Başlarda kafamda kurduğum yeniden ve daha güzel düşüncelerine son vermek istiyorum. Bir zamanlar düşümde öyle güzeldi ki her şey, kapı ağzından seni izlemek kadar... Sana ayılmak, bayılmak, çene yapmak ve süslü cümleler kurmadan sadece içimden geldiği gibi davranmak. Birlikte serserilik edilecek yaşları çoktan birbirimize sahip değilken kaybetmişizdir belki de. Galiba ben araya sıkıştırılan ve birbirimize sahip değilken; kendi hayatlarımızı yaşarken geçen zamanı sevmiyorum. Bir zamanlar öyle olmuştu; yine aynısı olabilir. Belki de birbirimizi kaybedip bir daha sonsuza dek karşılaşmadan yaşama vaktimiz gelmiştir. Eğlenceli düşünceleri ve aptalca sürüncemeleri birlikte değilken atlatmanın vakti olabilir. Elbette olabilir. Bu hakka her ikimiz de sahibiz. Birbirimize birer yabancı olmak için kaç asır geçmesi gerekir? İnsan ömründe onbeş yıl çeyrek asır diyorlar. Çeyrek asırda yabancılaşır mıyız birbirimize? Bu kez sen git, öyle deneyelim. Seni kırklı yaşlarda hayal etmeyeceğim; söz.
