#wariatka

Ja: Tak, ale nie tylko. Jednego dnia jestem szalona i nikt nie wie skąd wzięłam się w tej rodzinie, ale drugiego dnia jestem dziewczyną która wymyśliła sobie chorobę.

Psychiatra: Czyli albo jesteś wariatką albo oszukujesz wszystkich lekarzy?

Ja: Albo jestem jednym i drugim

Psychiatra: Szaloną wariatką? 

Ja: Tak

Psychiatra: No dobrze ale coś tutaj nie gra w ich osądzie. Dlaczego miałabyś wymyślić sobie to wszystko? Mam wrażenie że im dłużej się leczysz tym gorszy oni mają o Tobie osąd. 

Ja: Z nudy, bo mam za dobrze

Psychiatra: Tyle że psychiatryk jest równie nudny, nawet bardziej. Na zewnątrz macie więcej możliwości, nic ciekawego się tutaj nie dzieje. Całymi dniami nie macie co robić, to przykre miejsce. Może Twoja rodzina nie zdaje sobie sprawy z tego jak tu jest?

Ja: Może, w takim razie pozostaje fakt, że jestem szalona

Więc jeszcze poczekam.

Niecierpliwię się,

Lecz wierzę, że przyjdziesz.

To okropne, ile strat muszę

Pamiętać, by czekać nieustannie.

Ale ty przyjdziesz, napewno,

Bo przecież obiecałaś, że

Zawsze przy mnie będziesz.

Więc rozmawiam,

Czasem z tobą w snach,

Przywołuję Cię myślami,

Przypominam się.

Ciekawi mnie co sobie myślisz,

Kto zbudował ten mur między nami?

A może to tylko pokrzywy,

Podobno zdrowo się czasem nimi oparzyć.

Chyba się ich boisz, ale to nic strasznego:

To tylko kilka bąbli na nogach,

Słyszałam, że to wzmacnia organizm.

O smutku to nie prawda,

To tylko gadanie,

Gdy cierpisz nie zmocnisz się,

Ile warstw przegniłych zdjąć?

Moje myśli poplątane,

Jak lampki bożonarodzeniowe.

Skóra zniszczona z przemęczenia.

Organizm zszargany przez przemyślenia.

Oczy moje źle patrzą na ciało.

Ręce we śnie ściskają za gardło.

To zdrada, sabotaż Droga Panno.

Wspomnienia innej osoby mi dano,

-To napewno nie byłam ja.

Twarze doklejano, bo

Gdy dusza spod niej wystaje,

Mówi, że to nie ona, a przecież nie kłamie.

Ciało obce, głos nieznajomy, oczy puste.

Wypuście mnie, wypuść mnie,