#poeci

„Melancholia jest […] najbardziej prawowitym ze wszystkich tonów poetyckich” (Poe)

Twoje krwawe brzmienie trwało nieprzerwanie,

niczym żyletka pieszcząca moją duszę.

Zanim zamilkło na zawsze,

nadając niewdzięcznej pustki…

Pustka.

Pustka.

Pustka.

Kolejne drzwi,

następne noce…

Co się dzieje?

Ciemność wskazuje mi sens,

szczęście przytłacza,

kolce stają się moim uwolnieniem.

Płynę w myślach,

topię się w nieistniejących wyznaniach,

jakby szum drzew wymazywał moje najskrytsze wspomnienia.

A nadchodzący koniec

nadszedł wraz z otępieniem

"muszę zapalić papierosa"

one są zarezerwowane dla ludzi smutnych

takich w głębokim transie zadumy

dla chodzących personifikacji lęku

letnich nocy kiedy na balkonie echem odbijają się dźwięki stukania w klawiaturę

dla ludzi, którzy zapadli się w etap twórczy

02.08.2024

Poeci nie piją poeci nie płaczą ani trochę nie gniją czy zapominają

Poeci nie cierpią poetów nie boli nieczęsto kochają i nie są samotni

Poetów nie gnębią poetów nie więżą Sami siebie wielbią lecz buntu nie szerzą

Łzami się nie dławią rzadko żyją w mroku duszy nie sprzedają czartu ani Bogu

Śmierci ich nieczęste ich rany nie krwawią a co najważniejsze poeci nie kłamią

bez liku jej do twej osoby zawiści,

pójdzie, krwawiąc, jak wszyscy bezkrwiści,

niosąc płuc w rękach, kłamstwo obmyśli,

jak ćma do ognia, z samobójstwem w myśli.

sparzona, nie stanie, niemniej ów sklęśnieje,

jej krew odpuszczona, stężona, czernieje,

ci zatraceni, zbłąkani, ci nieumyślni,

jak ćma do ognia, z samobójstwem w myśli.

niemiare ma tutaj do życia powodów,

tudzież, zbyt mało przeżyła zawodów,

swój skrzętny plan dziś na kartce uściśli,

Żyje.

Po co?

By umrzeć.

To jest sens życia.

Wszystko zatacza się wokół śmierci.

Wszystko ma swój czas- coś nieskończonego, jednak wyliczonego.

Mówili zamknij umysł otwórz serce.

Dopiero, gdy zamknęłam usta mogłam otworzyć umysł, a wtedy zauważyłam, że świat to coś więcej od rodzenia się i umierania.

Jest w nim coś więcej.

Życie to zaledwie moment, w którym możemy poczuć tyle pięknych emocji, doświadczyć tyle chwil, które pozostaną z nami do końca.

To czas nauki.

Każdy wie, że Ziemia jest okrągła, ale czy ktoś pomyślał czy ma to znaczenie?

Może obraca się wokół słońca tak samo jak my, czym jesteśmy starsi i bardziej doświadczeni podejmujemy decyzję lepsze lub gorsze, odwracając się od starych błędów, a potem wracamy do nich, by ostrzec kogoś lub samych siebie przed tym co było jak ziemia do punktu najdalszego od słońca.

Czemu chmury są tak wysoko, a gwiazdy niepoliczalne?

Może chmury pokazują nasze cele, A gwiazdy nieskończone sposoby by tego dokonać.

Nie możemy się zatrzymać.

Zawsze jesteśmy w ruchu tak samo jak te małe atomy powietrza.

Ludzie zmienili ten świat na wiadome i nie wiadome.

Na czarne i białe.

Ja widzę więcej.

Dlaczego mamy patrzeć na zachód słońca w ciszy?

Ja chce tańczyć i śpiewać najgłośniej jak się da, bo jutro nadejdzie nowy dzień, nowe problemy które nauczą nas czegoś mądrego i kolejny człowiek.

Dlaczego mam wierzyć w to wszystko co zapisali?

Dlaczego sama nie mam sprawdzić czy tak naprawdę jest?

Jesteśmy podróżnikami. Biegniemy, by odkryć więcej niż dotychczas.

Wyobraźnia jest siłą, dobre oko jest potęgą, bo wtedy świat naprawdę jest piękny.

Wstaję, by tworzyć swoją historię, świat od nowa poznać, bo jest w nim coś więcej.

Jestem w nim ja.

~Wszelkie prawa zastrzeżone ~

No dobra trochę późno dzisiaj, ale dorwał mnie zamęt niedzieli.

Siedzę właśnie podziwiając wyschnietą różę i myślę o swojej wenie, która ostatnio przypomina tego kwiatka.

Jeżeli ktoś zainteresowany to nadal siedzimy w błotku i relaksujemy się czekając aż wyjdzie słoneczko.

No myśliciele spokojnej niedzieli lub innego dnia, którego zabłądzicie i się spotkamy.

~Ally

czekałeś,

prawie ze sobą zabrałeś,

coś nas ciągle przywraca do siebie,

przypadek przypadkiem,

ale to nim nie jest,

więc choć teraz cię nie ma,

znów do mnie wrócisz,

bo tak było zawsze

i będzie,

bo musi.