellek blokları, dosyalar, aygıtlar ve süreçler yaşar; her biri sınırlı kaynaklardan pay ister. Siyaset de tam burada başlar: Herkese aynı anda yetmeyen bir şeyi kim, ne zaman, ne kadar kullanacak? Bir bilgisayarın kalbinde…

Bir zamanlar gözetim denince akla yüksek duvarlar, karanlık kuleler ve sert bakışlı gardiyanlar gelirdi. Bugün kule cebimizde, gardiyan ekranımızda, mahkûm ise çoğu zaman gülümseyerek poz veren biziz. Dijital panoptikonun tuhaf zarafeti burada başlar: Kimse bizi zorla sahneye çıkarmıyor gibi görünür. Biz zaten çıkmak isteriz. Kahvemizi, tatilimizi, politik öfkemizi, yalnızlığımızı, bedenimizi,…