:

eskiden sesin titrese nefesim kesilirdi şimdi ölsen, en fazla eşitleniriz. ben artık yapamıyorum.

Bir kez bile düzlük olmadı bana, bir kez bile rahatla demedi hayat. Hep bir koşturma, hep bir telaş, hep bir iç acısı. Bitmeyen sorularla örülmüş duvarların içinde, cevapsız kaldıkça daha da daralan bir ömür.

yanar içim alev alev, külüm bile kalmadı.

hiçbir şey olmamış gibi davranmaya çalışırken öylesine çürüdüm ki.

bir kere gömülmedim ama bin mezar toprağı örttüler üstüme.

dirin beni ölün cenneti görmesin.

benden aldığın huzur, ömrün boyunca sana haram olsun.

ama ben bir şeylerden elimi kolumu çekmek ister gibiyim. sanki eve çok geç kalmışım ama aslında o ev tarafından hiç aranmamış gibiyim.

zaten yüreğimi suskunlukla mühürledim, her nabzı hicranla attım feride. sana nasıl sesleneyim? sesim bile mezar kokuyor.

yaşıyorsun işte başka cehennem yok

beni bir köşeye bıraktılar abi. annem tükürdü yüzüme. babamın eli hep havada. kimi sevsem toprak oldu evi. beni bir enkazda unuttular abi. dostum görmezden geldi sancımı. ihanet bir ceket gibi yaptı sırtıma. beni eski bir fotoğraf gibi unuttular abi. tanrı cehennemi günahlarımdan yarattı. en zararlı madde vücuduma yayıldı. abi siktir et beni, yak bi dal.

içim soğusun istedim. buz olmak, ağlamamak. sinirden dişlerimi dudaklarıma geçirip kanatmak yerine tepkisiz kalmak istedim. bana söylenmemiş hiçbir şey sızlatmasın içimi, hatta bana söylenenler bile yakmasın canımı istedim. senin kalbin taşlaşmış desinler istedim. aslında sadece bir çıkış yolu bulmak istedim.

on parmağım kandil ettim mum ettim el yarandı, yaranamadım ben yâre.

Sevdiği insanın nankörlüğüyle yıkanmış bir beden