#cesaret

Eski bir kütüphanenin gizli odasında geçen, hafızayı koruma sorumluluğunu anlatan şiirsel ve felsefi bir öykü. Toz, ışık ve sessiz cesaret üzerine kurulu derin bir anlatı. Işığın Eşiğinde 1. Şehrin batı yakasında, kimsenin artık uğramadığı eski bir kütüphane vardı. Duvarları dökülmüş, pencereleri buğulu, kapısı her açıldığında iç çekiyormuş gibi bir ses çıkaran bir yer. Ama ben o kapıdan her…

Zaman Beklemez, İnsan Bekler Bir şey yapmak isteyip de yapmadığım anları düşünüyorum. Garip bir bekleme hali var insanda. Sanki içimizdeki kilidi açacak küçücük bir anahtar, kendiliğinden dönecek.Sanki içindeki bütün parçalar aynı anda yerine oturacak.Sanki o gün geldiğinde, ne yapması gerektiğini hiç zorlanmadan bilecek. Ama çoğu zaman öyle olmuyor. Zaman, kapıyı çalıp “artık hazırsın”…