#vertrouwen

Pieters’ Pamflet Je zult vandaag aan de dag maar gezinshuisouder zijn. Je huis openstellen voor kinderen die meer hebben meegemaakt dan de meeste volwassenen kunnen dragen. Hun woede, verdriet en eenzaamheid opvangen – niet op kantooruren, maar tussen het avondeten en de afwas door. En dan ’s avonds het nieuws aanzetten en horen hoe ‘de gezinshuizen’ opnieuw onder vuur liggen.  Alsof één vonk…

Het opent de weg naar een sterkere staat van zijn

Het beste moet nog komen

Beslist

Zoals de getijden

Waar ga je heenals je geen gebroken been hebtmaar een gebroken hart vol andermans pijn?Ik draag stemmingenals ongewenste gasten in mijn borst,ze fluisteren, razen,en ik dacht lang dat ze van mij waren.Tot een zachte stem vroeg:“Is dit jouw wantrouwen?”En ik wist: nee.Het kwam van de ander,zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid.Ik gaf het terug,en vond begrip.Mijn hart opende zich,niet in…

een kruk die te hoog iseen stoel die te kleinte wiebelig, te hardof gewoon niet fijn ishoe kun je goed zittenhoe vind je jouw plekals niemand je vraagtwat past hier het besteen belofte op papiermaar de deur blijft dichteerst formulierendan een nieuw gezichtsteeds opnieuw vertellensteeds weer een bezwaartot je moe wordt van wachtenwant passend hulp blijft uiteen jas op de groeiof juist veel te…