#hayaller

Kalbimden duydum o sesi,

Duvarlara çarpıp kırılan

Bir vazo gibiydi;

Kırıldı sanki her şey bir anda.

Zamanın ötesinden sızmış

O solmuş, yorgun nefesin

Ensemden gelmesi gibi…

Biliyorum, arafın kapısı artık kapandı,

Hatalar kendi küllerinde yandı.

Gördüm o sahneyi,

Mizansen oyunların bittiği yeri.

Maskeler düştü usulca,

Zaman geri vermez artık gideni.

Biliyorum;

Bak işte, sözlerin mahkûmu

Serbest şimdi,

Kendi karanlığında eridi, bitti.

Şimdi susuyor o yankı;

Yorulan sadece ses değil, kalpti.Biliyorum;

Ne bir sitem kaldı geriye,

Ne de geçmişin o ağır gölgesi.

Sen dinginliğin esiri isen eğer,

Ben de o sessizliğin ta kendisiyim.

Artık ne bir iz var o sesten,

Ne de kırıklardan kalan bir sızı.

Çekildi sahneden o yorgun gölge,

Sildi zaman, içimizdeki 

O son kavgayı.

Şimdi ne bir soru var sorulacak,

Ne de verilecek bir cevap geriye.

Sen kendi yalancı sessizliğinde kal,

Ben çoktan karıştım 

O mutlak ebediyete.

     #HamzaAkgül…