Kapit lang, kaibigan.

Di naman kasi sa lahat ng oras yung nakikita lang nila ang totoo. Dahil pagdating sa pag-ibig, mas madalas na makita ng mata ang kung ano lang gusto nito makita kaysa sa kung ano ang DAPAT nito makita.

Kapit lang. Kaya natin to. Wala lang to. Kasi kung iisipin mo naman kung gaano mo sya kamahal, hinding hindi ka magsasawa eh. Kahit gaano katagal. Kahit gaano kalayo. Hinding hindi mababago noon yung kung ano ang halaga nya sa buhay. Oo, iba yung pisikal mo naiipakita pagmamahal mo sa tao. Iba yung lagi mo sya nakakasama. Iba yung madali mo sya nakikita. Pero di ba iba din yung araw-araw kang pinapatibay ng paghihintay? Ang distansya, madali solusyunan. Pero kapag nawala na sya sa buhay mo, madali din ba para sa yo? Wag ka masyado magpadala sa ikot ng mundo. Wag ka magpatinag sa distansyang pumapagitna sa inyo. Kasi alam mo walang kwenta dito sa mundo ang bagay na hindi ka mahihirapan at masasaktan, kasi wala kang matututunan. Mahal mo sya di ba? Kung mahal mo talaga, walang ibang mahalaga kung hindi MAHAL MO SYA <3

Minsan akala natin okay na. Akala natin sapat na. Lagi tayo nagrereklamo na nagawa na natin lahat para sa kanila. Na lahat naisakripisyo mo na para lang makausap s'ya. At lahat iniwasan mo na para di s'ya magselos. Nagawa mo na nga ba lahat ng kaya mo para sa kanya? Sapat na nga ba yung ginagawa mo para manatili s'ya? O talagang naging kuntento ka lang na lagi s'ya nand'yan sa tabi mo? Pag-isipan mo nga ulit?

Minsan okay lang sa 'yo na nasasaktan ka. Okay lang sa 'yo na umiiyak ka. Okay lang sa 'yo na nahihirapan ka. Kasi nagmamahal ka. Wala eh. Pag nagmamahal ka kasi mas mahalaga yung taong mahal mo, yung mga sinasabi n'ya, at yung samahan n'yo kesa sa pride mo at sa nararamdaman mo.