#mutsuzluk

Hiçbir yere ait olamamak. Ya bir eksik ya bir fazla ama hep bir yabancı; en tanıdık simaların yanında dahi. Bir adım yakınken bile kilometrelerce uzak. Sığamıyorum hiçbir yere. Ne zaman işte tamam ben burada olmalıyım fazlalık değilim desem, o kadar yabancılaşıyorum. Ait olamıyorum. Anlatamam.

O gülüşü bir daha asla duymama düşüncesine katlanamıyorum.

Eğer gerçekten isteseydi, bir şeyler yapardı.