#neden

Yanmasın artık ışıkları, kaburgalarımın altındaki evinin..

Bazı anlar vardır bilir misin? Ortadan kaybolmak istersin. Yok Olmak. Kimseye görünmemek istersin. Zaman akıp gitsin, beklemesin seni. Bazen de zaman dursun istersin. Sonsuza kadar o anda kalmayı, hayatı o ana ibaret etmeyi istersin. O anı ölümsüzleştirmek istersin ama fotoğraflar bile yetmez tekrar o andaki gibi hissetmene. Bu iki anıda yaşadım ama şu sıralar hep araftayım. Hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden. Hiç bir şey yapmadan öylece durmak istiyorum. Yaşamı sorguluyorum. Hic bir şey mantıklı gelmiyor. Hala mantıksız. Saçmalık.

Bazı sabahlar var, asla uyanmak istemediğim, bazı geceler var, asla uyumak istemediğim. Bazı yerler var asla gitmek istemediğim, bazı şarkılar var asla dinlemek istemediğim. Bazı insanlar var, asla görmek istemeyeceğim, bazı insanlar var, asla kaybetmek istemeyeceğim. Ancak, hiç istemediğim sabahlar uyanıyor, geceleri uyuyor, yerleri görüyor, şarkıları dinliyor, insanları görüyorum. İstediğim şeyler ise olmuyor. Neden, neden istediklerim asla olmuyor?

Sadece tek bi soru sorucam, neden bırakıp gittin?