Nasıl sığdı bunca ömür takvim yapraklarına anlam veremedim.
Hayat ile zaman arasında ince bir çizgiyim umduğuma eremedim.
Belkide sevemedim kalabalıklaşan cümleler içinde devrik olmayı bu yüzden garip noktadayım.
Solup giden sayfalardan dökülen onca aciz mısraya sebebte aramıyorum, yolum tümseklerle dolu yürümeye yok halim.
Sokakta dolaşan dahiyane fikirlerimde tek nefesle kayıp.
Bembeyaz gecede kaldı izim her sahnem trajedi.
Dünyam gerçek ama sahte toplum karartır evrenimi.
Dayanmak güç olsada yol yakın ayak ucuma kadar.
Duvarlar örsede biri umudum sakin.
Ve hatıralarımın yükü fotoğraflarda saklıysa eğer siyah beyaz bir portrede ara tebessümümü.