#makata

Hindi sa dahil hindi ko kayang magmahal, kundi mas kailangan pa ako ng aking sarili. Mahirap man na aminin, pero kapag meron akong taong papasukin, hindi ko nakikita na puwede pala siyang umalils. Hindi ko nakikita na kung sanay na akong may kasama, puwede ko pa palang maranasan ang mag-isa.

Ganito ako palagi, hindi ko tinitignan ang ibang posibilidad na maaari pang mangyari. Binubuhos ko lahat. Sinasaid ko ang sarili. Kaya ko namang magmahal, ang kaso, sobra. Kaya lagi akong naisasantabi, palagi ko kasing pinaparamdam na nandito lang ako at paulit-ulit na magiging libre.

Lunod na ako sa sakit. Pasensya na kung ipagdadamot ko muna ang aking sarili, dahil kailangan ko na sa kaniya bumawi.

Kapirasong Sulat — Regina Amit

Nung unang beses na magsasabi ako ng ruta

Na magiging isang manlalakbay na makata

Eto, lagi nang nakatulala.

May mga bagay na nawala

Pero may mga bagay na nanatili

Ewan, di naman ako bula

Panatag kahit sa gitna ng katahimikan

Mahinahon ang pag ibig na binibigkas