Boğuluyorum diye fısıldadı. Kalbim sıkışıyor. Boğuluyorum!

Evet ruhum daralıyor, bazen hayatım çekilmez oluyor ama her şeye rağmen yazmak iyi geliyor bana.

Açıklama yapmaktan daha çok yoran başka bir şey yok beni.

Beynim öyle bir uğulduyor ki kendi düşüncelerimi zar zor duyuyorum.

Berbat bir şey olacakmış gibi bir his var içimde ve kurtulamıyorum bundan.

Hiç hâlim yok; bir o yana bir bu yana savruluyorum. Hiçbir şey yapasım yok.

İçimde birikenleri anlatmak istiyorum; utanmadan, sıkılmadan bütün acılarımı dökmek istiyorum.

Bazı geceler, hayatımı düzene sokmayı düşünmekten uyuyamadığım oluyor.

Nefret ettiğim bir şey daha varsa, o da insanların, kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri hâlde neşeyle hatırınızı sorup ‘İyiyim.’ demenizi beklemeleridir. ‘Berbat hissediyorum.’

Artık hayal edecek hiçbir şeyim kalmadı. Sizlere dönsem bile artık orada hiçbir işe yaramam. Her şeyden bıktım.

Galiba benim sınavım da yine ben'im. Ben, benimle sınanıyorum.