#semt

Dağlarda ekmekle kesüklü yiyip,

Zeytini yuttuğum zaman yok şimdi.

Kavalı çalarak keçeyi giyip,

Koyunu güttüğüm, zaman yok şimdi.

Eşek semerine yükünü sarıp,

Ardından deh deyip yollara sürüp.

Değirmene gidip seherde varıp,

Unu üğüttüğüm, zaman yok şimdi.

El ederek komşuları çağırıp,

Mani ile güzel türkü çığırıp.

İp fengeresini elle eğirip,

Yününü dittiğim, zaman yok şimdi.

Gecenin vaktinde ağıla yatırıp,

Yazın otlatmaya sürü götürüp.

Kışın oğlaklara kamga getirip,

Dağlara gittiğim, zaman yok şimdi.

Dehminin içine yoğurdu koyup,

Sallardım yayığı zamana uyup.

Ekmekle paslama ayranı yayıp,

Dehmi ye kattığım, zaman yok şimdi.

Yiğit olan gitmez yolundan sapıp,

Çankırı’da çıkmaz, özüden kopup.

Sütün kesiğinden peynirler yapıp,

Onu da tattığım, zaman yok şimdi.

Kem söz söylemeyi marifet sayıp,

Boş oturup gezmek bizde çok ayıp.

Çift sürerken öküzleri bağlayıp,

Yuları tuttuğum, zaman yok şimdi.

Ekine giderdik dağları aşıp,

Bazen yaralanır koşardık düşüp,

Düvenle öküzü harmana koşup,

Dönerek çattığım, zaman yok şimdi.

Ateşin üstünde, ekmek çevirip,

Buğday başağını yerdik kavurup.

Rüzgarda yabayla harman savurup,

Samanı attığım, zaman yok şimdi.

Sürü ile akşam üzeri dönüp,

Tereyağ sürülmüş ekmeğe konup.

Çay içerdik birde, yere uzanıp,

Geceler yattığım, zaman yok şimdi.

Berat Selçuk Ceyhan