#vriendje

Volgens mijn moeder stel ik te veel eisen aan mijn 'future boyfriend' en is dat de reden dat ik er nog geen één heb. Maar wat zijn volgens haar mijn eisen, want volgens mij zijn het er niet een hoop.

Vertrouwen, eerlijkheid en een goed gevoel is alles wat ik vraag.

Als dit al als te veel wordt gezien, wat is dan acceptabel? Een eerlijke, vertrouwbare gozer is leuk, maar als het niet goed voelt, hoe word je dan gelukkig? Een vertrouwbare vriend, waar je een goed gevoel bij hebt klinkt fantastisch, maar wat als zelfs zijn vertrouwen een leugen is? Dan hebben we nog een eerlijke gast met een oh-zo goed gevoel, maar waar bestaat je relatie uit als je elkaar niet eens vertrouwt?

Het boeit mij niks wat een ander vindt, maar minder dan dit ga ik niet accepteren en anders maar niet.

Liefs,

Ik.

Toen Milan en ik net samen waren, heb ik altijd gedacht dat we nooit voor altijd samen zouden blijven. Wij zouden samen niet oud worden, en dat zou dan door mij komen. Ik had het idee dat dit niet alles is wat het leven mij te bieden heeft, ook op het gebied van de liefde. Misschien dat dit ook komt doordat ik mijn droomman altijd voor me zag als een muzikant met halflang haar, wat tatoeages en een baardje en dat we een superspannend leven zouden leiden in Amsterdam. Op het baardje na, komt Milan er niet bij in de buurt.

Soms, heel soms, denk ik nog steeds aan dat moment. En ja, dan denk ik nog steeds wel eens dat wij niet voor altijd duren. Toch gek, eigenlijk. Milan is lief voor me, we hebben heel veel lol samen, zitten met heel veel dingen op één lijn, ik kom aan m’n trekken (en hij ook), we gaan er vaak op uit samen, doen leuke dingen, hebben zelden ruzie. Waarom ik dan toch elke keer dat idee in m’n hoofd haal? Geen idee. 

Dit weekend is hij een weekend weg met zijn ouders en zus. Nee, ik ben niet mee. Ook al was ik meegevraagd, had ik het aanbod beleefd afgeslagen, maar dat heeft hier niks mee te maken. En dan toch mis ik hem. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk om even alleen te zijn en te doen waar ik zin in heb zonder met iemand rekening te hoeven houden. Maar dan denk ik wel eens, ik zou nooit mijn hele leven alleen kunnen zijn. Of langer dan een weekend.