Luister jij?

Soms zijn er momenten dat je opeens weer indaalt in jezelf. Je opeens weer verbonden bent met je eigen ziel lijkt het wel. Vandaag is zo’n moment. Het is relatief stil, mijn gedachten krijgen de ruimte, maar het is niet negatief. Ik lig op een veilige plek met mijn laptop op schoot. In het bed van mijn vriend terwijl hij op studiereis is. Ik kijk om me heen en realiseer me dat mijn leven best oke is. Al maak ik niet van alle tijd gebruik die ik nu nog heb, doe ik het best aardig. Ik hoef niet zo streng voor mezelf te zijn, het heeft toch geen zin.

Maargoed, ik heb een eeuwigheid alweer niet geschreven en dat kwam eigenlijk door een blokkade van energie. Snap niet precies hoe het is gekomen, maar terwijl die blokkade optrok, sluimerend stil, was er ook weer een moment dat het nodig was om mezelf te beschermen. In November ging de gezondheid van mijn vader opeens enorm achteruit en zo zit je dan opeens in een ambulance.

Niet dat het nu opeens goed met mijn vader gaat, maar het is weer enigszins naar stabiel toe aan het gaan.

Dát is het. Er komt gewoon wat meer stabiliteit in mijn leven. Al is dat financieel alles behalve het geval, ontstaat er langzamerhand gewoon wat meer structuur.Ook wel handig aangezien ik moet gaan wennen aan meer structuur aangezien ik na de zomer toch maar weer ga proberen om te studeren. Nee, ik ga studeren. Het is belangrijk om er zelf in te geloven voor de verloop van een proces. 

Ik vind het lastig om mijn vrije dagen en mijn tijd voor werk goed in te richten. Ik wil gewoon nog heel veel doen maarja, er zijn ook dingen die echt moeten. 

Ik moet gewoon echt ook mijn eigen huis opruimen, zodat ik het jaar goed kan beginnen, maar elke keer wanneer ik thuis ben, maak ik de zooi erger. Dat heeft er dan ook mee te maken dat ik dan weer een keertje thuis slaap nadat ik tot laat heb gewerkt en dan moe ben, maar ook dat ik wanneer ik een avondje vrij ben en thuis, ik heb dan de neiging om mezelf die avond te veel ontspanning te gunnen waardoor ik amper aan opruimen toekom. Daarbij is het zo dat ik dan te laat naar bed ga en te lang uitslaap, waardoor opruimen voor werk er ook niet meer inzit en het er al helemaal niet van komt. Daarom heb ik het vandaag besloten om anders te doen. Ik ga straks met een al gemaakte lunch richting mijn eigen huis (en wat spullen, aangezien ik hier Miguels huis te vol maak hihi) in een ready steady schoonmaak outfit. Ik zorg dat ik hier al wat was heb gedaan en daar gewoon een paar uur ga buffelen met muziek erbij. De sleutel is om heel veel weg te gooien geloof ik. 

Ergens ben ik best wel bang om dit te gaan doen, aangezien ik twee weken niet thuis ben geweest en ik niet van tevoren de koelkast heb uitgeruimd oid. Wacht, misschien ben ik wel drie weken helemaal niet thuis geweest. Anyhow, dit is allemaal niet zo handig maar ik moet er wel even iets aan doen.

Een van mijn andere doelen is mijn rijbewijs halen. In ieder geval nog voordat ik ga studeren mijn theorie. Dat is namelijk een leergedeelte wat er steeds bij inschiet. Daarbij heb ik het geld even niet voor de kosten van rijles. Maargoed, dat is weer een heel ander verhaal. Een rijbewijs is gewoon iets wat je even gedaan moet hebben en geeft daarna zoveel meer vrijheid. En ik ben nu ook wel op een leeftijd dat het ook wel redelijk noodzakelijk is.

Sporten wil ik ook weer oppakken. Al zegt M vaak genoeg dat ik echt een mooie vrouw ben en dat ik goed ben zoals ik ben en dat ik verre van dik ben, zit ik gewoon niet helemaal lekker in mijn lijf. Daarbij kan ik met sporten ook wat van mijn stress kwijt en nu ik net even wat minder grote stukken fiets, doordat ik vaak bij hem slaap, is het ook gewoon gezond voor de algehele situatie. 

Ik probeer ruimte te maken in mijn hoofd, in mijn leven en de zaken op orde te krijgen, maar merk dat dat soms lastig is aangezien ik voor werk toch lekker rustig zit te brunchen met M of iets anders doms in de richting van huisje boompje beestje. 

Dat brengt me bij het volgende punt. Ik wil meer gebruik maken van mijn museumjaarkaart. Dit kan met pappa, of Miguel of gewoon alleen, maar ik merk dat ik er nu te weinig mee doe en dat ik dat enorm zonde vind en ook nog eens frustrerend. Eigenlijk geldt hetzelfde voor mijn bibliotheek pas.

Eigenlijk zou ik dus voor werk naar de OBA moeten gaan en daar dan met mijn laptop en een boek mijn theorie moeten oefenen.