Pürmelâl

Kalpsizin biri demişsin hani?

Halim yok, zaten hep karanlığa doğduk

Dudağında ismimi duydum. Ellerinde bir güldüm soldum. İstiyorsa onun olsun. Bir gün için bir ömür ziyan oldum 

eve dönmek istiyorum. dünyaya ait değilim. gerçekten nefret ediyorum. nefes almak bana göre değil. içten içe ölmek istiyorum. ne zaman mutluluğa yaklaşsam. bıçaklanıp yere düşüyorum. artık yaşamak istemiyorum. artık düşünmek istemiyorum

O kadar garip bir acı ki bu Nalan. Sanki, her gece binlerce kez ölüyor, ama her sabah gözümü açtığımda hala yaşadığımı görüyorum. Öldürmeden öldürmek bu Nalan. Ölmekten bile daha çok can yakar.

Oysa, ne çok sevdim ben seni. Kırmadan, dökmeden, incitmeden. Bir annenin çocuğuna gösterdiği şefkat gibiydi benim sana olan sevgim. Ve, oysa ne çok sevmedin sen beni. Kırdın, incittin, harabeye çevirdin. Zalim birinin düşmanının canını yakmaya çalıştığı gibiydi senin bana olan sevgisizliğin.

Koptu canım canan diye. Yer gök inler bu sevgiyle. Arzum yoktur kötülüğe. Durma. Bitsin zamanın bitsin. Ben mutlu olayım artık. Durma durma önümde. Kadir kıymet bilmez kulun. Ben sevince günah oldum

Talihim yok, bahtım kara.