Şiir ve Fikirler

-

SIKKINIM

-

Sıkkın ve bıkkınım

Kıçımı kaldırsam, duş alsam

İçsem antidepresanımı çıksam

Çıksam atsam kendimi doğaya

Belki azalır iç sıkıntım

-

Ferahlık yok gönlümde

İçim sıkılıyor, derin bir nefes almaya acizim

Göğsüm daralıyor napsam diye düşünürken

Napmam gerektiği belli değilmiş gibi

-

Hep şükürsüzlük hep bahane

Geçen giden zaman

Yirmi üçüncü yaşıma kalmışken yirmi dokuz gün

Hediyem ne kendime?

Şikayet eden sızlanan, tembelliği hak gören bi’ adam.

-

Telefonun ekranına bakıyorum sabahtır,

Sigara kahve kahvaltım,

Terlemiş sırtım ve sivilcelenmiş yüzüm,

Oturmuş bekliyorum,

Sanki Alaaddin sihirli lambasından çıkacak ve bir üfleyecek ki benden adam olsun

Bekliyorum neyi beklediğimden habersiz

-

Derdim ne? Sorunum ne?

Büsbütün şımarıklık bu yaptığım

Hem de öyle basit bir şımarıklık da değil,

Hiç sıkıntı çekmemiş ve el üstünde büyütülmüş aptal züppeninkinden,

Neyime tembellik benim?

Çalışmak dışında bildiğim bir şey yokken

-

Neyi protesto ediyorum?

Adaletsizliği mi, kötü insanları mı?

İşe yarıyor mu grevin? Bağırıyor musun megafon elinde?

Hayır! Tek yaptığım kendi hayatımdan çalmak

İzlemek duvarı saatler geçerken

İçimde bir sızı. Göğsümde bir boşluk.

Zaman zaman gelen o an

Nefesimin yavaşladığı ve göğsümdeki o boşluk kuyusunun içindeki karanlığa bakarken

Sanki dipsiz bir kuyuya bakıyorum gibi gelir.

Bazen öyle olur ya

Başlarım isyan etmeye dünyaya

Neden ben! Başkası değil?

En kötüsünü ben yaşıyormuşum gibidir.

Ta ki işleri karıştıran soru aklıma gelene dek

Yoksa isyan ettiğim “dünya” değil de benim kurduğum dünya mı?

Cesaretimi ortaya koymadığım anlarla ve kafa karışıklığı ile dolu.

Veya durmadan fazlasını isteyip olduğu kadarıyla memnun olmayışla…

Hem yolu beğenmeyerek

hem de yeni yol açmaya kayıtsız kalarak,

Ne istediğini bilmeyerek, kendini tanımayarak,

Tanımadığım o “kendim”den emin olmayarak haliyle

Artık işler değişti.

Acımıyorum kendime cahilken yaptığım gibi, utanç içinde boğulmuyorum

Yarama bakıp vah tüh keşke demiyorum,

Biliyorum daha güçlüyüm geçen günden.

Yine hallederim, hep hallettim.

İçimdeki boşluk öyle dursun istediği kadar

Irgalamam ki ben

Hüzün, keder, sıkıntı… buyur, gel

Neşemi ağırladığım kadar hazırım sizi ağırlamaya

Daha güçlüyüm geçen günden

İçimde bir sızı. Göğsümde bir boşluk.

Zaman zaman gelen o an

Nefesimin yavaşladığı ve göğsümdeki o boşluk kuyusunun içindeki karanlığa bakarken

Sanki dipsiz bir kuyuya bakıyorum gibi gelir.

Bazen öyle olur ya

Başlarım isyan etmeye dünyaya

Neden ben! Başkası değil?

En kötüsünü ben yaşıyormuşum gibidir.

Ta ki işleri karıştıran soru aklıma gelene dek

Yoksa isyan ettiğim “dünya” değil de benim kurduğum dünya mı?

Cesaretimi ortaya koymadığım anlarla ve kafa karışıklığı ile dolu.

Veya durmadan fazlasını isteyip olduğu kadarıyla memnun olmayışla…

Hem yolu beğenmeyerek

hem de yeni yol açmaya kayıtsız kalarak,

Ne istediğini bilmeyerek, kendini tanımayarak,

Tanımadığım o “kendim”den emin olmayarak haliyle

Artık işler değişti.

Acımıyorum kendime cahilken yaptığım gibi, utanç içinde boğulmuyorum

Yarama bakıp vah tüh keşke demiyorum,

Biliyorum daha güçlüyüm geçen günden.

Yine hallederim, hep hallettim.

İçimdeki boşluk öyle dursun istediği kadar

Irgalamam ki ben

Hüzün, keder, sıkıntı… buyur, gel

Neşemi ağırladığım kadar hazırım sizi ağırlamaya

Daha güçlüyüm geçen günden

İçimde bir sızı. Göğsümde bir boşluk.

Zaman zaman gelen o an

Nefesimin yavaşladığı ve göğsümdeki o boşluk kuyusunun içindeki karanlığa bakarken

Sanki dipsiz bir kuyuya bakıyorum gibi gelir.

Bazen öyle olur ya

Başlarım isyan etmeye dünyaya

Neden ben! Başkası değil?

En kötüsünü ben yaşıyormuşum gibidir.

Ta ki işleri karıştıran soru aklıma gelene dek

Yoksa isyan ettiğim “dünya” değil de benim kurduğum dünya mı?

Cesaretimi ortaya koymadığım anlarla ve kafa karışıklığı ile dolu.

Veya durmadan fazlasını isteyip olduğu kadarıyla memnun olmayışla…

Hem yolu beğenmeyerek

hem de yeni yol açmaya kayıtsız kalarak,

Ne istediğini bilmeyerek, kendini tanımayarak,

Tanımadığım o “kendim”den emin olmayarak haliyle

Artık işler değişti.

Acımıyorum kendime cahilken yaptığım gibi, utanç içinde boğulmuyorum

Yarama bakıp vah tüh keşke demiyorum,

Biliyorum daha güçlüyüm geçen günden.

Yine hallederim, hep hallettim.

İçimdeki boşluk öyle dursun istediği kadar

Irgalamam ki ben

Hüzün, keder, sıkıntı… buyur, gel

Neşemi ağırladığım kadar hazırım sizi ağırlamaya

Daha güçlüyüm geçen günden

İçimde bir sızı. Göğsümde bir boşluk.

Zaman zaman gelen o an

Nefesimin yavaşladığı ve göğsümdeki o boşluk kuyusunun içindeki karanlığa bakarken

Sanki dipsiz bir kuyuya bakıyorum gibi gelir.

Bazen öyle olur ya

Başlarım isyan etmeye dünyaya

Neden ben! Başkası değil?

En kötüsünü ben yaşıyormuşum gibidir.

Ta ki işleri karıştıran soru aklıma gelene dek

Yoksa isyan ettiğim “dünya” değil de benim kurduğum dünya mı?

Cesaretimi ortaya koymadığım anlarla ve kafa karışıklığı ile dolu.

Veya durmadan fazlasını isteyip olduğu kadarıyla memnun olmayışla…

Hem yolu beğenmeyerek

hem de yeni yol açmaya kayıtsız kalarak,

Ne istediğini bilmeyerek, kendini tanımayarak,

Tanımadığım o “kendim”den emin olmayarak haliyle

Artık işler değişti.

Acımıyorum kendime cahilken yaptığım gibi, utanç içinde boğulmuyorum

Yarama bakıp vah tüh keşke demiyorum,

Biliyorum daha güçlüyüm geçen günden.

Yine hallederim, hep hallettim.

İçimdeki boşluk öyle dursun istediği kadar

Irgalamam ki ben

Hüzün, keder, sıkıntı… buyur, gel

Neşemi ağırladığım kadar hazırım sizi ağırlamaya

Daha güçlüyüm geçen günden