Bu mektup içimdeki küçük kız çocuğuna...
Sana çoğu kez umut verdim, geçecek dedim, bitecek dedim... Seni üzen ne kadar insan varsa hepsi bir gün elbet cezasını çekecek dedim. Çünkü hiç kimse yaşattığını yaşamadan gitmez bu dünyadan. Hâlâ bu sözümün arkasındayım. Bugün sana söz vermeye gelmedim. Çünkü sana verdiğim çoğu sözü tutamadım. Sana güzel bir çocukluk yaşatamadım. Belki bu benim suçum belki değil. Ama sen hep mutlu ol diye ben hep çocuk gibi davrandım. Belki verdiğim çoğu sözü tutamadım ama sen hiç üzülme diye, yaşadıkların aklına gelmesin diye, ve en çok da seni daha fazla kırmasınlar diye ben hep çocuk kalmayı seçtim. Şimdi de beni çok kırıyorlar, çok üzüyorlar ama ben bunu sana yansıtmamaya çalışıyorum. Çünkü içimde biraz daha sıkışıp kalmanı istemiyorum. En azından şimdi hiç değilse seni tüm bu olanlardan korumak istiyorum. Senin ruhunun iyileşmek yerine daha fazla parçalanmasını istemiyorum.
Sanırım yanına bir arkadaş daha gelecek. Onun ruhu çok acıyor. Senden tek ricam onun üzüldüğünü gördükçe onun elinden tutabilir misin? Çünkü onun buna çok ihtiyacı var. Şimdi diyeceksin ki o kim, kim gelecek benim yanıma? Şimdiki ben... Çünkü bu ben o kadar yoruldu ki artık saklanmak istiyor ve senin yanın onun için güvenli. O bugün senin yanına gelicek. Seninle birlikte yaşayacak. Hem sen yalnız kalmayacaksın hemde o kimsede bulamadığı huzuru, sevgiyi ve şefkati belki senin yanında bulacak. Bugün onu da senin yanına teslim edecek ve yarın yeni bir ben olarak uyanıp sizi korumaya çalışacağım.
Hayatın bizden çaldıkları çok ama hepsini geri alma vakti geldiğinde hepsini geri alacağız. İçimdeki küçük sen belki bir gün lunaparka gidecek, elma şekeri yiyecek, yapamadığım ne varsa belki birgün hepsini yapacaksın. Yanına bıraktığım şimdi ki ben belki bir gün özgürce dolaşa bilecek, belki gençliğini yaşayabilecek, belki en sevdiği sanatçının konserine gidebilecek, belki aşık olduğu o şehire, İstanbul'a, gidebilecek, bekli vapura binip martılara simit atıcak ve belki bir gün gerçekten iyileşecek... Diğer tüm insanlar gibi sağlıklı olacak, giydiği her kıyafet üzerinde çok güzel duracak, belki bedeninin sağladığı tüm engeller kalkacak. Belki bunları hepsi olacak... Belki biz hayata yeniden başlayacağız.
O gün gelene kadar siz kendinize çok iyi bakın. Daha fazla kırılmayın olur mu? Yan yanayken birbirinizin yaralarını sarın. Özellikle de sen. Sen küçük ve masum olduğun için şimdiki beni daha çok koru olur mu? Ona sahip çık. Çünkü şuan senden başka kimsesi kalmadı. Sana ihtiyacı var, senin sevgine ve masumluğuna ihtiyacı var....
Bugünlük bu kadar hoşçakal...
