“o kadar kırgınım ki her şeye. sanki altı yaşındayım. terasın demirlerinden ayaklarımı sarkıtmışım. suratımda bi tokat izi. o kadar küsüm ki. kendimle bile konuşmuyorum.”

sen saçlarına yıldızlar takılan kadın değilsin. ve eğer marifetse parlamak, unutma bir yangının kollarından geldin.

zaten yüreğimi suskunlukla mühürledim, her nabzı hicranla attım feride. sana nasıl sesleneyim? sesim bile mezar kokuyor.

“sanki bileklerimden sıcak sıcak sızan kanlar var, ve sen halının kirleniyor olmasına ağlıyorsun gibi”

gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

sağ avucumda buz sol avucumda ateş. göğüs müthiş hissiz. dengeli mi böyle.

to be loved in new ways you weren't aware existed

unutulmak istemiyorum. adım geçtiğinde kan kusun.