#siyah

Duyduğum kadar sağır

Tanıdıkça yabancıyım

Toparlandıkça darmadağın

"İnsanların gözü ne renk olursa olsun… hepimizin göz bebeği siyahtır. Niye? Çünkü Allah ‘Ben kulumla görürüm’ diyor."

Göz bebeğindeki siyah, bir karanlık değil; hakîkatin kapısıdır. Çünkü siyah, Hakk’ın gizlendiği, nûrun saklandığı ilk perdedir. Tıpkı Hacerü’l-Esved gibi… O da siyah. Ama yüz süren affolur. Neden? Zira orada bir sır gizlidir. Cenâb-ı Hakk’ın Esmâ’sından "el-Basîr" ismi, gözde tecellî eder. Lâkin gören, zâhirde göz gibi görünse de, aslında gönüldür.

Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyrulur:

"Gözler kör olmaz, lakin sinelerdeki kalpler kör olur."

(Sure: Hac, 46)

Gözün rengi farklı olur, ama gören noktası, siyah olan göz bebeğidir. Niye siyah? Çünkü her renk kendinden bir şey saçar, fakat siyah içine çeker. Hakk’ın nazarı, perde arkasından olur. Siyah o perdedir.

“Ten rûh oldu mu, yetmiş bin perde kalkar. Gölge yerdendir. Ten de gölge gibi kalır. Asıl olan, rûhun güneşe dönmesidir.”

Bu da demektir ki: Gözün değil, gönlün gördüğü makbuldür. Çünkü Allah, kuluyla görür. Allah’ın nazarı düştüğü yeri nûr eder. Gözbebeği, hakîkatin eşiğidir.