#vriendin

Een vriendin die er altijd voor me is. Een vriendin die me steunt. Een vriendin die het door heeft. Een vriendin die me helpt. Een vriendin die steeds closer en closer wordt! Jij en ik. Een vriendschap die hopelijk eeuwig zal duren!! Oprecht! en niet zomaar "een" vriendin. Nee... Beste vriendin.

Ik snap dit precies niet. Ik snap ons niet. Hoeveel keer jij me ook kwetst, en ik jou, toch blijven we elkaar aantrekken. Het is ondertussen al zo lang het geval. Soms duurt het een week, een maand of een half jaar tot we weer praten. Maar na al onze stormen komt de zon toch weer tevoorschijn, vroeg of laat. Of later. Ik vond dat eigenlijk een stomme zegswijze: ‘na de regen komt zonneschijn’. Toch ben jij elke keer weer mijn regen én zonnestraal. Raar.

Je vroeg of ik wat over mijzelf kon vertellen, maar toen ik begon vond je het al teveel.

"Het was een niet uitgepraat raken soort van liefde maar soms was het ook stilzwijgend naast elkaar zitten, zonder woorden maar met duizenden gevoelens. Het zijn die momenten die ik nog eeuwenlang zal koesteren. Het was een liefde die uitstraalde wat we elkaar konden geven. Het was een ik-ga-snel-naar-de-winkel-iets-nodig-soort van liefde. Het was nee zeggen en toch een cadeau of iets kleins krijgen, gewoon omdat de andere aan jou dacht. Het was slaapkamer-dansen en eetgevechten in de keuken. Het was ontbijt op bed, veel te laat op de dag. Het waren bloemen zonder reden en gesneden fruit ter verrassing. Het was een ongekend soort van liefde, het meest pure gevoel. Het was champagne in de stralende ochtendzon.