💙

Seni seviyorum... Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum.

Zaman zaman kendimi unutuyorum. Neleri sevdiğimi, neler yapmak istediğimi; nelerden hoşlanmadığımı, nasıl hissetmek istemediğimi unutuyorum. En çok da sevdiğim insanların yanında olduğumda, kendim olabilmenin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlamaya ihtiyaç duyuyorum. İnsan, gerçekten sevildiği yerde rol yapmaz; olduğu gibi güler, olduğu gibi susar, olduğu gibi var olur. Ben de kendimi, bana kendim olabildiğimi hissettiren insanlarda bulmak istiyorum.

Günaydın hayatında bahanelere değil çözümlere yer verenlere.

Kendinizi saklayın, çünkü herkes elinize dokunmaya, saçınıza uzanmaya, ruhunuza yaklaşmaya layık değildir. Bir gün biri gelir ve o gün anlarsınız kendinizi aslında kimin için sakladığınızı. Her şeye değecek biri çıkar karşınıza. İşte o; âşık olunacak, değer verilecek, uğruna atılan her adıma değecek, içinizi korkmadan açabileceğiniz insandır. Kalbinize en güzel yerinden dokunur, düşünceleriyle sizi hayran bırakır, bakış açısıyla dünyanızı değiştirir. Varlığı huzur, sesi güven olur. Yanında kendinizi anlatmak zorunda kalmaz, olduğunuz hâlinizle kabul edildiğinizi hissedersiniz. Çünkü gerçek sevgi, sadece el ele tutuşmak değil; iki ruhun birbirine sığınabilmesi, birbirinin en güvenli limanı olabilmesidir. O gün anlarsınız ki beklemek boşuna değildir; insan kendini, gerçekten kıymetini bilecek olana saklamalıdır.

Kahve ve ben

Bazı insanlar hayatına gelir ve en sessiz yanını bile güzelleştirir.

Günaydın güne umutla başlayanlar ve günü umduğu gibi bitiremeyenler.

İçimde taşıdığım beklentileri tamamen geride bırakamadığım sürece, sevdiğim insanlar benim için hep ayrı bir değere sahip olmaya devam edecek. Çünkü insanı birine bağlayan şey yalnızca sevgi değil, o sevgiden doğan umutlar ve gerçekleşmesini beklediği hayallerdir. Beklentiler son bulmadıkça, kalpte verilen değerin de izi silinmez.

Aslında ufak bir ters düşmede kimin ne olduğunu anlarsın.

Sana yüklediğim mânâ çok fazla...