KİNETOKOR

Böyle işte hayat sen sarılarak hüngür hüngür ağlamak istersin ama tam o esnada kimsen olmadığını anlarsın

Kendi hayatını siktiğini farkettiğin o an

Kendimi her yerde fazlalıkmış gibi hissediyorum. Bu histen çok yoruldum artık.

Gözlerimi kapattığım son gece olmasını hiç bu kadar istememiştim sanırım. 

Ağlayamıyorum ve deli gibi uyumak istiyorum

Her şeyi kendim halletmekten çok yoruldum

Bu şehirden gitmek istiyorum

Biri var çok özlüyorum...

Çok yorgunum. Her şeye...

Değiştirmek istiyorum. Her şeyi...

Meğer en çok ihtiyacım olan şey başımı sokabileceğim kendime ait bir evmiş.

20 yaşımda yanağıma inen o tokadı asla unutmayacağım.

“Canımdan geçerim senden vazgeçmem”

Sadece sarılsak, hiç konuşmadan sadece ağlasak...

“Ne sevdiğin belli, ne de sevmediğin.”