#ilham

🎧🎼 Ah, bir çocuk olsaydım…

Hayatın karmaşık yüzünü değil, gökyüzündeki bulutların masum şekillerini izlerdim. Zamanın hızla akıp gittiğini düşünmek yerine, bir uçurtmanın peşinde koşarken rüzgârın özgürlüğünü hissederdim. Bir kaldırım taşına takılıp düştüğümde, acıyı değil; dizimdeki yaraya üfleyip yeniden ayağa kalkmanın cesaretini öğrenirdim.

Bir çocuk olsaydım, kırılan kalbimi onarmak için sadece bir gülümsemenin yeterli olduğuna inanırdım. Yağmur yağdığında şemsiyeye sığınmak yerine, su birikintilerine basarak kahkahalarla ıslanırdım. Çünkü çocuklar bilir; hayat bazen ıslanmak, bazen düşmek, ama her defasında yeniden ayağa kalkmaktır.

Bir çocuğun gözünden bakabilseydim hayata…

Kin tutmanın değil affetmenin, kaybetmenin değil paylaşmanın değerini daha iyi anlardım. Küçük bir şekerin mutluluğunu, sıcacık bir elin güvenini ve içten bir sevginin dünyayı değiştirecek gücünü yeniden keşfederdim.

Ah, bir çocuk olsaydım…

İçimde bir sızı. Göğsümde bir boşluk.

Zaman zaman gelen o an

Nefesimin yavaşladığı ve göğsümdeki o boşluk kuyusunun içindeki karanlığa bakarken

Sanki dipsiz bir kuyuya bakıyorum gibi gelir.

Bazen öyle olur ya

Başlarım isyan etmeye dünyaya

Neden ben! Başkası değil?

En kötüsünü ben yaşıyormuşum gibidir.

Ta ki işleri karıştıran soru aklıma gelene dek

Yoksa isyan ettiğim “dünya” değil de benim kurduğum dünya mı?

Cesaretimi ortaya koymadığım anlarla ve kafa karışıklığı ile dolu.

Veya durmadan fazlasını isteyip olduğu kadarıyla memnun olmayışla…

Hem yolu beğenmeyerek

hem de yeni yol açmaya kayıtsız kalarak,

Ne istediğini bilmeyerek, kendini tanımayarak,

Tanımadığım o “kendim”den emin olmayarak haliyle

Artık işler değişti.

Acımıyorum kendime cahilken yaptığım gibi, utanç içinde boğulmuyorum

Yarama bakıp vah tüh keşke demiyorum,

Biliyorum daha güçlüyüm geçen günden.

Yine hallederim, hep hallettim.

İçimdeki boşluk öyle dursun istediği kadar

Irgalamam ki ben

Hüzün, keder, sıkıntı… buyur, gel

Neşemi ağırladığım kadar hazırım sizi ağırlamaya

Daha güçlüyüm geçen günden

Sizi de seviyorum artık ben

“Sen yokken bile sana yer açtım; sen varken ben bile yoktum.”