harif41

Sessizce gömdüm içimdeki düşlerimi.

Bir avuç toprak değil örten üstünü,

Karanlık aldı benden bütün hislerimi.

O gün yağmur bile başka yağdı sanki,

Gökyüzü omzuma çöktü eski bir yankı.

Sen gidince dünya dönmeyi unuttu,

İçimde sustu en güzel şarkı.

Şimdi geceler adını fısıldar bana,

Hasret saplanır derin derin yarama.

Herkes büyümüşsün diyor yüzüme ama,

her gün biraz daha daralıyor sanki.

duvarları düşüncelerle örülü.

ve ben orada sessizce oturuyorum.

bazen aynaya bakıyorum.

aynı yüz ama başka bir yabancı.

sanki ben değil de,

beni izleyen biri var içeride.

kimse bilmiyor,

gülüşümün arkasında kaç cümle sustuğunu.

ben de anlatamıyorum bazen,

çünkü kelimeler boğazımda düğüm.

açlık mı bu, yoksa kontrol mü?

adını koyamıyorum.

sadece içinde bir şey

hep eksik, hep fazla, heo yanlış.

dışarıda herkes normal yürürken,

ben kendi içimde yavaşlıyorum.

sanki dünya hızlı, ben geç kalmışım.

ya da ben çoktan ölmüşüm de,

kimse fark etmemiş.

en zor kısmı da bu.

kimse fark etmediği için,

ben de "iyiyim" demeye devam ediyorum.

içimde kırılan şeyleri,

görünmez cebime koyup.

gece olunca,

her şey daha da sesli.

kalbim bile fazla konuşuyor.

ben ise susmayı öğreniyorum,

en iyi bildiğim şey bu gibi.

ve yine de,

bir yerimde çok küçük bir şey,

"belki geçer" diyor.

ama ben o sesi bile

Life is a perilous journey, but it takes courage to keep rowing. Patience and perseverance have the magical effect of making difficulties disappear. And let's keep going...!!!

Bazı insanlar,

"İyileştirmeye geldim" diyerek öldürürler..

Alışmayın kimseye..

Herkes bir gün gider..!

Ya ölerek ya öldürerek..!

~

Biz Artık Seninle,

.......Bir Sürü Anısı Olan

O sanat gibiydi;

Gözleri binlerce resme,