Drie maanden lang bleef het gordijn dicht, niet uit dramatiek maar uit gewoonte die zich langzaam had verdikt tot een zachte barrière tussen binnen en buiten, een textiele muur die het daglicht temperde tot een vaag vermoeden en de tuin reduceerde tot een abstract idee, iets dat bestond in herinnering maar niet in zicht, alsof wat zich daar bevond evengoed opgelost kon zijn in een ondefinieerbare…

Er is een moment, tussen waken en slapen, waar de wetten van waarschijnlijkheid zichzelf vergeten zijn. Daar, in die kier tussen ‘niet kunnen’ en ‘toch doen’, glijdt een gedachte als een zijdeachtige paling langs de regels. Je wilt iets – iets groots, iets kleiners dan een fluistering – maar de wereld knikt nee met zijn betonhoofd. En precies dan gebeurt het: je knikt terug. Niet als antwoord,…

De perfecte combinatie van lief en vrolijk en had zoveel over voor anderen. en voor mij.

Want analoog…

Apples De wereld in het tragikomische Apples van Christos Nikou is niet de onze: want analoog, zonder mobiele telefoons en sociale media. Mensen gebruiken polaroidcamera’s, cassettebandjes, zwart-wittelevisies. Wat dan weer wel op onze tijd lijkt is dat er een pandemie heerst: een virale amnesie. Ook de Griek Aris is patiënt: hij kan zich zijn naam niet meer herinneren. Getroffenen kunnen…

Vandaag valt in mijn ver verleden vandaag is morgen gisteren en overmorgen eer en straks is kort geleden volgende week is nu voorbij en dan staat nu mij niet meer bij over een maand is het een maand geleden wat deed ik dan die dag die eerste dat het regende o later zal je zien dat deze dag vergeten is misschien

’t Is beter te eindigen met zeer, dan zeer te hebben zonder ende. – Kiekens: het zijn de enigste beesten die we opeten voor dat ze geboren zijn, én achter da ze dood zijn. – Lege koppen hebben rare gedachten. – Om innerlijke rust te krijgen moe’j voortdoen en afmaken wuk da’j begunnen zijt. – Ook al hè ‘j miserie met etwodde, je moet daarom zelve geen miserie zijn. – Je ziet pas joen vrouwe of…