Merhabalar babaannem. Bugün 33. yaşıma adım attım. Seninle birlikte 32 sene devirdik. 32 koskocaman sene geçirdik ve sen 33 oluşumu göremedin maalesef. İlk defa, ilk senin doğum gününü kutladığım bir doğum günü olamadı ne yazık ki. İkimizin de doğum gününün bugün olması bana o kadar büyülü bir şey olarak gelirdi ki yıllardır, anlatamam. Artık sadece benim doğum günüm. Çünkü sen, bir daha açmamak üzere gözlerini kapattın dünyaya. Ki zaten bu kokuşmuş dünyaya ya göz yumarsın ve yürüyüp geçersin yanından; ya da gözlerini kapatırsın ve bir daha açmazsın. Seni çok özledim, özlüyorum ve de özleyeceğim. Sanıyorum ki bu özlem tek bir gün bile dinmeyecek. Hayatımın, geçen her gününü içinde sen olarak geçirmişken; şimdi senin içinde olmadığın bir hayatı yaşıyor olmak, senin deyiminle "yavan" oluyor bir miktar. Ama sen hiç merak etme. Elimden geldiği kadar iyi bakıyorum kendime, en azından bakmaya çabalıyorum diyeyim. Güzelleşmeye çalışıyorum, şimdilik ölüme kadar hayattayım. Elbet bir gün geleceğim yanına ve elimde o en çok sevdiğin rengarenk menekşeler olacak. Öpüyorum şimdi o gül kokan toprağından. İyi uykular.
Doğum günümüz kutlu olsun.
