Pek iştahsızım bu aralar. Yemeye içmeye değil. Yaşamaya gönlüm yok. İçim almıyor dünyayı.

Ah şu an sığınıp kafamı dinleyeceğim bir yer bulsam! Günlerce hiçbir şey düşünmeden, hatırlamadan uyumak istiyorum.

Birileri bana dua edebilir mi ihtiyacım var?

Korkunç bir iç sıkıntısı kalbimi sıkıştırıyordu.

İnsanlar aradığında gelmezler, aramadığında keşke beni çağırsaydın derler.

Kendinle baş başa kaldığın zaman yolunda gitmeyen her şeyle hesaplaşıyorsun.

Bildiğiniz gibi değil arkadaşlar, raha­tım huzurum kalmadı benim.

En fazla kendimden vazgeçtim.

Sahiden yorgunum. Ruhum yoruldu.

Diğer insanlarla aramdaki uçurum gün geçtikçe derinleşiyor.

Bugün de özel bir gün değil. Hayat tıpkı dün olduğu gibi berbat.

İyice bunaldım ben.