Ben seninle çay içmek istiyorum.

Seni duymak,

seni görmek,

seni bilmek,

seni yanımda hissetmek istiyorum.

Sana şiir okumak istiyorum,

yazmaktan bıktım, usandım.

Ben artık yazıları sana söylemek istiyorum.

Küçük bir evde, büyük hayaller kurmak istiyorum.

Sabahın yanında, seninle birlikte, üşüyen ellerimi çayın sıcaklığına bırakmak istiyorum.

Ben aslında sevmek değil,

Özdemir Asaf

Bazı aşklar akılla açıklanamaz; kalp susar, mantık geri çekilir. İşte o an başlar delilik… Bir bakışta savrulmak, bir gülüşte kaybolmak, adını her nefeste fısıldamak… Deli ya, insan sevince böyle olur.

Onu düşünmek, geceyi sabaha bağlayan bir yıldız gibi içimde yanar. Ne kadar uzak olsa da, kalbimin en yakın köşesinde yaşar. Çünkü gerçek sevda, aklın sınırlarını aşan bir cesarettir. Mantık “dur” derken, kalp “git” diye fısıldar.

Belki bir çılgınlık bu, belki de aşkın en saf hâli… Ama kim ne derse desin, sevmenin en güzel hali biraz deli olmaktır. Çünkü insan yalnızca gerçekten sevdiğinde kendini unutur, dünyayı değil.

Ve ben biliyorum ki; Senin adın düştüğünde kalbime, Gülümsemem sebepsiz, Sessizliğim bile sen kokar.

Deli ya… Aşk, zaten biraz delilik değil midir? 💫 ASİKAN

Vefa bir sokaktı; dar, sessiz ve dönüşü olmayan bir çıkmaz…

Biz o sokakta birbirimizin gözlerine bakarak yürüdük,

Ama ne sen geri dönebildin ne de ben ileri gidebildim.

Kaybolduk.

Birbirimizi ararken kendimizi yitirdik.

Suskunluklarımız büyüdü, kelimelerimiz yorgun düştü.

Sevdamız vardı, ama kader bize yön tabelası koymamıştı.

İkimiz de kaybettik aslında;

Sen beni, ben seni değil…

Biz, bizi kaybettik.

Şimdi hatıralar, kalbimin duvarlarında yankılanan bir şarkı gibi:

Kırık bir melodi, yarım kalan bir hikâye…

Ve her notasında hâlâ sen varsın.

Vefa bir çıkmazdı;

Ama ben o sokakta kaybolmayı bile sana borçlu olduğum en güzel acı saydım. 🖤 ASİKAN

(ŞARKILARA SÖZLER)