#vertrouwen

Onbeantwoorde liefde is zo’n bitterzoete emotie. Ik voel zoveel voor een ander en ondanks dat het niet wederzijds is, blijf ik het voelen. Er is zoveel oprechte pure emotie, maar tegelijkertijd zoveel pijn. Ik weet dat we niet alles kunnen hebben, maar ik wil het meeste. Ik wil vrede in jou en mij en geluk voor ons beiden. Ik wil dat de zomer dit jaar langer duurt en de volgende ook en dat je glimlach nooit verdwijnt. Soms betrap ik mezelf erop dat ik droom om de tijd stil te zetten voor ons, om samen te zijn. Ik zal nooit genoeg van je krijgen, zelfs de eeuwigheid zou niet genoeg zijn.

Ik weet dat we niet alles kunnen hebben, maar ik wil echt dat jij ook bij mij bent.

We gaan allen achterna wat we tekort gekomen zijn Of rennen ervan weg. Verzet je je?

Het verbreken van patronen als patroon is lachwekkend En ironisch genoeg niet grappig.

Circulaire ontwikkelingen Alsof god ons wil nemen In alle hoeken Van een cirkelvormige kamer

Geloof je in morgen? In de liefde?

Omdat ik nooit verwachtte dat jij mij net zo zou vertrouwen als ik jouw.

Daar zat je dan luisterend naar verhalen over mijn mislukte liefdes.

En ineens vertelde je het.

Omdat het je echt dwars zat.

Omdat je je er zorgen over maakt.

Daar zaten we dan.