ACAYİP BİR ÂLEMSİN TUMBLR…
Fake olmak ayrı bir moda…
Fotoğraf koyan yüzünün üçte birini gösteriyor, ama yazdıklarına bakarsan kırk yıllık hayatını önüne sermiş.
Selamlar ruhsuz, samimiyetler ödünç…
Sanki herkes dünya edebiyatına son eserini bırakıyor.
Burada insanlar birbirine “canım, ruhum, güzel insan” diye sesleniyor…
En ufak fikir ayrılığında ise sayfalar kin, ima ve iğrenç yayınlarla doluyor.
Demek ki o büyük dostlukların ömrü, bir “katılmıyorum” cümlesi kadarmış.
Kimsenin kimseye zerre güveni yok.
Ama herkes birbirinin kırk yıllık dostu rolünde.
Bir böcek… bir çiçek… binlerce beğeni.
Saatlerce emek verilmiş bir yazı, insanın içine dokunan bir söz ise sayfanın köşesinde yetim.
Çünkü çoğu zaman yayına bile bakılmıyor.
Beğeni, beğeniyi getiriyor.
Biri beğenmişse diğerleri sıraya giriyor.
Kimse ne okuduğunu soruyor ne neyi alkışladığını…
Bir de beğeniyi sanki cebinden para vererek dağıtanlar var.
Kibir Kaf Dağı'nı geçmiş; iki kalp bırakınca insanlığa yatırım yaptığını sananlar…
Ben Tumblr'dan soğumadım.
İnsanların burada kendilerine biçtikleri sahte rollerden yoruldum.
Çünkü bu âlemde herkes çok derin…
Ta ki maskesine yanlışlıkla dokunana kadar.
Acayip bir âlemsin Tumblr.
İnsan bazen burada başkasını değil, insanlığın ne kadar güzel taklit edildiğini izliyor. Asikan
(Sonra silerim) maksat vakit öldürmek.