#kitapsevgisi

Bazen

Bazen yoruluyoruz, günün orta yerinde

Susuyoruz bazen, bir cümlenin içinde

Uymuyor bazen, yaşam adımlarımıza

Bazen çekliyoruz kendi içimize

Bir martı çığlığına, bir dalga sesine bazen

Bırakıp dünyanın telaşını, kendi iç sesimize

Bazen bir ezgiye sığdırıyoruz, dünyanın bütün iyiliklerini

İyi bir kalpte diniyor bazen, kalp ağrıları

Bazen bir çiçek cevaplıyor, sorularını yaşamın

Bazen bir şarkı, bazen bir şiir

Bir çift göz bazen...

~

Hayatının her döneminde olacak....

Buna alışmalısın .

Gündelik aşklar.

İndir bindir sevdalar.

Arkadaş Oyunları

Dost zannettiğin ama

Aslında dostluktan çok eğlence peşinde olanlar.

Ve daha bir sürü şey.

Sende vefayı seviyorum diyenlerin aslında bunu

İçten düşünmediğini göreceksin.

Merhametli yüreğini sevenler

Merhametinden korkacak belki

Ve bir tek onları sevmeni isteyecek

Senin o insanlığını seviyorum diyenler.

Anlayacağın kimse anlamak istemeyecek seni.

Sende sana ait ne varsa onu isteyecekler senden.

Sensiz yaşayamam diyenlerin,

Kırkın çıkmadan gülüp eğlendiğini göreceksin.

Ölürüm diyenlerin

Seni aramamak için bin türlü bahane uydurduğunu

Ve üstüne üstlük seni suçladığını göreceksin..

Arkalarına bakmadan gidecekler

Yüreğinin üstüne basa basa gidecekler hem de

Varsın gitsin gidenler

Varsın artık asla ve hiç bir şeye şaşırmam dediğin an

Şaşırtsın seni insanlar

Sen yine de şaşma yolundan.

Vefa denen duygudan habersiz olanlar

Sevgiden dem vuramaz.

Unutma.

Her aşk kendi kıyametini büyütür aynı zamanda.!

~

Yılmaz PİRİNÇÇİ

Gün ortasında;

Kitabın ortasından gibi yazılır mı hiç...

Herkesin işi gücü varken.

Bu kadar gürültü patırtı arasında, bu kadar keşmekeş içinde

Ne yazılır ki...

Bilemedim

Hayatın molası mı

Bir kahve molası mı var

Sizde...

Yoksa bir sessizlik sofrası mıdır bu kadar insanı aç gönüllü yapan.

Gün ortasında "özlemek" gibi bir lüksü olur mu insanın...

Ya da

Hangi mola bu kadar derin ve konforludur..

Hangi eksiklik yarım bırakır fincanı...

Soruları ve özlemleri bıraktım masaya...

Sustum ve gittim şimdi..

~

Güzel bir gün gibisi yok

Avluya açılan bir kapı

Yapraklarına güneş değmiş bir çiçek

Dallarında kuşlar öten bir ağaç

Terli alnını okşayan serin bir yel gibisi yok

Ondan güzeli yok

Yani korkmuşken sıcak bir ses

Yalnız hissettiğinde omzunda bir dost eli

Ağladığında yanaklarını silen bir ana

Üşüdüğünde üstünü örten bir sevdadan güzeli yok

Bak aynaya, gözlerine bak

Gülümserken dudaklarına bak

En güzeli, en iyisi, en cesuru olmayabilirsin

Ama senden başka bir sen yok

~

Bazı kadınların yıkıldığını sanıyorsunuz ya yanılıyorsunuz

Daha bir güzel yapar makyajını

Daha bir güzel toplar saçlarını

Daha da güzel gülümser alay edercesine.

Acılar olgunlaştırırken, can kırıklarına inat

Bazı kadınlar

Daha da bir heybetli kalkar ayağa yeniden.!

~

Gülten Alp

Çünkü serçe telaşıyla yaşayan kadınlar, zamanın ağırlığıyla uçabilen büyük kanatlı adamları seçerler..

~

Kimse tutmadığında

kendime sarıldım.

Kırıldım sustum eksildim…

Ama hiçbir acıya

yenilmedim ben.

Çünkü en güvenli sığınağım

yine kendim oldum.

Geceye sözüm var

bu kez kendimden hiç vazgeçmeyeceğim.

Yarın yeniden doğacağım.

~

KADINLAR SUSARAK GİDER

Kadın, bir ilişkiyi ayakta tutabilmek için uzun süre emek verir.

Birinin hayatına gerçekten dahil olmayı; yüreğiyle, aklıyla ve ruhuyla kabul etmesi kolay değildir. Bu yüzden sevdiği insanla kurduğu bağı kolay kolay bırakmak istemez.

Çoğu zaman sorun çıkarmak yerine, “Konuşmamız lazım.” der. Ne var ki, bu cümle birçok erkeğe ağır gelir. O konuşmalar sürekli ertelenir; maç bitimine, yemek sonrasına ya da daha önemsiz görülen başka şeylerin arkasına atılır.

Kadınlar inatçıdır. Hayata nasıl sıkı sıkıya tutunuyorlarsa, sevdiklerine de öyle sahip çıkarlar. Bu yüzden anlatmaya, anlaşılmaya ve karşı tarafı ikna etmeye çalışırlar. Umutlarını kolay kolay kaybetmezler.

Bazen karşı taraf dinler gibi olur. Kadın da bir umutla içini döker. Ama çoğu zaman aldığı cevap şudur: “Abartıyorsun.”, “Gereksiz şeyler bunlar.” ya da “Saçma konuşma.”

Oysa anlatılanlar, kadın için önemlidir. Duyguları anlaşılmadığında, sorunlar çözülmeden sadece üzeri örtülmüş olur. Erkek ise çoğu zaman bu biriken kırgınlıkların günün birinde karşısına sessiz bir veda olarak çıkacağını fark etmez.

Bir kadın hâlâ şikâyet ediyorsa, hâlâ konuşmaya çalışıyor ve derdini anlatıyorsa, bilin ki o ilişkiden hâlâ umudu vardır.

Asıl tehlike, kadının susmasıdır.

Çünkü kadın susarak gider.